Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Κρίση στα ΜΜΕ (σημειώσεων συνέχεια...)


Οι σημειώσεις μου για την Κρίση των ΜΜΕ πληθαίνουν:

Διάβαζε:

>Το άρθρο του Ν. Ξυδάκη: Προς μια μερική αφήγηση του κόσμου
>Την έκθεση της PwC: Προσαρμογή ή «θάνατος» για τις εφημερίδες στην ψηφιακή εποχή

Απόσπασμα από το πρώτο...:

Ακούμε να κλείνουν ιστορικά φύλλα στις ΗΠΑ, να γονατίζουν κολοσσοί στην Ευρώπη, παρά τις προσπάθειες προσαρμογής, παρά την αναμφισβήτητη ποιότητα της δημοσιογραφίας που προσφέρουν. Και γυρνάμε το βλέμμα στα καθ’ ημάς: βλέπουμε τις κυκλοφορίες να συρρικνώνονται απελπιστικά, να χάνεται η καθημερινή αναγνωστική συνήθεια, οι νέοι να μην πιάνουν εφημερίδα στα χέρια τους πλην αθλητικής· και την αγορά να συγκεντρώνεται στο τελευταίο ανάχωμα: την Κυριακή. Μια πολυέκδοση-πακέτο, με πολλά έντυπα, με περιοδικά, και ένθετα, με ταινίες και μουσικές premium, ένα πακέτο ενημέρωσης και ψυχαγωγίας για όλη την οικογένεια. Μα ακριβώς αυτό το πληθωριστικό πακέτο,το “απ’όλα δι’ όλους”, ίσως είναι το κύκνειο άσμα μιας εποχής, της παλιάς εποχής, όπου η εφημερίδα αξίωνε καθολικότητα στην αφήγηση του κόσμου, απευθυνόμενη σε ένα ευρύ, μαζικό κοινό, ανθρώπων που ήξεραν ανάγνωση, και συμμετείχαν στο κοινωνικό μέσα από συγκεκριμένες οργανώσεις της εργασίας, της οικογένειας, του χρόνου και του χώρου. Στον 21ο αιώνα η καθολικότητα είναι άλλου γένους, η εργασία μετασχηματίζεται μαζί με την αντίληψη του χρόνου και της εδαφικότητας, το νοικοκυριό παίρνει δεκάδες νέες μορφές, η ανάγνωση μετατοπίζεται: από το χάρτινο στατικό πεδίο που απαιτεί κρίση και φαντασία, στη δυναμική, διαρκούς ροής, πολυνηματική, πολυεικονική οθόνη. Η ανάγνωση μετατοπίζεται μαζί με τη ζωή, δεν χάνεται· οι αναγνώστες δεν χάνονται, μάλλον πληθαίνουν, αλλά τους χάνει το χαρτί.



Απόσπασμα από το δεύτερο:

Η εφημερίδα του 21ου αιώνα

Ποια μορφή, λοιπόν, θα έχουν οι επιτυχημένες εφημερίδες τα επόμενα χρόνια; Σύμφωνα με την μελέτη της PwC, οι εκδότες θα πρέπει

- Να αντιμετωπίζουν την αυξημένη ζήτηση από το αναγνωστικό κοινό για ειδήσεις ειδικού περιεχομένου, ενώ θα πρέπει να συνεχίσουν να παρέχουν ειδήσεις για το ευρύτερο κοινό.

- Να ενισχύουν το online περιεχόμενό τους απευθυνόμενοι σε συγκεκριμένες αγορές και διανέμοντάς το μέσα από πολλαπλές πλατφόρμες.

- Να συνάπτουν στρατηγικές συνεργασίες με άλλους παρόχους περιεχομένου για να προσεγγίσουν συγκεκριμένο κοινό. Όμως για να το επιτύχουν, θα πρέπει να έχουν ως προτεραιότητα την επένδυση σε CRM και σε συστήματα διαχείρισης περιεχομένου.

- Να προσεγγίζουν με ευέλικτο και καινοτόμο τρόπο τα προϊόντα που προσφέρουν και να είναι προετοιμασμένοι να διαπραγματευτούν εναλλακτικές χρεώσεις με τους διαφημιστές.

- Να επανεξετάζουν τις προσπάθειες του marketing πωλήσεων για να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που προσφέρονται από πολλαπλά κανάλια στην αγορά.

- Να έχουν μια ομάδα δημοσιογράφων που εργάζεται μέσα σε ένα περιβάλλον με πολλαπλές πλατφόρμες (κάτι το οποίο έχει συμβεί σε μερικές τηλεοπτικές εταιρείες), όπου έχουν πλήρη έλεγχο για την παραγωγή και προσφορά περιεχομένου που ποικίλει, από μερικές φωτογραφίες και βίντεο μέχρι και τη σύνταξη των άρθρων.

- Να δεχτούν ότι η «γενική σύνταξη» θα βρίσκεται σε άλλο σημείο ή θα παρέχεται από κάποιον τρίτο φορέα και ότι οι κεντρικές αίθουσες ειδήσεων θα υπάρχουν για να δημιουργούν περιεχόμενο, το οποίο θα μπορεί να προσαρμοστεί σε τοπικό επίπεδο.

* Η PwC διεξήγαγε online έρευνα στην οποία συμμετείχαν 4.900 ερωτηθέντες για την αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών αναφορικά με το περιεχόμενο των ειδήσεων. Οι αναγνώστες που ερωτήθηκαν ήταν από τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία, τη Μ. Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνεντεύξεις έγιναν με 30 κορυφαίους εκδότες εφημερίδων και 10 μεγάλους αγοραστές διαφημιστικού χρόνου σε όλο τον κόσμο.



Photo: LIFEGUARD - COAST GUARD BEACH By: Richard Lalonde |
View Full Portfolio (79 images) (via: http://photo.net/photodb/photo?photo_id=2187642)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…