Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ANemos στ' Αριστερά... Στην Ελπίδα...

Τελειώσαν τα ψέματα, Ανεμοδαρμένοι μου φίλοι...
Μια εβδομάδα ακόμη...

Μια εβδομάδα για να απαλλαγούμε από τη χειρότερη μεταπολιτευτική κυβέρνηση. Την κυβέρνηση μια συμμορίας "κουμπάρων" και παρακρατικών που μας οδήγησαν στην εξαθλίωση.

Εφαγαν, ήπιαν, λεηλάτησαν. Διαλύσανε τα πάντα. Τίποτα δεν έμεινε όρθιο.
Ηταν η χειρότερη 6ετία που ζήσαμε ποτέ.
Η κυβέρνηση αυτή οδηγείται σε
βέβαιη συντριβή επικαλούμενη τάχα μου, δήθεν, την Οικονομική Κρίση. Στην πραγματικότητα καταρρέει γιατί η ίδια βγήκε εκτός ελέγχου μη μπορώντας να διαχειριστεί το πλιάτσικο των "οπλαρχηγών" της, την ανικανότητα των φαιδρών στελεχών της.
Κάποιοι εξωπετάχθηκαν στην πορεία. Ονόματα που θα μείνουν για πάντα να θυμίζουν την κατάντια του πολιτικού σκηνικού από το 2004 μέχρι και σήμερα:

Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, Παυλίδης, Ζαχόπουλος, Τσιτουρίδης...

Η Δεξιά βυθίζεται προσπαθώντας να βυθίσει και το ίδιο το καράβι.
Δίπλα της, στα ακροδεξιά, μια μαύρη μαούνα προσπαθεί να περισώσει οτιδήποτε και οποιονδήποτε μπορεί να διασωθεί.

Οι μέχρι χθες σύμμαχοί της -μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοεκδότες, μεγαλοδημοσιογράφοι- αποστρέφουν το πρόσωπό τους. Τους είναι πια παντελώς άχρηστη. Ο,τι μπορούσε να πουληθεί, ξεπουλήθηκε. Το πάρτυ έλαβε τέλος. Και οι κωλοτούμπες άρχισαν πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις.
Οι "διάδοχοι" ακονίζουν τα μαχαίρια τους για να διεκδικήσουν το θρόνο του "καταλληλότερου" ακατάλληλου...


Από την άλλη πλευρά, ήδη ο Δεξιός ορίζοντας δίνει τη θέση του στο "Τοπίο στην Πράσινη Ομίχλη".
Οι "σοβατζήδες" είναι έτοιμοι να ασβεστώσουν και να φρεσκάρουν το ΚΡΑΤΟΣ για να υποδεχτούν τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και τραπεζίτες.
Το "πακέτο" ίδιο και απαράλλαχτο ως προς το περιεχόμενο: Λιτότητα, μηδενικές αυξήσεις, μικρότερες δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, τις υποδομές, περισσότερες διευκολύνσεις στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Μόνο το περιτύλιγμα αλλάζει και οι μεταξωτές κορδέλες.
Ακόμα και κάποια μισόλογα για επαναδιαπραγμάτευση των ιδιωτικοποιήσεων και επιστροφή της δημόσιας περιουσίας, τα πήραν πίσω για να μην τους μαλώσει ο Αλμούνια...
Την επόμενη των εκλογών θα πάρουν και τα υπόλοιπα πίσω...

Την δικαιολογία την έχουν έτοιμη: "Καμένη γη".
Το άλλοθι προετοιμασμένο από την βραδιά του ντιμπέιτ. Ηταν η ερώτηση του Γ. Παπανδρέου προς τον Κ. Καραμανλή: "Είναι σίγουρα τόσα τα λεφτά που χρωστάτε;".

Σιγά μην είναι τόσα. Μια "καταγραφή", κατά τα πρότυπα της "απογραφής", θα δείξει οτι είναι "τόσα και άλλα τόσα". Οπότε... "sorry παιδιά, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από όσα ζητάτε!".

Στο μεταξύ, οι νέοι διοικητές με τα φρεσκοραμμένα κουστούμια θα έχουν ετοιμάσει τα νέα τιμολόγια...
Οι τραπεζίτες θα έχουν λανσάρει τα νέα δάνεια...
Οι μεγαλοεργολάβοι θα έχουν καταθέσει τους φακέλους τους για τους νέους διαγωνισμούς...

Ολοι τους έχουν ράψει καινούργια κουστούμια...
Ολοι τους μας ράβουν καινούργιο "κουστούμι" ή αλλάζουν τις φόδρες από το παλιό...

