Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

“Να φέρουμε τη Banca Etica στην Ελλάδα”

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα κείμενα για την Ηθική Τράπεζα που βρήκα εδώ: Μια άλλη τράπεζα είναι εφικτή 
Αν και δεν έχω -κι ούτε θέλω να έχω- ιδέα από τραπεζικά συστήματα και τα μόνα που ξέρω για "ηθικές τράπεζες" είναι για την "Τράπεζα των Φτωχών" στην Ινδία, η ιδέα μου άρεσε...
Δεν ξέρω πόσο εφικτή είναι. Και αν θα την αφήσουν να επιζήσει...
Νομίζω όμως οτι αξίζει τον κόπο να ενημερωθούμε για το θέμα...

Όταν πριν από ενάμισι χρόνο, τον Ιούλιο του 2007, εντοπίσαμε την ύπαρξη της Banca Etica (Ηθική Τράπεζα ή Τράπεζα Ήθους) στην Ιταλία και αποφασίζαμε να κάνουμε το πρώτο ρεπορτάζ στην Ελλάδα γι’ αυτό το θέμα στο Ποντίκι Global, η έκπληξή μας ήταν μεγάλη. Όσο και η αντίφαση: μπορεί η ηθική και μια τράπεζα να πάνε μαζί;

Φυσικά ήμασταν εξοικειωμένοι με ανάλογες μικρές προσπάθειες σε χώρες του τρίτου κόσμου, όπου μικροτράπεζες δίνοντας μικροπιστώσεις άλλαζαν τα δεδομένα σε υποβαθμισμένες περιοχές στην Ινδία, στο Πακιστάν και αλλού. Αλλά μια τράπεζα με αρχές, αλλά και με 18 υποκαταστήματα σε μια ώριμη καπιταλιστική αγορά όπως η ιταλική ήταν άλλο πράγμα.

Μια τράπεζα που δεν χρηματοδοτεί την κατανάλωση αλλά την εκλογίκευσή της. Που συντάσσει στο τέλος κάθε χρονιάς ισολογισμό περιβάλλοντος και ηθικό ισολογισμό. Που ευνοεί τη δημοκρατία στις επιχειρήσεις, αλλά την έχει κατακτήσει και στο εσωτερικό της. Που νοιάζεται για το περιθώριο και για την αποπεριθωριοποίησή του. Που επανεπενδύει τα κέρδη της προς όφελος μιας κοινωνίας αλληλεγγύης. Όλ’ αυτά καταγράφηκαν σε ένα άρθρο της Τερέζας Κορβίνο στο Ποντίκι Global No8 12 / 7/2007, που μπορείτε να το διαβάστε ΕΔΩ.

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα η λέξη “ηθική” είναι αρκετά παρεξηγημένη. Για θυμηθείτε και τον Αυλωνίτηστην ταινία «Η Ωραία των Αθηνών» με το “Τάξις και ηθική”. Στην Ελλάδα μια τέτοια τράπεζα, αν ποτέ γινόταν, θα μπορούσε να λέγεται Τράπεζα Αλληλεγγύης ή Εναλλακτική Τράπεζα. Ίσως πάλι να έπρεπε να κρατήσει τον ιδρυτικό της τίτλο. Όπως και να λέγεται, πάντως, είναι σίγουρο ότι μπορεί να ανοίξει δρόμους και να υποδείξει ένα άλλο μοντέλο επιχειρηματικής ανάπτυξης με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον. Όχι τόσο και μόνο της ίδιας, όσο των πελατών της…

Το παράδειγμα έγινε ακόμα πιο χαρακτηριστικό όταν ένα χρόνο αργότερα, τον περασμένο Ιανουάριο, είχαμε την ευκαιρία να σκύψουμε πάνω σ’ αυτό το ιδιαίτερο φαινόμενο και να διαπιστώσουμε ότι:

* H Banca Etica όχι μόνο δεν ταλαιπωρήθηκε από την κρίση, όπως οι «ανήθικες» ομόλογές της σε όλο τον κόσμο, αλλά γνώρισε εξαιτίας της κρίσης νέα άνθηση. Ήταν άλλωστε λογικό. Δεν επενδύει σε τοξικά ομόλογα και η λογική της είναι στον αντίποδα της λογικής που οδήγησε τη διεθνή οικονομία στο σημερινό αδιέξοδο.

* Το παράδειγμά της εξαπλώνεται μάλλον γρήγορα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες: Γαλλία, Ισπανία, Ολλανδία. Μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία ηθικών τραπεζών είναι ήδη γεγονός.

Όλ’ αυτά αποτυπώθηκαν σε δεύτερο άρθρο, στο Ποντίκι Global Νο 82, 11/12/2009, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Το επόμενο ερώτημα ήταν προφανές. Γιατί όχι και στην Ελλάδα. Τη σκυτάλη αυτή τη φορά πήρε το Belaciao, μια διεθνής οργάνωση αριστερών Ιταλών που δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα, που ήρθε σε επαφή με την τράπεζα και οργάνωσε μια ανοιχτή συζήτηση στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2009. Η συζήτηση αυτή πρωτοαναγγέλθηκε με ένα άρθρο στον ΑΝΤΙΛΟΓΟ του περιοδικού 4ΤΡΟΧΟΙ, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Η συνάντηση είχε πολύ μεγάλη επιτυχία, χάρη και στο μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξε ο αθηναϊκός Τύπος. Άρθρα για την εκδήλωση δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες «Η Καθημερινή» (18/3/2009), «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (22/3/2009), «Έθνος της Κυριακής» (22/3/2009), «Η Αυγή» (20/3/2009), «Αυγή της Κυριακής» (22/3/2009), «Εποχή» (22/3/2009), ενώ μεγάλο ενδιαφέρον έδειξαν και αρκετά blogs όπως τα,Greek Insight, Pinguinakos.blogspot.com, Αttana’s Blog, IT’ S ALL GREEK TO ME.




Η δημιουργία μιας εναλλακτικής τράπεζας στην Ελλάδα, δεν μπορεί παρά να είναι συλλογική προσπάθεια. Απευθυνόμαστε σε άτομα, φορείς, συλλογικότητες. Όποιος ενδιαφέρεται για την προσπάθεια να διερευνηθεί η δυνατότητα να γίνει κάτι ανάλογο εδώ, ας δηλώσει τη διαθεσιμότητά του. Επικοινωνήστε μαζί μας, γράψτε μας τη γνώμη σας.ithikitrapeza@gmail.com

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…