Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τσίτσο, η Ευρώπη φεύγει!


Δεν… Το έχασα… Δεν με ενδιαφέρει. Βαρέθηκα ήδη την ιστορία με τις Ευρωεκλογές. Σκυλοβαρέθηκα. Τίποτα δεν συμβαίνει και τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ποιες εκλογές των Social Media και μάντορλες; Ούτε καν αυτά δεν κινούνται.Τώρα θα μου πεις, ποια Social Media, κοντεύουμε να ψηφίσουμε και ακόμη η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν ανακοινώσει ψηφοδέλτια. Από την άλλη οι παλιοί γνωστοί Πρετεντέρης, Τσίμας, Καψής, Τρέμη, Ευαγγελάτος, Χατζηνικολάου, Λυριτζής, Καμπουράκης, Χαρδαβέλλας, Μάκης, Θέμος. Ξέχασα κανέναν; Αυτοί και μερικοί τυχάρπαστοι ακόμη. Αυτοί είναι οι εκλογές. Αυτοί τις κάνουν και γι αυτούς γίνονται. Τα λένε, τα ξελένε, τα αναλύουν, καλούν και τους ίδιους πέντε-δέκα πολιτικούς, κανά φιλαράκι από το χώρο του θεάματος και της τέχνης. Οι ίδιοι φέτος. Οι ίδιοι στις προηγούμενες εκλογές. Και στις προηγούμενες και στις προπροηγούμενες. Ένα διαφημιστικό διάλλειμα και σε λίγο θα είμαστε πάλι εδώ. Βαρετοί άνθρωποι. Πλαδαρά μυαλά. Οι ίδιοι ρόλοι. Οι ίδιες μούτες. Η ίδια γνωστή μανιέρα ο καθένας τους. Κακέκτυπα των πρωταγωνιστών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Ή σαν θίασος του θεάτρου Σκιών. Ο Χατζηαβάτης, ο Μορφωνιός, ο Σιορ Διονύσιος. Ξανά και ξανά και ξανά. Στο ίδιο έργο. «Η Ελλάς και οι Διεφθαρμένοι Δράκοι». Μερικές φορές θυμίζει Drug Queen Show. Ξέρεις τις ατάκες τους και τις επαναλαμβάνεις σαν τις «τρελές» στην ταινία του Αλμοδοβάρ. Ξέρεις και τα πάθη τους. Όλα τα ξέρεις. Βαριέσαι. Βαριέμαι. Βαριόμαστε. Ούτε να τους βρίσω δεν έχω πια κέφι. Βλέπω και τους «δικούς» μας να παίζουν στο παιχνίδι τους. Κομπαρσαρία του κώλου. Σαν κι εκείνους που παριστάναν το κοινό στα νυχτερινά μαγαζιά, πάλι στις παλιές ταινίες. Πλήξη. Πλήξη οι κινήσεις του Καραμανλή λες και παρουσιάζει νέο προϊόν της Microsoft. Πλήξη τα σαρδάμ του Γιώργου. Το καταλάβαμε, δεν θέλει να μιλήσει ελληνικά. Τελείωσε. Τον βολεύει το συντακτικό της αγγλικής και δεν το αλλάζει με τίποτα. Πλήξη η Παπαρήγα η Κατάπληκτη. Μεγάλη η χάρη της. Πλήξη ο πταισματοδίκης Κουβέλης. Πλήξη το κούρεμα του Αλέξη. Ανάμεσά τους σέρνονται διάφοροι τυχάρπαστοι Μάνοι, Μαρκουλάκηδες, Μπουτάρηδες, Τρεμόπουλοι, Τζαβέλες. Οποιος να ΄ναι, όπου να ‘ναι. Ο εφεδρικός θίασος των δευτεροκλασσάτων. Χαριτωμενιές. Καλή η Μάνια Παπαγεωργίου αλλά τόσος ντόρος για την τέταρτη θέση; Μην τρελαθούμε κιόλας. Οι «πράσινοι» μάζεψαν όλο τον «Μελωδία» μαζί με τα ξυραφάκια για να κόψουμε τις φλέβες μας. Αρες μάρες κουκουνάρες. Η Ευρώπη απομακρύνεται σαν το λιμάνι από το καράβι του Τσίτσο και του Φράνκο. Κάτι βλαμμένα «χτυπουν» θέατρα και θεατρικούς συγγραφείς για να διασκεδάσουν την βαρεμάρα τους. Δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα. Τίποτα όμως. Στο τσακ είμαι να την πάρω την απόφαση. Ποια απόφαση; Ελα τώρα που δεν το έχεις σκεφτεί κι εσύ!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…