Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο σόουμαν δεν θα ΄ρθει απόψε - Της ΛΩΡΗΣ ΚΕΖΑ

O Αλέξης Τσίπρας κατηγορήθηκε για την τεχνική εταιρεία του. Ως πτυχιούχος του Πολυτεχνείου, τι έπρεπε να κάνει, να ανοίξει φαρμακείο; Επειδή λοιπόν δεν έστεκε και πολύ η επίθεση, υπογραμμίστηκε ότι στη σύσταση της εταιρείας αναφέρεται ότι αναλαμβάνει δημόσια έργα. Παρουσιάστηκε σαν να λειτουργεί μια κρυφο-κατασκευαστική και να χτίζει γέφυρες Πάτρα- Πρίντεζι. Δεν είπε κανείς ότι στην Ελλάδα υπάρχουν άλλες 30.000

τέτοιες εταιρείες ούτε ότι δεν υπάρχει ασυμβίβαστο. Αυτά βέβαια γίνονταν τότε. Την εποχή του διψήφιου. Τώρα ο πρόεδρος του Συνασπισμού δεν δέχεται και πολλές επιθέσεις. Τα ποσοστά κατακάθισαν και τα μίντια βρήκαν νέο παιχνιδάκι. Κανακεύουν αλλού, στον ιδεολογικά ασαφή χώρο των Πρασίνων. Ετσι, αν ο κ. Τσίπρας ως πολιτικός μηχανικός ήξερε ότι δεν χτίζονται κάστρα στην άμμο, ως πολιτικός έμαθε ότι δεν αλλάζει ο τόπος με κάποιες δημοσκοπήσεις. Το πολιτικό σκηνικό δεν ανατρέπεται ούτε χτυπιέται ο δικομματισμός. Δεν είναι κάτι που γίνεται εύκολα ούτε συμβάλλει σε αυτό η εύνοια των δημοσκόπων.

Τις τελευταίες ημέρες ο κ. Αλέξης Τσίπρας επανέφερε εμφατικά την προοπτική μιας τρίτης δύναμης. Απηύθυνε έκκληση σε όσους θεωρεί δυνητικούς συνεργάτες. Πόσο μάταιο μπορεί να είναι το σχέδιό του; Οι Οικολόγοι- Πράσινοι, αν δεν ξεφουσκώσουν όπως η ΠολΑν (που χτύπησε εννιάρι στις ευρωεκλογές αλλά έμεινε απέξω στις εθνικές), θα διαπραγματεύονται υπουργεία. Το έχουν πει, δεν θα τους κακόπεφτε μια συνεργασία, πόσο μάλλον με τους ταγούς της πράσινης ιπποτροφίας. Τι έχει να προσφέρει ο νεαρός πρόεδρος στο νεαρό κόμμα, πέρα από σχέδια επί χάρτου και αντιπολίτευση; Αξιολόγησε όμως το φαινόμενο: «Εχουν επιλέξει να μαζέψουν ψήφους χαλαρής συμπάθειας και χαλαρής διαμαρτυρίας. Αλλά έτσι πολύ λίγα μπορούν να καταφέρουν για την περιβαλλοντική υπόθεση». Το αριστερό προσκλητήριο αφορούσε και το ΚΚΕ, παρά το γεγονός ότι «περιχαρακώνεται και εξαντλεί τη ρητορική του στην προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι η μοναδική Αριστερά στον τόπο» . Επέμεινε στην πρόταση συσπείρωσης σε τρίτο πόλο παρ΄ ότι ήξερε πως κάτι τέτοιο θα ήταν δύσκολο. Είχε πει πέρυσι: «Το ΚΚΕ είναι ένα βαθύτατα εγωκεντρικό κόμμα. Η ηγεσία του δεν καταδέχεται ούτε να διαδηλώσει με άλλους, ακόμα κι αν αυτοί οι άλλοι είναι κοινωνικοί φορείς».

Το πιο εύκολο θα ήταν να κατηγορήσουμε τον κ. Αλέξη Τσίπρα για επικοινωνιακό τρικ, ότι δηλαδή δεν τον ενδιαφέρει ο τρίτος πόλος αλλά πάει να κλέψει κουκιά από συγγενικά κόμματα (έστω με μακρινή συγγένεια, τριτοξάδελφα). Αν είχε ταλέντο στα τρικ, θα είχε ρίξει νερό στο κρασί του στα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Την ώρα που οι μαγαζάτορες θρηνούσαν για τζαμαρίες, ο κ. Τσίπρας τσάτιζε τον φιλήσυχο, αποχαυνωμένο τηλεθεατή με τις φράσεις: «Ενα πρωτόγνωρο κύμα οργής και αγανάκτησης πλημμυρίζει δρόμους, πλατείες, σχολεία και σχολές. Μια ιδιότυπη αυθόρμητη νεανική εξέγερση μετασχηματίζει σε κραυγή τα λόγια που τούτες τις ώρες είναι στο στόμα κάθε σκεπτόμενου δημοκρατικού πολίτη. Δεν πάει άλλο. [...] Είμαστε όλοι κομμάτι αυτής της αυθόρμητης εξέγερσης που ζητά αξιοπρέπεια και δικαίωμα στη ζωή». Αυτά έλεγε ο κόκκινος Αλέξης, όταν ο μέσος Ελληνας έλεγε πως θέλει να πιάσει τους πιτσιρικάδες και να τους αστράψει δυο χαστούκια. Την ίδια ανθρωποδιωκτική στάση είχε και με το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Εχει κόστος να τα βάζεις με τους οπαδούς και με τους μεγαλοεργολάβους. Εχει όμως μεγαλύτερο κόστος, ακόμη κι αν δεν είναι ορατό, να επιτρέψεις να χτιστεί κάθε εκατοστό γης και να γίνει η πόλη ένα απέραντο εμπορικό κέντρο.

Με αφορμή το ντιμπέιτ ειπώθηκε ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι κάτι σαν «αρχηγός demisec». Τον έχουν δηλαδή εκεί για να τον μοστράρουν ως νέο πρόσωπο αλλά δεν του έχουν εμπιστοσύνη στα δύσκολα. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από μια τηλεοπτική εμφάνιση, για να προβληθεί κάποιο εσωκομματικό δημοκρατικό έλλειμμα. Εκεί βρίσκεται το έλλειμμα ή στα άλλα κόμματα, όπου οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές διορίζονται από τον πρόεδρο και ο πρόεδρος κληρονομεί την καρέκλα του; Βάλτε ένα επιπλέον μειονέκτημα: ο κ. Τσίπρας χρησιμοποιεί δευτερεύουσες προτάσεις, πιάνει πολλές οπτικές, ζυγίζει τα πράγματα. Χωρίς τσιτάτα δεν πιάνεται ο πολύς ο κόσμος. Το πρόβλημα λοιπόν του προέδρου είναι το πρόβλημα εν γένει της εναλλακτικής Αριστεράς. Ασκεί πολιτική, δεν κάνει σόου.

Ο σόουμαν δεν θα ΄ρθει απόψε - Της ΛΩΡΗΣ ΚΕΖΑ


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…