Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Κερκόπορτες ΠΑΝΤΑ ανοίγαν από ΜΕΣΑ


Την τελευταία εβδομάδα η λεγόμενη "μπλογκόσφαιρα" δέχτηκε δύο πλήγματα.
Οχι ιδιαιτέρως σοβαρά αλλά πάντως πλήγματα!
Το ένα ήταν το "προσωρινό κλείσιμο" ενός site μετά από παρέμβαση "θιγμένης" πανεπιστημιακού...
Το άλλο ένα άρθρο του οποίου ο τίτλος ούτε λίγο ούτε πολύ βάφτιζε όλα τα μπλογκ "ύποπτα" διότι δύο-τρία ψευτομπλόγκ δημοσίευσαν δημοσκοπήσεις το Σάββατο πριν τις εκλογές.
Και οι δύο κινήσεις ήσαν ΑΠΟΛΥΤΩΣ νόμιμες, νομότυπες, όπως θέλετε πείτε το, σε μια χώρα όπου και επισήμως το "Νόμιμο ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ηθικό"! Και όχι μόνο... Διότι σε κάποιο σχόλιο διάβασα και το εξωφρενικό: "Το επαγγελματικό ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ηθικό!". Στο "επαγγελματικό" δηλαδή "δεν δέχομαι κουβέντα. Είμαι κάθετος!".
Δεν μπορείς να μην τα δεχτείς όλα αυτά. Μια ουσιαστικά ανήθικη κοινωνία χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, το πρώτο που κάνει είναι νομιμοποιεί τις πράξεις τις. Να εμφανίζεται δηλαδή, αν μη τι άλλο, νομιμόφρων!
Οι δύο πράξεις έχουν κοινά:
Πρώτον, ανοίγουν διάπλατα την πόρτα για ρυθμίσεις. Οταν "κλείνεις" ένα μπλογκ γιατί δεν σου αρέσει κάτι που γράφει, αύριο θα κλείσεις άλλα δέκα μπλογκ γιατί σου ξυνίζουν, άλλα εκατό γιατί "παρατραβάνε το σκοινί", άλλα χίλια γιατί πάνε κόντρα στο ...θεοκρατικό καθεστώς σου (βλέπε Ιράν σήμερα), ΟΛΑ τα μπλογκ γιατί έτσι αποφάσισε η Κεντρική σου Επιστροπή. Στο μεταξύ κάποιοι μπορούν ΝΟΜΟΤΥΠΑ να αποφασίσουν οτι θα πρέπει να κλείσουν "ύποπτα" μπλογκ "ανθελλήνων", κομμουνιστών, Εβραίων, ομοφυλόφιλων και άλλων "ενοχλητικών" ομάδων...

Επίσης αν θεωρείς οτι τα (ψευτο-)μπλογκ είναι ΜΜΕ και άρα δεν μπορούν να δημοσιεύουν δημοσκοπήσεις, τότε, αύριο ΟΛΑ τα μπλογκ μπορούν να θεωρηθούν ΜΜΕ και να υπάγονται στους τυποκτόνους νόμους που έχουν μετατρέψει κανάλια και εφημερίδες και υπάκουα δουλικά του κράτους και των μεγάλων συμφερόντων.

Δεύτερον, γενικεύουν. Τσουβαλιάζουν κουτσούς, στραβούς. Υποδεικύοντας ότι όλοι λίγο πολύ τη θέλουμε τη ρυθμισούλα μας. Μια κρυφή απειλή δηλαδή πως αν δεν συμμορφωθείς προς τα υποδείξεις τότε "έρχεται η ώρα σου".
Η "ώρα μας" είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο οτι κάποια στιγμή θα ερχόταν.
Τα μπλογκ παράγιναν ενοχλητικά τα τελευταία χρόνια.
Ταυτόχρονα όμως ήσαν και πολλοί εκείνοι που θέλουν να εκμεταλευθούν με όποιον τρόπο μπορούν την εμπειρία που έχουν συσσωρεύσει από το φαινόμενο των Social Media. Θεμιτό και προπάντων, νόμιμο ΚΑΙ αυτό!
Διόλου τυχαία λοιπόν που ΚΑΙ ΤΑ δύο πλήγματα εκπορεύθηκαν από παλιά και εξέχοντα μέλη της μπλογκόσφαιρας.
Πάντα αυτό δεν συνέβαινε όμως;
Οι Αυτοκρατορίες επέλεγαν τους καλύτερους Διώκτες των "αντιφρονούντων" από τις τάξεις τους. Σιγά μην στηριζόταν στους δικούς της γραφειοκράτες!

Υ.Γ.1 Το ξαναλέω: Ολα τα παραπάνω τα βρίσκω ΑΠΟΛΥΤΩΣ νόμιμα. Αλλά τόσο, μα τόσο ΑΝΤΙΑΙΣΘΗΤΙΚΑ!

Υ.Γ.2 Ας φυλαγόμαστε πλέον από εχθρούς και φίλους. Κυρίως όμως από τους "δικούς μας"...

Υ.Γ.3 Το ΛΑΟΣ τελικά δεν είναι κόμμα. Νοοτροπία είναι! Και αισθητική!

Υ.Γ.4 Μια από τις λέξεις που έχουν εξαφανισθεί σχεδόν ολοσχερώς από τα λεξικά μας είναι η λέξη "μπέσα".




>
Αυτό το μπλογκ δεν είναι πια εδώ
>Η προσωρινή αναστολή λειτουργίας του μπλογκ
>
Όταν όλοι μπλογκάρουν, το off the record πεθαίνει


Διάφορα ποστ για το θέμα, ατάκτως ερριμένα:

http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1375
http://rodiat7.blogspot.com/2009/06/blog-post_14.html
http://www.radiobubble.gr/el/blog/rodia/4563/blog
http://sfrang.blogspot.com/2009/06/blog-post_7622.html
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1357
http://vrypan.net/weblog/2009/06/14/4688/
http://rodiat7.blogspot.com/2009/06/wordpress-blog-greek-university-reform.html
http://panosz.wordpress.com/2009/06/13/lazaridis/
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1356
http://www.divcast.gr/2009/06/blog-post.html
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1371
http://pressmme.blogspot.com/2009/06/blogs.html?zx=edea6627663038af


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…