Το "κουστούμι" της ανεργίας, της κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης δουλειάς...

Η νίκη του ΠΑΣΟΚ είναι βέβαιη. Η αυτοδυναμία έχει "κλειδώσει". Το λένε μυστικές και φανερές δημοσκοπήσεις. Το λένε οι κουστουμάτοι που έχουν πάρει ήδη θέση έξω από υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες. Το λέει η αλαζονεία πίσω από τα σεμνότυφα χαμόγελα...

Ο αρχηγός τους, ο Γιώργος Παπανδρέου, δεν έχει -να είμαστε δίκαιοι- καμιά σχέση με την τραγική φυσιογνωμία του Κώστα Καραμανλή που δεν είχε δοκιμαστεί ούτε ως γραμματέας υπουργείου πριν πιάσει το τιμόνι του κόμματος και μετά της χώρας. Πολλά μπορείς να του καταλογίσεις αλλά όχι την τεμπελιά και την έλλειψη διάθεσης, οράματος, στόχου του απερχόμενου... Ομως "Ομπάμα" δεν τον λες!

Δεν είναι ο Γιώργος Παπανδρέου και οι θολές εξαγγελίες του που φοβίζουν. Τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτός. Είναι όλοι αυτοί που είναι γύρω του... Παλιά και νέα φρουρά του "καθεστώτος - ΠΑΣΟΚ".

Κι έρχονται. Επελαύνουν...
Δεν τους φέρνει κανένα ρεύμα όμως!
Τους φέρνει η δύναμη της αδράνειας αλλά και η αγανάκτηση για τα λαμόγια που φεύγουν.
Τους φέρνει ένας λαός που έχει τρομοκρατηθεί από τα όσα έζησε τα 6 τελευταία χρόνια και που έχει ξεχάσει τα προηγούμενα 20...

Για το ΚΚΕ του Περισσού δεν υπάρχουν λόγια... Μονάχα λύπη... Τέτοια κατάντια δεν του άξιζε! Ούτε τέτοια ηγεσία...

Κάποια στιγμή όμως στο άμεσο μέλλον θα πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους για τον ρόλο του όλα αυτά τα χρόνια... Οχι τώρα!

Λιγότερες λέξεις αξίζουν για το α-πολιτικό μόρφωμα των "Οικολόγων-Πράσινων". Νωποί ακόμη οι κρατήρες από τις βόμβες των Γερμανών "Πράσινων" στο Ιράκ.


Απέναντι σε όλους αυτούς στέκεται ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ο μόνος σχηματισμός που κατεβαίνει σε αυτές τις εκλογές με πρόγραμμα και με αρχές. Ο μόνος σχηματισμός που σήκωσε το βάρος της αντιπολίτευσης όλα αυτά τα χρόνια. Ο μόνος σχηματισμός που πολεμήθηκε και λοιδορήθηκε όσο κανένας άλλος χώρος, που τόλμησε να ανανεώσει τους ηγέτες αλλά και το λόγο του. Το πλήρωσε ακριβά αυτό. Πανάκριβα. Το "παλιό" δεν συγχωρεί.
Κι όμως στάθηκε στα πόδια του.

Παλεύει να μπει στη Βουλή. Να πάρει 3% και μια ψήφο. Να δηλώσει και πάλι "παρών". Να συνεχίσει να αποδεικνύει πως δεν είναι "όλοι ίδιοι".
Να μετριάσει τη διαφαινόμενη παντοδυναμία της επερχόμενης κυβέρνησης.







Μια εβδομάδα έμεινε...
Κι ο ΑΝεμος φοράει τα κατακόκκινα...


Οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Επικράτεια

Παρουσίαση των ψηφοδελτίων

Θεματικές συνεντεύξεις ΣΥΡΙΖΑ
Πρόγραμμα θεματικών συνεντεύξεων || Μετανάστες, Πρόσφυγες και Οικονομία || Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις || Για την αγροτική πολιτική και την ανασυγκρότηση της υπαίθρου || Για τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση || Για τις ιδιωτικοποιήσεις - Ενα νέο μοντέλο δημόσιου τομέα || Για ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα Υγείας-Πρόνοιας || Η κρίση της απασχόλησης, η ανεργία, η επισφάλεια και οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ || Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις στρατιωτικές δαπάνες και την άμυνα || Πολιτικές διεξόδου από την οικολογική κρίση || Τα αναπάντητα ερωτήματα από τη ΔΕΘ και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…