Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν ειν’ α-, δεν είν’ άνοιξη φέτος αυτή


Αν κάποτε οι χριστιανοί ή έστω εκείνοι που για μια-δύο εβδομάδες πίστευαν πως έχουν μια κάποια πίστη σε κάτι πέρα από αυτούς, λειτουργούσαν σαν την εμπροσθοφυλακή μας απέναντι σε κάτι που θα θέλαμε να είναι άγνωστο, σήμερα πια οι ίδιοι άνθρωποι φαίνεται πως έχουν υποχωρήσει στο ρομποτικό ημίφως όπου το να φτιάξεις τσουρέκια, να βάψεις αυγά, να ανάψεις ένα κερί, να σταθείς και να μυρίσεις την πασχαλιά, να συγκινηθείς από το θείο δράμα, μοιάζουν σαν μερικές ακόμη μικροεντολές ενός λειτουργικού συστήματος απολύτως ξεπερασμένου.
Οσο κι αν έψαξα, όσο κι αν το αναζήτησα, όχι με ιδιαίτερη λαχτάρα είναι αλήθεια, φέτος δεν βρήκα παρά ελάχιστα στοιχεία που να θυμίζουν Πάσχα. Κι όσα συνέλαβαν οι αισθήσεις μου ήταν τόσο ξεθυμασμένα που λες κι επιζούσαν χάρη μιας αμυδρής μνήμης που τρεμόσβηνε σαν κερί επιταφίου εν μέσω ξαφνικού κυκλώνα. Κανένα πέρασμα (=Πάσχα), πουθενά. Ο καθείς και το σταυρουδάκι του.
Η εκκλησία –αυτή που πλέον πηγαίνω όχι για μένα, αλλά για τα φουκαριάρικα τα παιδιά μου που επιμένουν να εορτάσουν- μισοάδεια. Το ίδιο και τα βλέμματα όσων ήταν εκεί. Το μυαλό τους αλλού ταξίδευε. Σε θάλασσες προσωπικής αγωνίας. Σε βαλτώδεις λιμνοθάλασσες με έντονη τη μυρωδιά της Βαρβακείου Αγοράς από «μακεδονικά» αμνοερίφια και φρεσκο-αποψυχθείσες συκωταριές. Το καταϊδρωμένο, χαραγμένο από χρόνιες δερματίτιδες και κατα συνθήκη ψεύδη, πρόσωπο του υπουργεύοντος επί των Οικονομικών, μπούλη με την ασθματική φωνή, είχε αντικαταστήσει το πρόσωπο του παθόντα (και όχι βεβαίως "πάσχοντα") θεού. Στα ψαλτήρια ο Καμπουράκης και ο Οικονομέας, ο Λυριτζής και ο Οικονόμου. Οι ύμνοι και τα τροπάρια σαφώς οικονομοκεντρικοί.
Ακόμη και οι ξένοι –οι ξένοι, ξένοι- έλειπαν φέτος. Οι Αλβανοί επέστρεψαν για λίγο ή για πάντα στη χώρα τους άλλοι για να γιορτάσουν την είσοδό τους στο ΝΑΤΟ και άλλοι επειδή δεν βρίσκουν πια δουλειά στις οικοδομές και στα χωράφια. Οι Γεωργιανοί επίσης έφυγαν να δουν αν ακόμη η πατρίδα τους βρίσκεται στο χάρτη. Οσοι έμειναν εδώ προτίμησαν να κλειστούν στο σπίτι και να δουν τον Σπύρο Παπαδόπουλο και τη Γλυκερία.

Από πουθενά να κρατηθείς. Ή να πεις: «ας κρατηθούν τουλάχιστον κάποιοι, την έσχατη στιγμή ίσως απλώσουν ένα χέρι να πιάσουν κι εμάς». Τίποτα. Ακόμη και οι γερόντισσες λες και βαρέθηκαν τις πολλές πολλές μετάνοιες και τις γονυκλισίες. Οι γέροντες από την άλλη, μετρούσαν τις συντάξεις και το δώρο στα δάχτυλα, κοιτούσαν μια το ρολόϊ τους και μια τον διπλανό τους. Μέχρι και παππάς, το βράδυ της Ανάστασης, βγήκε έξω από το ναό έχοντας ξεχάσει να πάρει μαζί του το Ευαγγέλιο. Δείγμα, για μένα, οτι το Βατοπέδι έχει κάνει "πουρέ" και τα μυαλά των πλέον ευσεβών!

