Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο γιός του υφασματέμπορα (ημιτελές)

Του ενός…
Του έμεινε η περιουσία. Και το μαγαζί. Με την πρώτη έκανε κάτι ψιλοεπενδύσεις. Ένα σπίτι δικό του. Ένα γραφείο. Το δεύτερο το πούλησε και με τα λεφτά πήρε μερίδιο από μια επιχείρηση «πάρκινγκ». Εισοδηματίας.
Μια χαρά για τεμπελχανά άνθρωπο.
Ευφράδεια απόκτησε. Την αποκτούν εύκολα οι τεμπέληδες κι ας μην την έχουν από γεννησιμιού τους. Την έχουν ανάγκη άλλωστε για να καλύπτουν με λόγια τα όσα δεν έχουν όρεξη να κάνουν.
Α! Ειχε και το όνομα. Αυτό που το βάζεις; Πάνω από τα πτυχία, αυτό σίγουρα. Και σιγά τα πτυχία δηλαδή, τέλος πάντων…
Η οικογένεια έκανε εμπόριο υφασμάτων. Από τη δεκαετία του ’50. Εκοβαν κι έραβαν. Εκοβαν κι έραβαν. Μεγάλοι Προμηθευτές της Αυλής για πολλά χρόνια. Αδυναμία τους είχε η βασιλομήτωρ. Τι κουρτίνες, τι οργάντζες, τι καλύματα για τα 48 σαλονάκι σε Ηρώδου του Αττικού και Τατόι, τι φούστες, τι μπλούζες, τι ταγιέρ, τι κυλόττες! Όχι ότι ήταν και τίποτα της προκοπής τα υφάσματα. Φτηνιάρικα ήταν. Όμως της άρεσε το μαγαζί. Και ο μαγαζάτορας ακόμη περισσότερο. Κομψότατος ήταν. Και νταβραντισμένος. Και είχε τις χάρες όλες. Και κυρίως εκείνο το μπρουτάλ που δεν είχε ο φλούφλης, ο δικός της. Μέχρι και τα τούλια για τα νυφικά και τις μπομπονιέρες από αυτούς τα αγόραζε. Το Μεγάλο Αφεντικό ήταν άξιο στη δουλειά του. Είχε κι ένα κόλλημα με τις «καρφίτσες». Πολύ του άρεσαν. Φετίχ τις είχε. Το ήξεραν οι φίλοι του και τις φορούσαν στο πέτο. Καμαρωτά. Ειδικά στις εκλογές. Και τα δέντρα τα αγαπούσε πολύ ο Μεγάλος. Κι άλλα πράγματα πιο απαγορευμένα αγαπούσε αλλά αυτά τα έκρυβε. Στην τσέπη.
Τι λέγαμε;
Α! Ναι!
Νίκησε η Μπαρτσελόνα τελικά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…