Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Κερκόπορτες ΠΑΝΤΑ ανοίγαν από ΜΕΣΑ


Την τελευταία εβδομάδα η λεγόμενη "μπλογκόσφαιρα" δέχτηκε δύο πλήγματα.
Οχι ιδιαιτέρως σοβαρά αλλά πάντως πλήγματα!
Το ένα ήταν το "προσωρινό κλείσιμο" ενός site μετά από παρέμβαση "θιγμένης" πανεπιστημιακού...
Το άλλο ένα άρθρο του οποίου ο τίτλος ούτε λίγο ούτε πολύ βάφτιζε όλα τα μπλογκ "ύποπτα" διότι δύο-τρία ψευτομπλόγκ δημοσίευσαν δημοσκοπήσεις το Σάββατο πριν τις εκλογές.
Και οι δύο κινήσεις ήσαν ΑΠΟΛΥΤΩΣ νόμιμες, νομότυπες, όπως θέλετε πείτε το, σε μια χώρα όπου και επισήμως το "Νόμιμο ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ηθικό"! Και όχι μόνο... Διότι σε κάποιο σχόλιο διάβασα και το εξωφρενικό: "Το επαγγελματικό ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ηθικό!". Στο "επαγγελματικό" δηλαδή "δεν δέχομαι κουβέντα. Είμαι κάθετος!".
Δεν μπορείς να μην τα δεχτείς όλα αυτά. Μια ουσιαστικά ανήθικη κοινωνία χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, το πρώτο που κάνει είναι νομιμοποιεί τις πράξεις τις. Να εμφανίζεται δηλαδή, αν μη τι άλλο, νομιμόφρων!
Οι δύο πράξεις έχουν κοινά:
Πρώτον, ανοίγουν διάπλατα την πόρτα για ρυθμίσεις. Οταν "κλείνεις" ένα μπλογκ γιατί δεν σου αρέσει κάτι που γράφει, αύριο θα κλείσεις άλλα δέκα μπλογκ γιατί σου ξυνίζουν, άλλα εκατό γιατί "παρατραβάνε το σκοινί", άλλα χίλια γιατί πάνε κόντρα στο ...θεοκρατικό καθεστώς σου (βλέπε Ιράν σήμερα), ΟΛΑ τα μπλογκ γιατί έτσι αποφάσισε η Κεντρική σου Επιστροπή. Στο μεταξύ κάποιοι μπορούν ΝΟΜΟΤΥΠΑ να αποφασίσουν οτι θα πρέπει να κλείσουν "ύποπτα" μπλογκ "ανθελλήνων", κομμουνιστών, Εβραίων, ομοφυλόφιλων και άλλων "ενοχλητικών" ομάδων...

Επίσης αν θεωρείς οτι τα (ψευτο-)μπλογκ είναι ΜΜΕ και άρα δεν μπορούν να δημοσιεύουν δημοσκοπήσεις, τότε, αύριο ΟΛΑ τα μπλογκ μπορούν να θεωρηθούν ΜΜΕ και να υπάγονται στους τυποκτόνους νόμους που έχουν μετατρέψει κανάλια και εφημερίδες και υπάκουα δουλικά του κράτους και των μεγάλων συμφερόντων.

Δεύτερον, γενικεύουν. Τσουβαλιάζουν κουτσούς, στραβούς. Υποδεικύοντας ότι όλοι λίγο πολύ τη θέλουμε τη ρυθμισούλα μας. Μια κρυφή απειλή δηλαδή πως αν δεν συμμορφωθείς προς τα υποδείξεις τότε "έρχεται η ώρα σου".
Η "ώρα μας" είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο οτι κάποια στιγμή θα ερχόταν.
Τα μπλογκ παράγιναν ενοχλητικά τα τελευταία χρόνια.
Ταυτόχρονα όμως ήσαν και πολλοί εκείνοι που θέλουν να εκμεταλευθούν με όποιον τρόπο μπορούν την εμπειρία που έχουν συσσωρεύσει από το φαινόμενο των Social Media. Θεμιτό και προπάντων, νόμιμο ΚΑΙ αυτό!
Διόλου τυχαία λοιπόν που ΚΑΙ ΤΑ δύο πλήγματα εκπορεύθηκαν από παλιά και εξέχοντα μέλη της μπλογκόσφαιρας.
Πάντα αυτό δεν συνέβαινε όμως;
Οι Αυτοκρατορίες επέλεγαν τους καλύτερους Διώκτες των "αντιφρονούντων" από τις τάξεις τους. Σιγά μην στηριζόταν στους δικούς της γραφειοκράτες!

Υ.Γ.1 Το ξαναλέω: Ολα τα παραπάνω τα βρίσκω ΑΠΟΛΥΤΩΣ νόμιμα. Αλλά τόσο, μα τόσο ΑΝΤΙΑΙΣΘΗΤΙΚΑ!