Ελάχιστοι συγγενείς ήλθαν από την πόλη. Οι περισσότεροι την Κυριακή το πρωί, βαρύθυμοι και κατηφείς, έπιναν καφέ μέχρι τη μία και μετά ασχολήθηκαν λίγο με την ψησταριά, έτσι «για το καλό». Πόσο το πήρες το κιλό το κατσίκι; Εννιά ευρώ. Πάλι καλά. Ο δικός μας χασάπης το είχε στα έντεκα. Υστερα άνοιξαν τις εφημερίδες, έβγαλαν το CD με τον Παπακωνσταντίνου και τα άλλα με τη Σαμίου και τον Πετρολούκα Χαλκιά, τα έβαλαν στο στερεοφωνικό. Επαιξαν ένα δύο τραγούδια. «Δεν το χαμηλώνετε λίγο, μας πήρε τα αυτιά;». Αρνιά, κοκκορέτσια, τζατζίκια, πατζαροσαλάτες, μαρούλια, αγγουράκια, στρώθηκαν στα γρήγορα και μαζεύτηκαν ακόμη γρηγορότερα.
Τα παιδιά επέμεναν λίγο περισσότερο. Επαιξαν, τσίριξαν, άνοιξαν δώρα, ρίξαν τις πορτοκαλάδες τους, λερώθηκαν. Οι τελευταίοι των ζωντανών. Τα μικρά. Τα λίγο μεγαλύτερα κουβαλούσαν ακόμη έναν μακρινό Δεκέμβριο, καταχωνιασμένο πλέον σε κάποιες γωνιές του Facebook.
Σαν να χάθηκε ο θεός φέτος. Για τα καλά. Τουλάχιστον για εκείνους που διατηρούσαν μια κάποια πίστη στον θεό. Αυτοί όμως θα διατηρήσουν μια μηχανική ανάμνηση της τελετής. Για πέντε, άντε δέκα χρόνια θα θυμούνται ότι ο σταυρός γίνεται με το δεξί χέρι, επάνω, κάτω, δεξιά αριστερά. Κι ίσως να έχουν κάποια ελπίδα να περάσουν απέναντι.
Οι άλλοι, αυτοί που κάποτε πίστευαν στον Ανθρωπο είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Και ούτε πλοίο έχουν πλέον ούτε και οδό. Νομίζω ότι τελειώσαμε.


(Αφιερωμένο στη Μπεάτα Ασημακοπούλου που "έφυγε" σήμερα το πρωί)

Σχόλια

  1. Καταρχάς χρόνια πολλά και καλά, και ας είναι έστω και έτσι...
    Δυστυχώς και στην όμορφη Ζάκυνθο, που εκδράμαμε, παρέα και με άλλους bloggers, (ο νοών νοείτο..), δεν είχαμε και την καλύτερη εμπειρία από την Αναστάσιμη τελετή ακόμα και σε χωριό που πήγαμε... Θα τα γράψουμε και θα τα πούμε, τα δείγματα των καιρών...
    Τουλάχιστον όμως μας δίνεται ακόμα η ευκαιρία, ακόμα να χαιρόμαστε με κάποιους ανθρώπους, κάποιους φίλους, κάποια πράγματα και καταστάσεις, μια αφορμή να βρισκόμαστε ακόμα και να ανακαλύπτουμε τόπους και μέρη. Επιμένω ακόμα, ναι και στα δύσκολα, να είμαι αισιόδοξος γιατί αυτό μας κάνει και προχωράμε και λίγο παραπάνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ε-ξ-α-ι-ρ-ε-τ-ι-κ-ό κείμενο my Captain! Ινχογραφία με λέξεις της βαριεστημένης κοινωνίας που κανιβαλίζει και κανιβαλίζεται διαρκώς. Αν και αγνωστικιστής δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω τη διαδικαστική προσέλευση και την επίσης διαδικαστική αποχώρηση. Λίγα πυροτεχνήματα και αυτά ξεθωριασμένα, πρόσωπα προβληματισμένα λες και κάποιος σταμάτησε το ρολόι του κόσμου. Ασπασμούς αδερφικούς καπιτάν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εξαιρετικό κείμενο, θα διαφωνήσω όμως με την οπτική του.
    κάποιοι κουβαλάνε τον όχι και τόσο μακρινό Δεκέμβρη μέσα τους με την ελπίδα της άνοιξης...
    τα φολκλόρ εντέλει λίγο μας αφορούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Την εκκλησίαν αγαπώ - τα εξαπτέρυγά της
    τ' ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της,
    τα φώτα, τες εικόνες της, τον άμβωνά της.

    Εκεί σαν μπω, μες σ' εκκλησία των Γραικών.
    με των θυμιαμάτων της τες ευωδίες,
    μες τες λειτουργικές φωνές και συμφωνίες,
    τες μεγαλοπρεπείς των ιερέων παρουσίες
    και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό -
    λαμπρότατοι μες στων αμφίων τον στολισμό -
    ο νους μου πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας,
    στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό.

    Το πιο άκυρο ποίημα του Καβάφη αλλά και αυτό που κουβαλάει όλη την βυζαντινόκαυλη ψυχοπαθογένεια της φυλής μας. Άλλο πράγμα είναι η πίστη. Χρόνια πολλά κάπτεν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. η απόλαυση της ημέρας το κείμενό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…