Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο ΣΥΡΙΖΑ - Barcelona λέω ΝΑΙ!!!


ΣΥΡΙΖΑ - Barcelona

Περικλής Κοροβέσης

Οταν ένα κόμμα βρίσκεται σε κρίση και δεν μπορεί να ξεπεράσει τα πολιτικά του προβλήματα, τότε αυτή η κρίση παίρνει τον χαρακτήρα της προσωπικής αντιπαράθεσης.

Και κατά κανόνα, αργά ή γρήγορα, αυτό οδηγεί σε ρήξη. Από αυτόν τον κανόνα εξαιρούνται τα κόμματα εξουσίας. Η εξουσία μπορεί να δώσει χιλιάδες περίοπτες θέσεις και αυτό τσιμεντάρει το κόμμα. Και όλοι οι φιλόδοξοι αρχηγοί, υποτάσσονται στον «πρωτοκαπετάνιο» για να κερδίσουν την εύνοιά του, να μπουν στον στενό του κύκλο, και να θέσουν τον εαυτό τους «σε αναμονή», προσδοκώντας την κατάλληλη στιγμή. Μέχρι τότε, όμως, το κόμμα μένει ενωμένο. Τα κόμματα εξουσίας μπαίνουν σε ανοιχτή κρίση, μόνο σε περίπτωση εκλογικής πανωλεθρίας και είναι σε αυτή την περίπτωση που εμφανίζονται τα κρυμμένα προβλήματά τους.

Αυτό δεν ισχύει για τα κόμματα της Αριστεράς. Μην έχοντας αυτή την συγκολλητική ουσία της εξουσίας, προσπαθούν να την αντικαταστήσουν με κάποια ιδεολογία που, κατά κανόνα, εκπορεύεται από την «ιστορική αναγκαιότητα», άσχετα αν αυτή είναι εκτός πραγματικότητας. Είναι ένα είδος κομματικού μονοθεϊσμού, και όπου υπάρχει ένα και μόνο δόγμα, υπάρχουν και πολλές διασπάσεις. Και η μεταπολίτευση βρήκε την Αριστερά κατακερματισμένη. Δεν ήταν μόνο η διάσπαση του ιστορικού ΚΚΕ. Εμφανίστηκαν και πολλές άλλες οργανώσεις που χτίστηκαν πάνω στη δικιά τους αλήθεια. Ο Μανόλης Γλέζος τις μέτρησε και τις βρήκε σαράντα. Και έτσι η Αριστερά για να βγει στη στεριά έπρεπε να περάσει από σαράντα κύματα. Εγχείρημα δύσκολο και για αυτό πελαγοδρομεί.

Μέχρι που εμφανίστηκε εδώ και μια δεκαετία περίπου ο χώρος διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς, που στην τεθλασμένη πορεία του απέδωσε τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι το μοναδικό ενωτικό εγχείρημα της Αριστεράς τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια, αν αρχίσουμε να μετράμε από την πτώση της Χούντας. Το εγχείρημα βρήκε μεγάλη απήχηση σε κείνους τους αριστερούς ακτιβιστές που είχαν βαρεθεί τα κομματικά ξωκλήσια. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, με πολλά και αξιόλογα στελέχη που μπορούν να παράξουν έναν άλλο πολιτικό λόγο και διαθέτουν μια άλλη πολιτική σκέψη, που τους επτρέπει να αναγνώσουν την πραγματικότητα. Και αυτό σημαίνει μια άλλη πολιτική δράση, χωρίς τις ανούσιες τελετουργίες του παρελθόντος.

Το πείραμα έχει τις δυσκολίες του. Κανείς δεν θέλει ένα κόμμα νέου τύπου, λενινιστικής εμπνεύσεως και κανείς δεν θέλει μια εκλογική συνεργασία διάφορων παραγόντων και προσωπικοτήτων, που σε τελική ανάλυση αυτό μπορούν να παράξουν οι συνιστώσες. Το μέγα πρόβλημα είναι τα πολιτικά δικαιώματα των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμα ύστερα από τόσο καιρό, τα υποψήφια μέλη αυτού του οργανισμού, είναι ακόμα στον θάλαμο αναμονής. Και αυτό θυμίζει Κάφκα. Ενας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να έχει κάρτα μέλους. Ετσι απλά, γιατί ακόμα αυτό το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Μήπως αυτό είχε και κάποια συνέπεια στις ευρωεκλογές; Ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί το πρόβλημα της ενιαίας πολιτικής έκφρασης. Και η ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ λειτουργεί σαν αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. Είδε κάποιος μια άλλη ενέργεια τον τελευταίο καιρό, από την πλευρά των εκλεκτών πολιτικών της ανανέωσης, εκτός από επιθέσεις στις πολιτικές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως έτσι μπαίνουμε σε μια κούρσα ταχύτητας, πατώντας φρένο;

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να επιλέξει σαν οργανωτικό σχήμα αυτό της BARCELONA. Σε αυτήν την ηρωική ομάδα, οι πάντες εκλέγονται και εκτός από την καλή μπάλα που παίζουν, έχουν και ένα τεράστιο κοινωνικό έργο. Και αυτό σημαίνει: Οταν δεν υπάρχει ένα ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα, διακριτό και ευκρινές, τότε είναι εύκολο να μπερδέψεις τα τέρματα και αντί για γκολ στον αντίπαλο, να το βάζεις στη δικιά σου ομάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ των μελών είναι η μόνη διέξοδος. Το μητρώο των μελών έχει πια μόνιμη σταθερή ηλεκτρονική διεύθυνση perkor27@gmail.com. Αν μαζευτούν πολλοί, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μέλλον. Αλλιώτικα θα βαθύνει την πορεία του προς τον εκφυλισμό του.

Συγγραφέας - βουλευτής Α' Αθηνών ΣΥΡΙΖΑ

perkor29@gmail.com

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…