Υ.Γ.2 Ας φυλαγόμαστε πλέον από εχθρούς και φίλους. Κυρίως όμως από τους "δικούς μας"...

Υ.Γ.3 Το ΛΑΟΣ τελικά δεν είναι κόμμα. Νοοτροπία είναι! Και αισθητική!

Υ.Γ.4 Μια από τις λέξεις που έχουν εξαφανισθεί σχεδόν ολοσχερώς από τα λεξικά μας είναι η λέξη "μπέσα".




>
Αυτό το μπλογκ δεν είναι πια εδώ
>Η προσωρινή αναστολή λειτουργίας του μπλογκ
>
Όταν όλοι μπλογκάρουν, το off the record πεθαίνει


Διάφορα ποστ για το θέμα, ατάκτως ερριμένα:

http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1375
http://rodiat7.blogspot.com/2009/06/blog-post_14.html
http://www.radiobubble.gr/el/blog/rodia/4563/blog
http://sfrang.blogspot.com/2009/06/blog-post_7622.html
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1357
http://vrypan.net/weblog/2009/06/14/4688/
http://rodiat7.blogspot.com/2009/06/wordpress-blog-greek-university-reform.html
http://panosz.wordpress.com/2009/06/13/lazaridis/
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1356
http://www.divcast.gr/2009/06/blog-post.html
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1371
http://pressmme.blogspot.com/2009/06/blogs.html?zx=edea6627663038af


Σχόλια

  1. BINGO! Η ανάλυση έκανε διάνα!
    Ακριβώς αυτό είναι το θέμα: τους εχθρούς μου τους ξέρω, τους φίλους μου φοβάμαι. Και δη τους εξέχοντες...
    Άλλωστε, το προσωπικό ήθος (αν υπάρχει) συνήθως συγκαλύπτεται μέσα σε εξάρσεις μαζικής ηθικολογίας.

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η λέξη "μπέσα" είναι ανθελληνική, ΑΝεμε. Δυστυχώς (για μας) ειναι αρβανίτικη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΟ ποστ. Θα το περιλαβω στο ενημερωτικό μου αρχείο για την υπόθεση. Με παραπομπή, εννοείται.
    Ευχαριστώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Μια από τις λέξεις που έχουν εξαφανισθεί σχεδόν ολοσχερώς από τα λεξικά μας είναι η λέξη "μπέσα"."

    ασχετο αλλα στα ελληνοαλβανικα λεξικα υπαρχει σχεδον σιγουρα, μια και η λεξη ειναι αλβανικη (αποσο ξερω).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. http://msc00.blogspot.com/

    (σόρι, δεν είναι σπαμ, είναι η αναπόφευκτη συνέπεια του kill bill)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ισως το ΚΑΛΥΤΕΡΟ ποστ για τα θέματα αυτά (και το μόνο που τα συνέδεσε τόσο επιτυχώς).

    Τα σέβη μου, έβαλα σύνδεσμο στο ποστ,
    Ας ξηλώσουμε κάθε σύνδεσμο σε Εχθρούς της Ελευθερίας"
    ...και στο εξής (που "έγραψε"):
    …Οταν “κλείνεις” ένα μπλογκ γιατί δεν σου αρέσει κάτι που γράφει, αύριο θα κλείσεις άλλα δέκα μπλογκ γιατί σου ξυνίζουν, άλλα εκατό γιατί “παρατραβάνε το σκοινί”, άλλα χίλια γιατί πάνε κόντρα στο …θεοκρατικό καθεστώς σου (βλέπε Ιράν σήμερα), ΟΛΑ τα μπλογκ γιατί έτσι αποφάσισε η Κεντρική σου Επιτροπή. Στο μεταξύ κάποιοι μπορούν ΝΟΜΟΤΥΠΑ να αποφασίσουν οτι θα πρέπει να κλείσουν “ύποπτα” μπλογκ “ανθελλήνων”, κομμουνιστών, Εβραίων, ομοφυλόφιλων και άλλων “ενοχλητικών” ομάδων…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αφαίρεσα το σύνδεσμο που είχα προς τον elawyer, μετά από αρκετή σκέψη. Αρχικά σκεφτόμουν να τον μετακινήσω από τα "προσφιλή ιστολόγια" στα "δημόσια πτυελοδοχεία", εκεί που έχω και το Λιακόπουλο και τους απολογητές του χριστιανισμού. Προτίμησα όμως να μην του κάνω ούτε καν αυτήν την τιμή. Επίσης, αφαίρεσα τον εαυτό μου από τους αναγνώστες του. Η συμπεριφορά του είναι τέτοια που θεωρώ ΝΤΡΟΠΗ ΜΟΥ να είμαι αναγνώστης του. Και ειδικά οι ύβρεις του απέναντι σε όποιον του ασκεί έστω και την πιο ελαφρά κριτική (όπως τις βλέπουμε στο TVXS, το οποίο ΚΑΚΩΣ ανέχεται αυτήν την αγένεια - και ΟΧΙ, η αγένεια ΔΕΝ είναι "κατάργηση της πολιτικής ορθότητος") ήταν που με εξόργισαν ακόμη περισσότερο. Ήρθε και η πεποίθησή του ότι έχει το "αλάθητο", καθώς και η εκδήλωση του Συνδρόμου Μάρθα Βούρτση (όλη η ελληνική μπλογκόσφαιρα μου την πέφτει χωρίς να'χω φταίξει πουθενά), κι έδεσε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έτσι κι αλλιώς πάντως, όπως είδα σήμερα, το θέμα που η Wordpress λογόκρινε κατ'εντολήν Σωτηρόπουλου/Ιορδανίδου ανέβηκε στο Wikileaks...

