Επαθα! Εμαθα; Α' Η άνοδος του Δ' Ράιχ

Πάνε τρεις ημέρες τώρα και οι λέξεις αρνούνται να τακτοποιηθούν, να μπουν σε μια σειρά και αρθρωθούν συντεταγμένα. Το κέντρο βάρους τους μετατοπίζεται μαζί με τον άξονα όλων των ζητημάτων που ξεπήδησαν την Κυριακή. Αποχή, δικομματισμός, φασισμός, Ευρώπη, ήττα, βήτα, γάμα, δέλτα…
Ένα-ένα λοιπόν… με τη σειρά…:

«Προσοχή – ΦΑΣΙΣΜΟΣ» φωνάζει το Blog από την ημέρα που γεννήθηκε… Σιωπηρή συμφωνία, ανεπαίσθητη από κάποιος φίλους κοντινούς… Αχνα από τους υπόλοιπους… Ούτε κουβέντα από τους πολλούς… Και μπήκαν στην πόλη οι εχθροί, μπήκαν στην Ευρώπη και πάλι τα τσακάλια του ναζισμού… Και πάλι λέξη δεν τολμούν να αρθρώσουν οι περισσότεροι… Πόσο μάλλον να σηκωθούν όρθιοι και να τον αντιμετωπίσουν…
Ο «μαύρος» ακτιβισμός υπερκέρασε σε όλα τα σημεία τον «λευκό» ακτιβισμό των καμένων δέντρων, του γηπέδου του ΠΑΟ, της συμπαράστασης στην Κούνεβα. Και δεν τον νίκησε μόνο μέσα στην έδρα του, τα Social Media, αλλά στην ίδια την κοινωνία. Κι αυτό είναι το πιο συνταρακτικό. 28.000 μελανοχίτωνες ξεπήδησαν (και) μέσα από το διαδίκτυο μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Σαν την πανούκλα και τη χολέρα που κάποτε νομίζαμε ότι είχαν εξαφανιστεί από το πρόσωπο της Γης. Η πραγματική πανδημία που χτυπάει την Ευρώπη και την Ελλάδα δεν είναι η νόσος των γουρουνιών αλλά η ιδεολογία τους. Κι αυτή δεν είναι μια απλή γρίπη.
Ο Φασισμός είναι εδώ γιατί κανείς δεν του έδωσε σημασία…
Ιδιος και απαράλλακτος με τον Φασισμό του 20, του 30 και του 40!
Ιδιος ο Φόβος που τον Θρέφει: τον Ξένο. Τότε τον Εβραίο, τον Τσιγγάνο, τον μη-Αρειο. Σήμερα με τον πολιτικό και οικονομικό πρόσφυγα και πάντα με τον Εβραίο, τον Τσιγγάνο τον μη-Αρειο.
Ιδιοι οι σπόνσορές του. Τότε το μεγάλο κεφάλαιο και η προπαγάνδα των ΜΜΕ. Σήμερα τα κανάλια και οι τηλε-καραγκιόζηδες «δημοσιογράφοι».
Ιδια τα πιστεύω του. Απαράλλαχτα! Ο λαϊκισμός. Η επικράτηση της λευκής φυλής. Η καθαρότητα της φυλής και του έθνους. Η εθνοκάθαρση. Ο μιλιταρισμός. Κι από δίπλα τα εύπεπτα παραμύθια τύπου «Ο Κώδικας ΝταΒίντσι». Ο παγανισμός και ο χριστιανο-παγανισμός. Ο Εφρέμ και ο Παΐσιος. Τα περιστέρια που κάθονται πάνω στα κεφάλια των Φύρερ. Όλα αυτά υπό τους ήχους των νέων Βάγκνερ, των ψαλμωδιών και της Χέιβι Μέταλ.
Ιδια η κοινωνική του βάση. Τα λαϊκά στρώματα, οι φτωχότερες και πιο αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες. Αυτές που προετοιμάστηκαν κατάλληλα να τον δεχτούν από τους τραπεζίτες και τις κυβερνήσεις τους.
Και μια ακόμη ομοιότητα που αφορά την «κλειστή» κοινότητα των χρηστών των Νέων Μέσων. Εργαλείο του Φασισμού τότε ήταν επίσης ένα Νέο, για την εποχή του, Μέσο: το Ραδιόφωνο. Οι αναλογίες τηρούνται πλήρως!
Ιδιος! Ολόιδιος.
Κανείς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί λέγοντας ότι δεν τον αναγνώρισε από την πρώτη στιγμή επειδή του έμοιαζε να είναι «παιδί του νεοφιλελευθερισμού» ή της συντηρητικής δεξιάς. Πάντα δικό τους παιδί ήταν. Και τότε και τώρα. Στα υπόγεια της ίδιας πολυκατοικίας κατοικούσε. Τώρα κατοικεί στη κεντρική μεζονέτα και ετοιμάζεται για το ρετιρέ. «Αυριο στο Μαξίμου» λένε. Κι έτσι θα γίνει!
Κι επειδή όλα μέχρι στιγμής είναι ίδια. Και το τέλος θα γραφτεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ποιο ήταν το τέλος;
Το γράφουν τα βιβλία! Ειρηνικά ο Φασισμός δεν πεθαίνει. Ούτε με κείμενα σαν και αυτό φυσικά…
Αλλά με συνείδηση του τι θα ακολουθήσει στα επόμενα χρόνια. Την επόμενη δεκαετία.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...