Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

300 λέξεις για άλλα 3.000.000 λέξεις…

Νύχτα κι εκείνη. Το ραντεβού ήταν για το πρωί όμως πριν σημάνουν μεσάνυχτα τον πιάσαν οι βιασύνες. Ευτυχώς το βαλιτσάκι ήταν δίπλα στην πόρτα. Ρίξαμε μια ματιά στις εναλλακτικές διαδρομές. Καμιά οχτακοσαριά χιλιάδες στην τσέπη του πουκαμίσου και φύγαμε. Μεσογείων, Πεντάγωνο, Νέο Ψυχικό, Κηφισίας, Μαρούσι. Θα μπω κι εγώ. Όχι ακόμη, να την ετοιμάσουμε πρώτα. Την ετοίμαζαν κανά δίωρο. Ένα λοφάκι αποτσίγαρα πίσω από τα ασθενοφόρα. Τώρα μπορείτε να μπείτε αν θέλετε. Πράσινη μπλούζα και μέσα. Πονάς; Λίγο. Πονάς; Λίγο. Πονάς; Σταματάς; Που θα πάμε το καλοκαίρι; Πάμε Αμοργό; Δεν πάμε Σύρο καλύτερα; Πονάω. Πολύ; Πολύ. Γιατρέ; Περιμένουμε λίγο. Περιμέναμε άλλο ένα δίωρο που έγινε τρίωρο που έγινε τετράωρο ακούγοντας τις άλλες να μπαίνουν και να βγαίνουν με ρυθμό αφίξεων του Μετρό. Που ήταν που βιαζόταν αυτός; Ελα μου ντε; Άλλο ένα δίωρο. Κουράστηκε εκείνη, βαριόταν κι αυτός, είχα μείνει να κοιτάζω τους καρδιογράφους. Γιατρέ μήπως άρχισαν να παραπέφτουν. Τι λέτε; Πάμε να τον βοηθήσουμε; Οχιιιιι! Μόνη μου θέλω. Τι μόνη σου θέλεις, κορίτσι μου; Θα κάνει τα πρώτα του γενέθλια κι ακόμη μέσα θα είναι. Με τα πολλά: άντε πάμε. Περνάει άλλη μιάμιση ώρα. Όλα εντάξει. Πού'ν’τους. Εκείνη ηρεμεί. Θα σας φωνάξουμε σε λίγο να τον δείτε. Κόλλησα έξω από την πόρτα «παραλαβής», με τον ώμο στο κούφωμα σαν φαντάρος που περιμένει να τελειώσει η σκοπιά. Η πόρτα ανοίγει. Να’τος. Πόσα δίωρα πέρασαν μέσα σε λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου; Και πότε κιόλας πρόλαβε να γρατσουνίσει το βλέφαρό του με τα νύχια του ο μικρός πειρατής; Κρατήστε τον. Πως; Ετσι! Ετσι. Ανοιξε το αγρατσούνιστο μάτι του και με κοίταξε. Με είδε; Είχα εξαϋλωθεί. Δεν είχα σώμα. Αέρας ήμουν. Αεράκι και τον κρατούσα.

Γεννήθηκε την ίδια ημέρα, σαν σήμερα, με τον πατέρα μου.

Πέρασαν κιόλας 8 χρόνια. Κι αν μου πεις να στα διηγηθώ λεπτό προς λεπτό, ακόμη και δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, μπορώ να το κάνω!
Να ζήσεις γιαβρί μου!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…