Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλμα πάνω από τα αδιέξοδα…

Αλμα πάνω από τους μηχανισμούς, τις τακτικές, τις μιζέριες, τα «κουκιά» και τους λάκκους της φάβας…
Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Κι αυτός είναι ο μόνος δρόμος της Αριστεράς. Γεμάτος ρίσκο. Χωρίς σιγουριές. Χωρίς «καβάτζες». Ο μόνος δρόμος για να υπερβεί την κρίση και την εσωστρέφεια.
Κι ένα τέτοιο άλμα είναι η σημερινή εκλογή του νέου γραμματέα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, του Δημήτρη Βίτσα. Ενας άνθρωπος πέρα από τάσεις, ομάδες και φιλοδοξίες.

Και είναι πολλαπλώς θετική αυτή η επιλογή. Γιατί υπερβαίνει τις επιλογές των ισορροπιών. Γιατί, ταυτόχρονα, υπερβαίνει τις επιλογές της δίχως νόημα σύγκρουσης. Γιατί δίνει τέλος στην ανακύκλωση των ίδιων και των ίδιων προσώπων. Γιατί σηματοδοτεί το τέλος των παλιών τακτικισμών, των "κεκτημένων", της συνήθειας.


Τα αριστερά «βιλαέτια» εξεμέτρησαν το βίο τους. Είχε τουλάχιστον αυτό το καλό η κρίση που ακολούθησε τις Ευρωεκλογές.


Κι αυτό το άλμα πιστώνεται στον Αλέξη Τσίπρα.

Οπως και η πρότασή του για Διαρκές Συνέδριο.

Το μακρύ ταξίδι του στη βάση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, από την επόμενη των εκλογών μέχρι και σήμερα, είχε αποτέλεσμα. «Τ’ άκουσε» από πρώτο χέρι, εισέπραξε την οργή αλλά και τις προτάσεις όλων όσων επιμένουν αριστερά είτε με 18 είτε με 12 είτε με 4 είτε και με 1%.


Και φαίνεται να κατάλαβε -μακάρι να το καταλάβαμε όλοι- οτι η δύναμη της αριστεράς αυτή που την κάνει ικανή να ανανεώνεται και να ανανεώνει, δεν βρίσκεται κλεισμένη στην Κουμουνδούρου, ούτε στα γραφεία των ηγεσιών της.
Αυτή η δύναμη βρισκόταν πάντα και παραμένει στη βάση της. Ενταγμένη ή ανένανταχτη.

Γιατί η αλήθεια είναι ΕΚΕΙ ΕΞΩ!

Μένουν πολλά βήματα να γίνουν ακόμη…

Και πολλά άλματα για να κερδηθεί το χαμένο έδαφος… Όχι της δημοσκοπικής παγίδας αλλά της ουσιαστικής δράσης για την κοινωνία και με την κοινωνία. Τα δύσκολα είναι μπροστά…

Όμως έγινε, μετά από τις δύσκολες μέρες, μια καλή αρχή…

Το επόμενο είναι μια άμεση κοινωνική πρόταση. Κατανοητή, συνεκτική, συνεπής με την Αριστερά, τις ιδέες και τις δράσεις της...

Μια πρόταση που θα αντέχει στο πόλεμο των ΜΜΕ και θα απαντά στα καθημερινά προβλήματα...

Χωρίς ανόητες αισιοδοξίες και μίζερες απαισιοδοξίες!




Σχετικά:
Το Δημ. Βίτσα επέλεξε ο Αλ. Τσίπρας για γραμματέα της ΚΠΕ

-----------------------------------------------------------

Αλήθεια, πρόσεξε κανείς την ...δημοσιογραφική κάλυψη των θερινών δημοσκοπήσεων που "έσκασαν" χθες και σήμερα;

Παρατήρησαν κάτι μυστήριο;

Πως, για παράδειγμα, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν σχολίασε τα ποσοστά του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ, των Οικολόγων;

Τι σχολίασαν;

Μα το 3,6% του ΣΥΡΙΖΑ που "οριακά μπαίνει στη Βουλή"...

(Αντε, και το οτι "το ΠΑΣΟΚ είναι σταθερά μπροστά"!)




Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…