Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«ΑΓΗΜΑ ΤΙΜΩΝ»

agima-timwn

.

Το ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ 7

Παρουσιάζει για πρώτη φορά

στη σκηνή το σπουδαίο έργο του

Νίκου Βασιλειάδη

«ΑΓΗΜΑ ΤΙΜΩΝ»Προσθήκη  εικόνας

σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, σκηνικό Νίκου Βαβάτση, κοστούμια Χρήστου Μπρούφα, μουσική Γιώργου Χριστιανάκη, κίνηση Αλεξάνδρας Τσοτανίδου και βοηθό σκηνοθέτη την Καρολίνα Ρήγα.

Ερμηνεύει ο Γιάννης Καραμφίλης.
Ένας δόκιμος αξιωματικός του 343 τάγματος πεζικού του χωριού Ντάροβα ή Κεχρόκαμπος ή Ελευθερές, πτυχιούχος αρχαιολόγος, αφηγείται «ιστορίες από το στρατό». Ισορροπώντας με δεξιοτεχνία ανάμεσα στην καθαρεύουσα και τη δημοτική, περιγράφει με γλαφυρότητα την Ελληνική επαρχία, δίνει το στίγμα της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα της «Εθνικής Κυβερνήσεως», ζωντανεύει τον παραλογισμό του στρατού. Το ανήσυχο πνεύμα του θα τον οδηγήσει σε περιπέτειες εντός και εκτός στρατώνα. Θα γοητευθεί από το φυσικό τοπίο της αφιλόξενης Ντάροβας και θα φτάσει στον κολοφώνα της στρατιωτικής του καριέρας εκφωνώντας τον επικήδειο στην κηδεία ενός στρατιώτη, επικεφαλής ενός ιλαροτραγικού αγήματος τιμών.

Το έργο δίνει την αφορμή για ένα ταξίδι στο πρόσφατο πολιτικο-κοινωνικό παρελθόν της χώρας μας, με πλούσιες αναφορές σε συνθήκες που σημάδεψαν την τελευταία τριακονταετία. Η σύγχυση της εποχής, που ο συγγραφέας επεκτείνει μέχρι και στο ίδιο το σώμα της γλώσσας, μας φέρνει αντιμέτωπους με όσα ελοχεύουν στη μνήμη μας και ακόμα δεν τολμούμε να αντιμετωπίσουμε.

Ο συγγραφέας:

ΝΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

(ψευδώνυμο του Ιορδάνη Βλαχόπουλου)

Γεννήθηκε το 1942 στη Χρυσούπολη της Καβάλας από γονείς πρόσφυγες. Ο πατέρας του, Φίλιππος, καταγόταν από την Πάνορμο της Βιθυνίας και η μητέρα του, Ελένη, από τις Σαράντα Εκκλησιές της Αν. Θράκης.

Φοίτησε στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο της κωμόπολης και αποφοίτησε από το μοναδικό της (εξατάξιο) Γυμνάσιο το 1960. Τον ίδιο χρόνο εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη ως φοιτητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, όπου σπούδασε κλασική φιλολογία.

Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό επί 28 μήνες ως έφεδρος αξιωματικός.

Εργάσθηκε ως καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης στην ιδιωτική εκπαίδευση (26 χρόνια) και στη δημόσια (8 χρόνια) από όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Παράλληλα με τη διδασκαλία και τη συγγραφή, ασχολήθηκε επαγγελματικά με μεταφράσεις από την Αγγλική και την Ιταλική, δραστηριότητα με την οποία βιοπορίζεται μέχρι σήμερα.

Μετά από μια αποτυχημένη θητεία στην ποίηση (αδημοσίευτη, εκτός δύο ποιημάτων στο περιοδικό Διαγώνιος), στράφηκε σε ώριμη ηλικία στην πεζογραφία. Δημοσιευμένα εκτενή πεζογραφήματα: ΑΓΑΘΟΣ (Μυθιστόρημα, Νεφέλη 1989), Άγημα Τιμών (Νουβέλα, Νεφέλη 1990), Ο Συμβολαιογράφος (Νουβέλα, Νεφέλη 1995). Δημοσιευμένα διηγήματα: Η Πεπατημένη (Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο, Κέδρος 1997), Αλέξιος ο Μούρτζουφλος (Ξένος, ο άλλος μου εαυτός, Πατάκης 1999), Η Αποχώρησις (Ausflug mit Freundinnen, Romiosini 2002, συνοδευμένο με γερμανική μετάφραση).

Έχει επίσης μεταφράσει αρχαία ελληνική ποίηση και πεζογραφία. Οι μεταφράσεις αυτές παραμένουν αδημοσίευτες.

Η νουβέλα Ο Συμβολαιογράφος έχει εκδοθεί στα Γαλλικά (Le Notaire, Hatier 1997) και το σύντομο κείμενο “Μαγειρικής Εγκώμιον” στα Γερμανικά (Lobrede auf die Kochkunst, Die Erben des Odysseus, DTV 2001).

Αποσπάσματα από το μυθιστόρημα ΑΓΑΘΟΣ είχαν περιληφθεί στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (ΟΕΔΒ) του Γυμνασίου, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκαν κατ’ απαίτησιν του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου.

Ζει μόνιμα από το 1960 στη Θεσσαλονίκη. Είναι παντρεμένος με Βορειοηπειρώτισσα. Εδώ και πολύ καιρό μεγαλώνει και καμαρώνει τους δυο γιους του, Χρήστο και Φίλιππο, ενώ (υποτίθεται ότι) συγγράφει το μυθιστόρημα Η Περιώνυμος.
ΘΕΑΤΡΟ ΣΟΦΟΥΛΗ

Έναρξη παραστάσεων: Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009

Παραστάσεις:Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15, Κυριακή:20:00

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 15 , Φοιτητικό 10

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…