Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Που είναι τα δικαιώματα του Βλαστού; Οέο;

Δεν είδα να εκδηλώνεται κανένα κίνημα συμπαράστασης για την υποκλοπή των συνομιλιών του Βλαστού και ΣΙΑ απ΄την ΕΥΠ. Τι έγινε; Χάσαμε τα αντανακλαστικά μας; Που είναι τα digital rights της "συμμορίας";
Επίσης δεν είδα κανένα κίνημα συμπαράστασης στον "διωκόμενο μπλόγκερ" Παπαγιάννη. Που τον "τρέχουν" μετά από μήνυση δημοσιογράφου. Που είναι τα δικαιώματα των "μπλόγκερ" λοιπόν;

Λιγότερα δικαιώματα έχουν οι Βλαστός ως προς το απόρρητο των συνομιλιών και "μπλόγκερ" Παπαγιάννης ως προς την ανωνυμία, από εμάς τους υπόλοιπους;
Και ιδού που ο ΛΑΟΣ το "έπιασε" το θέμα και το κάνει σημαία: Αιχμές από το ΛΑΟΣ για τη δράση της ΕΥΠ ενώ εμείς ξύνουμε την κούτρα μας.
(Αν κάτι παρόμοι δήλωνε ο ΣΥΡΙΖΑ, π.χ. θα έλεγαν οτι χαϊδεύει τους ...απαγωγείς ή τους ανώνυμους "κουκουλοφόρους"!!! Ή μήπως όχι;)

Κι έτσι για να το κάνω ακόμη πιο προκλητικό -μπας και κουνηθεί κανένας εγκέφαλος-, αν αύριο πάνε να κλείσουν ένα "μπλόγκ" σαν το Τρωκτικό ή το Press.gr θα ξεσηκωθούμε, θα διαμαρτυρηθούμε όπως τώρα που ο ΟΤΕ ζητάει να κλείσει το Indymedia;

Και αν όχι, γιατί όχι;
Επειδή εγώ βρίσκω τα παραπάνω "μπλογκ" άθλια και το Indymedia "δικό μας";
Είναι κριτήριο αυτό;

Ή μήπως δεν βγήκε ο γνωστός, ανεγκέφαλος "χώρος" να συμπαρασταθεί έξω από τα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης για τον Παλαιοκώστα;

Οσο θα βλέπουμε τα όποια δικαιώματα ως κάτι στατικό, κάτι που πρέπει να το υπερασπιζόμαστε πάση θυσία, θα την πατάμε...

Οσο δεν καταλαβαίνουμε οτι ο ακτιβισμός είναι η μεγαλύτερη παγίδα της κοινωνικής και πολιτικής δράσης...

Οτι είναι "το δεντράκι στο παρκάκι" που κρύβει το δάσος...

...θα πρέπει να απαντάμε στις παραπάνω ερωτήσεις...

Και να λέμε πάντοτε ανοησίες!


Υ.Γ. Επίσης, κάποια στιγμή θα πρέπει να μιλήσουμε ΚΑΙ για τον ρόλο των ΜΚΟ




Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…