Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πόγκρομ (σημ. 1)

"Παρελαύνουν". Μαυριδεροί. Κοντοπόδαροι. Σμιχτοφρύδηδες. Σαν τη Φρίντα Κάλο αλλά σε άντρα. "Αντρας", λέμε τώρα. Και νομίζουν οτι είναι και η Αρία φυλή. Που αν τους έβλεπε ενας από τους "ευγονιστές" του Φύρερ τους δεν θα τους έστελνε ούτε για τα τηγανόλαδα.
"Παρελαύνουν". Δίπλα-δίπλα με τα Σώματα. Πίσω από κολώνες. Οταν αδειάσει ο δρόμος ξεμυτίζουν. Μαζεύονται. Πηγαδάκια.
-Εσύ πως μπήκες στο Σώμα;
-Εγώ γαμώτι μου έδωσα αλλά με έκοψαν.
-Που σε έκοψαν;
-Στην Εκθεση γαμώ τη μαλακία μου.
-Εμένα με έκοψαν λόγω ύψους, γαμώ τον Πακιστανό μου, γαμώ!
-Νάτα! Νάτα τα μουνιά! Πάμε να τα γαμήσουμε...
Τρέχουν. Λαχανιάζουν.
-Γαμώ τη μάνα του του αράπη...
-Κι εσύ όμως σαν αράπης καπνίζεις...
-Γάμησέ με ρε μαλάκα! Θα πας στην ΑΕΚ την Κυριακή; Γαμώ τα ντέρμπι, τα μουνιά τα ξεσκισμένα...
-Ρε πούστη! Θέλω να σκοτώσω έναν με κλωτσιές. Το καταλαβαίνεις;

-Ηρεμία, νεαρέ. Οταν είναι η ώρα θα σου πούμε. Ησυχα τώρα. 'Νταξ;

Μίλησε ο "γαλονάς"... Προσοχή όλοι. Για μια στιγμή φαντασιώθηκαν πως είχαν περάσει στο Σώμα. Πως δεν τους έπρηζε ο πατέρας τους να δουλέψουν στο οικογενειακό Μίνι-Μάρκετ. Πως είχαν το περίστροφο στη ζώνη.

-Μαλάκα, ωραί κώλο δεν έχει η μαυρούκα που τρέχει εκεί κάτω; Τη γαμούσες;
-Με πίεση. Και θα την κατουρούσα μετά.
-Κι αν έμπαινε ο αράπης;
-Θα τον γαμούσα κι αυτόν...

-Σκασμός!

Ηθελε να ακούει από τον ασύρματο ο "γαλονάς".

-"Δυνάμεις αποσύρονται από την πλατεία... Ολες οι δυνάμεις αποσύρονται από την πλατεία...'

-Τι σκατά; Φεύγουμε;

-Ετσι λέει...

-Δεν θα τους γαμήσουμε απόψε;

-Μάλλον όχι. Μάγκες, το διαλάμε... Πάμε μία όλοι...

ΟΛΟΙ: "Λαός - Στρατός- Εθνικισμός"

Φεύγουν.

Δέκα λεπτά μετά. Το Σώμα μπουκάρει στην πολυκατοικία. Εχουν αποκλείσει όλα τα γύρω στενά. Περνάνε οι κλούβες. Σε 24 ώρες κάποιοι θα είναι πίσω στην Καμπούλ. Κάποιοι πίσω στο Ισλαμαμπάντ. Κρατητήρια. Ξύλο. Κάποιοι θα χαθούν για πάντα. Χαμένοι για χαμένοι.

-Πάλι δεν γαμήσαμε απόψε...

-Θα τους γαμήσουμε όλους ρε μαλάκα. Πάμε Πάτρα μεθαύριο;


>>>Greece's Refugee Problem

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…