Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για την Χριστίνα

Το κείμενο που ακολουθεί είναι της Ιωάννας Δρόσου, μέλους της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατούμενων και δημοσιεύτηκε αρχικά εδώ:

Πόσες ετικέτες μπορεί να έχουν μαζευτεί σ’ ένα κορίτσι… Τσιγγάνα, κλεφτρόνι, αγράμματη, σημαδεμένη, πρεζάκι, φυλακόβια. Η Χριστίνα Κυριμοπούλου είναι μία τσιγγανοπούλα, που καθημερινά βιώνει το σκληρό πρόσωπο της κοινωνίας μας. Μία κοινωνία αμείλικτη που δεν συγχωρεί και δεν αναγνωρίζει τα λάθη της. Οι ετικέτες αυτές δεν της αναλογούν της Χριστίνας, αλλά συγκροτούν την εικόνα που έχει το κράτος και η «νομοταγής» κοινωνία για αυτήν. Η Χριστίνα είναι παιδί μίας οικογένειας τσιγγάνων, που στα 13 της οδηγήθηκε στη φυλακή για μικροκλοπές, λόγω της χρήσης. Τα «εγκλήματά» της, πλημμελήματα για τα οποία το ποινικό δίκαιο δεν προβλέπουν κάθειρξη για ανήλικο «δράστη». Ποιος, όμως, θα υπερασπιστεί μία τσιγγάνα; Οδηγήθηκε, λοιπόν, στη φυλακή. Από παιδί των γονιών της, έγινε παιδί του κράτους. Το σωφρονιστικό σύστημα, ανέλαβε την διαπαιδαγώγησή της και το μεγάλωμά της και με φοβερή επιτυχία απέτυχε στο έργο του.
Άλλη μία απτή απόδειξη της αποτυχίας του σωφρονιστικού συστήματος, που για την Χριστίνα είναι το λεύκωμα της ζωής της. Σχολείο δεν πήγε. Ξέρει να γράφει μόνο το όνομά της. Βεβαίως και το σωφρονιστικό σύστημα προβλέπει την σχολική διαπαιδαγώγηση, μ’ ένα μεγάλο ΑΛΛΑ, όμως… Για να πάει κάποιος κρατούμενος/η σε σχολείο της φυλακής, πρέπει να είναι πρότυπο κρατούμενου/ης δηλαδή να μην έχει πειθαρχικές ποινές και να μην παίρνει χάπια ή ουσίες. Η Χριστίνα θα ήταν πρότυπο, αν το σύστημα δεν της έβαζε τρικλοποδιές. Η σωρεία πειθαρχικών που έχει μαζευτεί στο φάκελό της είναι αποτέλεσμα των αποπειρών αυτοκτονίας που έκανε. Έκαψε το στρώμα της, κατάπιε ξυραφάκια, χαρακώθηκε, προσπάθησε να δώσει τέλος στα βασανιστήριά τους. Για κάθε απόπειρα έχει και από ένα πειθαρχικό. Σε κάθε απόπειρα της αύξαναν τα ψυχοφάρμακα. Οπότε πώς να πάει σχολείο; ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. Αποτέλεσμα, σε λίγες βδομάδες το Κράτος Δικαίου θα παραδώσει στην Κοινωνία, ένα αγράμματο τέκνο της.
Η Χριστίνα, το αργότερο μέχρι τις 2 Ιουνίου, θα είναι ανάμεσά μας. Μακριά από κάγκελοδιπλοαμπαρωμένες πόρτες, μακριά από την κηδεμονία του κράτους. Θα βγει σημαδεμένη –αφού η κοιλιά της από τις πολλές εγχειρήσεις είναι χαρακωμένη-, θα βγει δακτυλοδειχτούμενη –αφού το μητρώο του εγκλεισμού θα την κυνηγάει μία ζωή-, θα βγει χωρίς οικογένεια να την υποδεχτεί –αφού ο εγκλεισμός έχει σπάσει κάθε οικογενειακό δεσμό-, θα βγει άνεργη –αφού δεν έχει καμία «ειδίκευση»-, θα βγει με το στίγμα της ΠΡΩΗΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ.
Παρ’ όλα αυτά θα είναι ακόμα ένα κορίτσι 20 χρονών, στερημένη από παιδική και εφηβική ηλικία, που το κράτος θα απαιτεί απ’ αυτήν να φέρεται ως υπεύθυνος ενήλικας. Τι υπευθυνότητα να δείξει απέναντι στην δική μας ανευθυνότητα; Συγχαρητήρια σε όλους για το μεγάλωμα ενός ακόμα τραυματισμένου παιδιού. Αλήθεια οι εγκληματίες κηδεμόνες του, πώς θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όταν αυτοί οι ίδιοι την απονέμουν και εφαρμόζουν τις αποφάσεις της;


Αλλα κείμενα για την Χριστίνα:

1. Το έγκλημα του σωφρονισμού ποιος θα το δικάσει;
2. ελευθερία δεν έχει...
3. εγκλεισμός για ζωή και θάνατο;


Παρακαλώ διαδώστε τα κι ας κάνουμε κάτι πριν αν είναι αργά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…