Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μικρόπολις - Κοινωνικός Χώρος για την Ελευθερία


Βενιζέλου & Β.Ηρακλείου 18, Θεσσαλονίκη

www.micropolis-socialspace.blogspot.com

Ένα κτίριο στη γωνία Βενιζέλου και Βασ. Ηρακλείου 18 άνοιξε. Άνοιξε στην πόλη. Ένα κτίριο, μικρογραφία της πόλης που θέλουμε, ένας κοινωνικός χώρος για την ελευθερία που θέλουμε. Ήρθαμε εδώ άνθρωποι που είχαμε συναντηθεί και νωρίτερα, και άλλοι που βρεθήκαμε μετά. Για να συλλειτουργήσουμε έναν χώρο που να καλύπτει τις ανάγκες μας, αλλά και τις ανάγκες όσων δεν έχουν πρόσωπο και φωνή. Για να μιλήσουμε σε πρώτο πρόσωπο, ενικό και πληθυντικό συγχρόνως.

Για να φτιάξουμε στιγμές από το μέλλον

Όχι από το μέλλον έτσι αόριστα, ούτε από το μέλλον που μας προετοιμάζουν. Στιγμές από το μέλλον όπου οι άνθρωποι δεν θα λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος και την ανταγωνιστικότητα, αλλά με γνώμονα την κοινωνική αλληλεγγύη και προσφορά. Στιγμές και καταστάσεις ανθρώπων που καλύπτουν τις ανάγκες τους εκφράζοντας τη δημιουργικότητά τους και αναλαμβάνουν ευθύνες αυτοδεσμευόμενοι απέναντι στον κοινωνικό τους περίγυρο – καταστάσεις που θέλουν να διαγράψουν για πάντα τους καταναγκασμούς της πείνας, της βίας ή του αποκλεισμού. Αυτό θεωρούμε ότι υπηρετούν και οι δομές της αυτοδιαχείρισης, αυτόνομες και αντιιεραρχικές: την έμπρακτη αντίθεση στη μισαλλοδοξία, τον κοινοβουλευτισμό, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον σεξισμό, τον πόλεμο, τη θρησκεία, την κυριαρχία, την εκμετάλλευση.

Για να δώσουμε χώρο στην ελευθερία

Στον κοινωνικό χώρο Μικρόπολις λειτουργούν (ή θα λειτουργήσουν) αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο / μπαρ / χώρος συναυλιών, παιδότοπος συνδιαχειριζόμενος από παιδιά, γονείς και παιδαγωγούς, αίθουσα υπολογιστών για την ελεύθερη πρόσβαση στο internet και τη διενέργεια μαθημάτων, αίθουσα εκδηλώσεων, βιβλιοθήκη / αναγνωστήριο, ομάδα προβολών, συνεργατική τροφίμων…
Όλες αυτές οι λειτουργίες υπάρχουν χάρη στο ενδιαφέρον των ανθρώπων που μέχρι τώρα συμμετέχουμε, και είναι αφενός αντιεμπορευματικές, με την έννοια πως οποιαδήποτε οικονομική συναλλαγή αποσκοπεί αποκλειστικά στη συντήρηση και ανάπτυξη του χώρου και των δραστηριοτήτων του, και αφετέρου αντιιεραρχικές, καθώς όλα τα άτομα συμμετέχουν και συναποφασίζουν ισότιμα, χωρίς αρχηγούς, αναθέσεις και αντιπροσωπεύσεις. Η γενική συνέλευση του χώρου λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, είναι ανοιχτή (τόσο σε άτομα όσο και σε νέες ιδέες και πρωτοβουλίες δραστηριοτήτων) και διαχειριστική (αποφασίζει για την εσωτερική λειτουργία και τις εκδηλώσεις του χώρου). Δεν είναι ούτε θέλει να γίνει πολιτική ομάδα.

