Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ: μη βαράτε εμάς, άλλοι σας πίνουν το αίμα



Η πρώτη φορά - το πρώτο “πέταγμα” του ΚΟΥΝΟΥΠΙΟΥ έγινε το 1998 και κράτησε περί τα δύο χρόνια. Κυκλοφορούσε έντυπο και “ελεύθερο”(δωρεάν) και απευθυνόταν στο ίδιο κοινό με σήμερα: “τσιμπημένα” ανήσυχους νέους όχι μόνο στην ηλικία αλλά κυρίως στα μυαλά. Με χιούμορ, αρκετές φορές πικρό και καυστικό, με προτάσεις για να την “βλέπουμε” και λίγο αλλιώς, με σεβασμό στο διαφορετικό, με αγάπη για το καινούργιο, το ανατρεπτικό, με διάθεση αυτοκριτική και τέλος πάντων όχι υποκριτική.
Μετά από τόσα χρόνια αυτή η προσπάθεια ξανάρθε στο μυαλό μας (είμαστε αρκετοί) επειδή τα χρόνια πέρασαν αλλά πολύ λίγα άλλαξαν. Απ’ ότι φαίνεται, εμείς όχι…
Το ΚΟΥΝΟΥΠΙ είναι πάλι εδώ , ηλεκτρονικό, νεανικό και ανατρεπτικό. Πολύ σύντομα θα υπάρχει και σε μορφή ηλεκτρονικού περιοδικού (hi tech!!!) για να το ξεφυλλίζετε κιόλας… Βλέπετε και θα διαπιστώσετε ότι το ΚΟΥΝΟΥΠΙ ήταν και θα παραμείνει “τσιμπημένων” και αριστερών πεποιθήσεων με λόγο, άποψη και θέση για τη ζωή και όλα όσα μας την ορίζουν. Κι όπως εννοεί κάθε ένας από μας τον όρο “τσίμπημα”…

Εδώ είμαστε λοιπόν, με ύλη που πιστεύουμε ότι ακουμπάει τον κάθε ένα από μας, με σοβαρά και αστεία, με προβληματισμό αλλά και “ταξιδιάρικη” διάθεση, με “τσιμπήματα” όποτε χρειάζεται και με “χάδια” όταν βαριόμαστε - γιατί θα συμβαίνει και αυτό…
Η συμμετοχή σας είναι φυσικά αυτονόητη: με προτάσεις, άρθρα, γράμματα, e-mail, καφέδες, σάντουιτς και ότι άλλο προαιρείστε! Κυρίως όμως με διάθεση να μας κρίνετε θετικά ακόμα και στις “πατάτες” που θα κάνουμε. Μην αρχίσετε να μας κυνηγάτε με τις μυγοσκοτώστρες, απλά ξυθείτε λίγο και θα σας περάσει! Άλλωστε καλώς ή κακώς (κάκιστα λέμε εμείς) σαν κοινωνία, μας έχουν εκπαιδεύσει να τα βλέπουμε όλα, να τα αντέχουμε όλα, να τα προσπερνάμε όλα, να τα καταπίνουμε όλα, να τα ΞΕΧΝΑΜΕ όλα. Όμως γι’ αυτό ακριβώς “πετάμε” και “τσιμπάμε”: να τα λέμε ΟΛΑ, να τα ψάχνουμε ΟΛΑ, να θυμώνουμε με ΟΛΑ, να μην ξεχνάμε ΤΙΠΟΤΑ. Αυτά θέλουμε και θα τα προσπαθήσουμε μαζί σας και πού ξέρετε; ‘Όλοι σε αυτή τη διαδρομή κάτι θα κερδίσουμε!
Καλά μας πετάγματα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…