Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δύο δρόμους έχει ο δικομματισμός


Ο πρώτος και πιο πιθανός είναι ξανά εκλογές τον Μάρτιο... Είτε πάρει, είτε δεν πάρει αυτοδυναμία το πρώτο κόμμα 181 βουλευτές για να βγάλει Πρόεδρο Δημοκρατίας τους συγκεντρώνει... Φυσικά ούτε το δεύτερο κόμμα μπορεί μαζί με κάποιο άλλο να το κάνει. Οπότε το δεύτερο κόμμα ρίχνει την κυβέρνηση...
Βέβαια θα γελάσουν και οι κότες αν η Νέα Δημοκρατία βγει και πει "δεν ψηφίζω Παπούλια" με την πρώτη μετά από όσα έσουρε στο ΠΑΣΟΚ αλλά αυτό είναι άλλο θέμα καθώς μέχρι τότε πολλά μπορούν να έχουν αλλάξει στο κόμμα...

Ο δεύτερος και πιο πονηρός δρόμος είναι ο δρόμος της Μεγάλης Συμμαχίας μετά από ένα 5μηνο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Με αφορμή και πάλι την εκλογή Προέδρου τα δύο κόμματα δίνουν τα χέρια και συγκυβερνούν...

Είναι ο δρόμος που προκρίνουν τα μεγάλα οικονομικά "τζάκια". Θα τους κάτσει;

Οπως και να έχει, όποιος και να εκλεγεί στις 4 Οκτωβρίου έχει μικρό δρόμο να διανύσει... Μια παρένθεση θα είναι...

Προσπαθούν να στήσουν το παιχνίδι στα μέτρα τους!

Ας τους πάρουμε μέτρα λοιπόν!


Οχι;

Σχόλια

  1. Όχι! :-)

    Μια ηττημένη με 3-4 μονάδες ΝΔ, λογικά, δεν θα μπορέσει να προκαλέσει εκλογές τον Μάρτιο, αν μάλιστα το ΠΑΣΟΚ προτείνει Παπούλια, που ήταν επιλογή της ΝΔ - όπως λες και συ. Θα χρωθεί μια τέτοια επιλογή -επανάληψης εκλογών εν μέσω κρίσης, με αποτέλεσμα να ξαναχάσει με περισσότερες μονάδες.

    Αν έχει ήδη χάσει με έξι μονάδες και πάνω, ούτε καν θα το σκεφτεί. Θα συναινέσει - κι αν όχι, το ΠΑΣΟΚ ανέτως μπορεί να προτείνει π.χ. Σουφλιά, για να την υποχρεώσει.

    Όσο για την πιθανότητα κυβέρνησης συνεργασίας, αυτό προϋποθέτει να μπει ο ΣΥΡΙΖΑ ή οι οικολόγοι στη Βουλή (πιθανότατο για τον πρώτο, δύσκολο για τους δεύτερους) και να επιτευχθεί (θεωρητικά - δύσκολο) συνεργασία. Καμία άλλη συνεργασία δεν είναι πιθανή ή αρκετή, για να δώσει αυτοδυναμία. (Το να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με μια παραπαίουσα ΝΔ, από την οποία πήρε την εξουσία στα 2 χρόνια, χαρακτηρίζοντας την ότι χειρότερο στην ιστορία, είναι αυτοκτονικό και εντελώς απίθανο). Ο εκλογικός νόμος κατεβάζει τον πήχυ της αυτοδυναμίας στο 39%, αν μπουν 4 κόμματα στη Βουλή.

    Υποθέτω οτι το ΠΑΣΟΚ, αν δεν πάρει αυτοδυναμία, θα επιδιώξει την επανάληψη των εκλογών - πιθανότατα μεγαλώνοντας έτσι τη διαφορά με τη ΝΔ και παίρνοντας το bonus των 50 - που στην πράξη είναι 6 παραπάνω βουλευτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν αρκούν οι συνιστώσες, χρειάζεται και κοινή συνισταμένη...

    Κι εσείς ΔΕΝ την έχετε!

    ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ;; ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ...ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ;;

    Η τρομοκρατία σας δεν περνάει πια! Παραιτείται σε λίγο κι ο Αλαβάνος, ο μόνος σοβαρός λόγος να ακούσει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μόνο ο... δράκος λείπει απο τέτοιο σενάριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Προκόπη>>> Κάνεις μια λογική ανάλυση και γι αυτό φοβάμαι οτι είναι ...μακριά από την πραγματικότητα!

    Οχι, έχουν βάση αυτά που λες. Αν όμως το 5μηνο που έρχεται εξελιχθεί ομαλά και το ΠΑΣΟΚ δείξει να έχει βασικές διαχειριστικές ικανότητες.

    Αποδεχόμενος όμως τα λεγόμενά σου, τότε αρχίζει και αχνοφέγγει ως πιο πιθανός ο δεύτερος δρόμος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…