Για να πραγματώσουμε την άμεση δημοκρατία

Ο κοινωνικός χώρος Μικρόπολις συνδέεται άμεσα με την εξέγερση του Δεκέμβρη. Το έναυσμα για τη δημιουργία του δόθηκε μέσα στην κατειλημμένη τότε σχολή θεάτρου. Ο Δεκέμβρης δεν ήταν όσα έδειξαν οι τηλεοράσεις, ήταν πρωτίστως όσα είδαμε με τα μάτια μας και όσα μας έμειναν σαν βιώματα: από την οργή και τις βίαιες συγκρούσεις μέχρι τις λαϊκές συνελεύσεις, τη συνδιαχείριση και τη συνύπαρξη στους δημόσιους χώρους και τους χώρους του κινήματος. Ήταν η συμπύκνωση, και η υπέρβαση συγχρόνως, αγώνων δεκαετιών, κι αποτελεί παρακαταθήκη που θέλουμε να μας θυμίζει πάντα ότι η αξιοπρέπεια και η ζωή δεν έχουν ανάγκη από κανέναν πρωτοπόρο καθοδηγητή για να μπορούν να αντιπαλεύουν τον παρόντα θάνατο. Μέσα στην κατειλημμένη σχολή θεάτρου αναγνωρίσαμε πως πρέπει να μάθουμε να διαλεγόμαστε με σεβασμό στις διαφωνίες, και συνειδητοποιήσαμε πως με όλη τη διαφορετικότητά μας μπορούμε να συλλειτουργήσουμε και να ορίσουμε εμείς τη ζωή μας, χωρίς να χρειαζόμαστε κανέναν αρχηγό. Έτσι, έγινε πεποίθηση όλων μας πως το μέλλον μας δεν μπορεί να είναι οι εκλογές, τα σκάνδαλα και η χρεοκοπημένη δημοκρατία, αλλά η Άμεση Δημοκρατία, η Αλληλεγγύη και η Ελευθερία. Η πραγμάτωση αυτών των αξιών, η διάχυσή τους έξω από τους προσφιλείς τους κύκλους, χαράζει και το «δρόμο» αυτού του κοινωνικού χώρου.

Για να κοινωνικοποιήσουμε την αντιεξουσία

Όσες και όσοι πήραμε την πρωτοβουλία και την ευθύνη για τη δημιουργία αυτού του χώρου φανταζόμαστε έναν κόσμο αλλιώτικο από τον σημερινό. Γνωρίζουμε όμως ότι δεν γεννηθήκαμε μέσα σε αυτόν. Κι έχουμε ακόμη την πικρή γνώση ότι ζούμε σε δίσεκτους καιρούς: Η κυριαρχία προσπαθεί να αντεπιτεθεί μετά τον Δεκέμβρη, να εντείνει τη συκοφαντία, τον έλεγχο και την καταστολή, να καλλιεργήσει τον ρατσισμό και την απαξίωση ανθρώπων που φτάνουν κυνηγημένοι ως εδώ, να περιστείλει το ανθρώπινο. Κι όλα αυτά μέσα σε συνθήκες μιας γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης, που θέλουν να μετατρέψουν σε ευκαιρία για μεγαλύτερα κέρδη, ισχυρότερους διαχωρισμούς, ευκαιρία για επέκταση της ερήμου των νοημάτων.
Κατανοούμε ότι χρειάζεται να αλλάξουμε τον κόσμο αλλάζοντας τον εαυτό μας. Και δεν έχουμε τη μαγική συνταγή – μόνο τη θέληση. Και βλέποντας γύρω μας τη χρεωκοπία του απομονωμένου/ιδιωτικού ατόμου, βυθισμένου στον ανταγωνισμό, τα κέρδη του και τη μοναξιά του, επιλέγουμε να ζήσουμε και να δημιουργούμε συλλογικά, ως άτομα για τα οποία η συλλογικότητα ή η κοινωνία είναι προέκταση του εαυτού τους.

Κι εδώ περιμένουμε (με τα λόγια του Shelley) όσες και όσους έχουν ήδη ξεκινήσει

Για ν’ αντισταθούν στην Εξουσία, που μοιάζει παντοδύναμη·
Για ν’ αγαπήσουν και ν’ αντέξουν. Για να ελπίσουν ώσπου η Ελπίδα
να δημιουργήσει από το δικό της ναυάγιο αυτό που οραματίζεται.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…