    Για να δούμε, θα καταφέρει να οδηγήσει και το Wikileaks σε αφαίρεση της όλης ιστορίας; Χλωμό. Αυτοί δε μασήσανε από Σαϊεντολόγους, αμερικανικό Πεντάγωνο, ελβετικές τράπεζες, πλυντήρια χρήματος των νήσων Καϋμάν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θυμήθηκα – κι ας φανεί άσχετο – τον “Αλέξη Ζορμπά” του Νίκου Καζαντζάκη. Σε κάποιο κεφάλαιο του μυθιστορήματος, ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού μοναχού που κατέληξε στο θάνατό του. Τον μοναχό αυτόν τον είχαν για παλλακίδα τους οι άλλοι, παλιότεροι μοναχοί. Ο συγγραφέας βάζει το Ζορμπά να μιλά με αηδία για το περιστατικό, αλλά και για την ίδια την ομοφυλοφιλία, χαρακτηρίζοντας τους μοναχούς που ενεπλάκησαν σ’αυτήν την ιστορία (και, παρεμπιπτόντως, ήσαν ομοφυλόφιλοι) “μουλαρανθρώπους” και “ανθρωπομούλαρα” που σε κάνουν “να σιχαίνεσαι τον άντρα και τη γυναίκα”.

    Ας πάμε λίγο σε ένα παράλληλο σύμπαν, στο οποίο ο Καζαντζάκης με κάποιο τρόπο συνέχισε να ζει μέχρι σήμερα και υπήρχαν και η ΟΛΚΕ και οι διάφορες drama queens της τηλεόρασης και του διαδικτύου και ο Βασίλης Σωτηρόπουλος. Έστω λοιπόν ότι κάποιος υπερευαίσθητος ομοφυλόφιλος διάβαζε αυτό το χωρίο και, οργισμένος από την προσβολή κατά των ομοφυλοφίλων, πήγαινε στον Σωτηρόπουλο ζητώντας να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μη δυσφημούνται οι ομοφυλόφιλοι από τον (μάλλον φανταστικό) ήρωα του βιβλίου.

    Τι θα γινόταν; Θα ζητούσε ο Σωτηρόπουλος τη δίωξη του Νίκου Καζαντζάκη; Θα έβγαινε η ΟΛΚΕ να τον κατηγορήσει ότι προπαγανδίζει την ομοφοβία; Θα ζητούσαν την ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ όλων των αντιτύπων του βιβλίου (από ιδιώτες, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία κλπ) και την αφαίρεση των προσβλητικών μερών του κειμένου;

    Ξέρω ότι θα βγουν διάφοροι και, με αφορμή αυτό μου το σχόλιο, θα μου αποδώσουν (ψευδώς, βεβαίως – αρκεί μια ματιά στο ιστολόγιό μου για να το αποδείξει) τον τίτλο του ομοφοβικού. Είναι ένα ουδόλως πολιτικώς ορθό σχόλιο, αλλά πρέπει να θέσουμε ορισμένα καίρια ερωτήματα. Δηλαδή ο οποιοσδήποτε νιώθει ότι ένα κείμενο τον προσβάλλει (ασχέτως αν ο συγγραφέας του είχε ή όχι πρόθεση να στοχεύσει αυτόν), θα σπεύδει να λογοκρίνει (και υπόψιν ότι είναι ΨΕΜΑ ότι η λογοκρισία έχει μόνον προληπτικό χαρακτήρα – οι κατασχέσεις εντύπων, μαγνητοταινιών κλπ που έχουμε δει στο παρελθόν είναι ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ λογοκρισία);

    Δηλαδή το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο τι πρέπει να κάνει που ο Καραγκιόζης και στην ελληνική και στην τούρκικη εκδοχή του παρουσιάζει τον Εβραίο ως άτομο τόσο αντιπαθές; Μήπως θα έπρεπε να προσφύγει κατά του Ευγένιου Σπαθάρη και κατά όλων των καραγκιοζοπαιχτών;

    Οι υποχόνδριοι και οι νεόπλουτοι αρχοντοχωριάτες μήπως θα έπρεπε να στραφούν δικαστικά κατά του Μολιέρου; Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…