Θέλω να ΜΗΝ γράφεις "δημοσιογραφικά"

" Οπως αργεί τ' ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι
έτσι αργούν κι οι λέξεις ν' ακονιστούν σε λόγο.
Στο μεταξύ
όσο δουλεύεις στον τροχό
πρόσεχε μην παρασυρθείς μην ξιπαστείς
απ' τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.
Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι."
Άρης Αλεξάνδρου - Το μαχαίρι

Ενα από τα μεγαλύτερα καρκινώματα της ελληνικής δημοσιογραφίας είναι η (ελληνική εκδοχή) της
"δημοσιογραφικής γραφής".
"Γράφε δημοσιογραφικά!"
είναι η καταστροφική παρότρυνση "παλιών" και "νέων" δημοσιογράφων-στελεχών στους νεότερους. Δηλαδή "γράφε με έναν τρόπο που δεν γράφει και δεν διαβάζει ΚΑΝΕΝΑΣ στις μέρες μας!". Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει, όχι τώρα, εδώ και δεκαετίες. Ολόκληρες οι εφημερίδες -όλες οι εφημερίδες- γράφονται "δημοσιογραφικά" και μόνο ένα μικρό ποσοστό των κειμένων της αφήνονται ελεύθερα, να ανασαίνουν, να έχουν ουσία και ύφος.
Οι δημοσιογράφοι-στελέχοι μισούν και την ουσία και το ύφος. Το φοβούνται. Επειδή οι περισσότεροι δεν ξέρουν να γράφουν. Ζορίζονται.

Τι σημαίνει (μάλλον, τι σήμαινε) "δημοσιογραφική γραφή";
Η παροχή πληροφοριών. Η απάντηση στα βασικά ερωτήματα "Τι;", "Ποιός;", "Πότε;", "Που;". Κι όλα αυτά θα έπρεπε να απαντηθούν στην πρώτη παράγραφο.

Σπανίως ενδιέφερε το "γιατί;", η απάντηση του οποίου εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα... Και όχι πάντα...

Μια φορά κι έναν καιρό είχε πραγματικά νόημα το να γράφεις "δημοσιογραφικά".
Ηταν η εποχή που ακόμη υπήρχε η ανάγκη παροχής πληροφοριών.

Ο Τύπος ήταν το μόνο μέσο που μπορούσε να προσφέρει αυτές τις πληροφορίες.

Τα χρόνια πέρασαν. Οι πληροφορίες πλέον παρέχονται από παντού και από όλα τα μέσα. Από τα ξημερώματα σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Στη διάρκεια της ημέρας από το Διαδίκτυο. Ο πολίτης έπαψε να αναζητά την πληροφορία καθώς αυτή του ερχόταν από όλες τις μπάντες.

Ο πολίτης έγινε πλέον υπερ-πληροφορημένος πολίτης! Και το λιγότερο που ήθελε, λαμβανομένου υπ' όψη ότι περιορίστηκε και ο ελεύθερος χρόνος του, ήταν ΚΑΙ άλλες πληροφορίες.

Εκείνο που πραγματικά άρχισε να του λείπει ήταν η γνώση. Δηλαδή η απάντηση στο "γιατί;" συνέβη εκείνο ή το άλλο. Γιατί συνέβη έτσι και όχι αλλιώς. Ποια τα αίτια και κυρίως ποιες οι επιπτώσεις στην ίδια του την ύπαρξη.

Πολύ δε περισσότερο του έλειπε η απόκτηση της Σοφίας. Του τρόπου δηλαδή να κατανοεί και να συνθέτει με ελάχιστη διαμεσολάβηση.

Ο υπερ-πληροφορημένος πολίτης κατάληξε να είναι πιο ..."βλάκας" από τον υπο-πληροφορημένο πολίτη. Μπορεί να μάθαινε με μια εβδομάδα καθυστέρηση την εισβολή, για παράδειγμα, του Χίτλερ στην Τσεχοσλοβακία, ήξερε όμως πολύ καλύτερα ΠΟΙΟΣ ήταν ο Χίτλερ και τι σήμαινε αυτή η πολεμική πράξη... Κατανοούσε οτι αργά ή γρήγορα ο πόλεμος θα χτυπούσε και τη δική μας πόρτα.

Πόσοι κατανοούν σήμερα τι σημαίνει η συνάντηση της Κέρκυρας;
Ελάχιστοι!
Πάρα πολλοί όμως ξέρουν τι μαγείρεψε ο Μαμαλάκης για τους υψηλούς προσκεκλημένους.
Αχρηστη πληροφορία.
Καμιά γνώση.
Καμιά σοφία.

Μα, θα πει κάποιος, υπάρχουν οι στήλες των "αναλύσεων" και των "απόψεων". Οντως υπάρχουν! Ομως δεν έχουν κανένα ειδικό βάρος. Ακεφα γραμμένες, χωρίς ύφος, χωρίς ζουμί, χωρίς αναγωγές, χωρίς τα σημεία εκείνα που θα ακουμπούσαν στην πραγματικότητα του αναγνώστη, η μια ελίτ (κάποιων αναλυτών) απευθύνεται σε μια άλλη ελίτ (εξειδικευμένων αναγνωστών). Οι περισσότερες απόψεις και αναλύσεις είναι αβαθείς και ταυτόχρονα δυσνόητες. Γραμμένες κι αυτές "δημοσιογραφικά", δηλαδή ανόρεχτα...

Στην τηλεόραση τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. ΟΛΟΙ μιλούν για ΟΛΑ ενισχύοντας το απίστευτο φαινόμενο όπου ο ΙΔΙΟΣ δημοσιογράφος γίνεται συνταγματολόγος, διεθνολόγος, σεισμολόγος, καρδιολόγος, ΩΡΛάς!!! Ολα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω!

Αυτή η αηδία αυτο-ορίζεται ως "δημοσιογραφία" και ως τέτοια κρίνεται και κατακρίνεται από τους πολίτες ενώ στην ουσία είναι ένα υποκατάστατο, ένα δημοσιογραφικό υποπροϊόν.

Η "δημοσιογραφική γραφή" έχει πεθάνει εδώ και χρόνια.

Καιρός να βγουν εκτός επαγγέλματος και όσοι την επικαλούνται ή την επιβάλλουν...

Κι αυτό θα συμβεί σύντομα!

----

ΔΕΝ θέλω να γράφεις "δημοσιογραφικά".

ΔΕΝ θέλω να προσφέρεις κι άλλες πληροφορίες.

Θέλω ΓΝΩΣΗ!
Θέλω να με βοηθάς να καταλαβαίνω και να ταιριάζω τα κομμάτια του puzzle...

Κι αυτό γίνεται μόνο όταν γράφεις "προσωπικά", με ύφος, με στυλ, έχοντας ψάξει την είδηση μέσα-έξω, έχοντας βάλει links παντού... Αφήνοντας το κείμενο ανοιχτό για προσθήκες... απο εσένα αλλά και από τους αναγνώστες!

"Κλείνοντάς" τους το μάτι...

---

Και σταμάτα επιτέλους να έχεις αυτή την έπαρση όταν ο κόσμος σου καταρρέει λόγω ΚΑΙ της ανοησίας σου!

Και πάψε να με πληροφορείς. Προσπάθησε να μου εξηγήσεις!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...