Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Σφαγές" στα ΜΜΕ

Ανοιξαν για τα καλά οι πύλες της Κόλασης στα ΜΜΕ...

Ηταν που ήταν στραβό το κλίμα εδώ και χρόνια, το έφαγε και η κρίση.

Συρρικνώσεις, περικοπές, μειώσεις σελίδων, απολύσεις, "κόψιμο" εκπομπών είναι πλέον στο ημερήσιο πρόγραμμα άλλοτε κραταιών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην Ελλάδα. Ενώ ταυτόχρονα δραματική είναι η μείωση των εσόδων τόσο από τις διαφημίσεις όσο και από τις πωλήσεις...
Την ίδια στιγμή ξεσπούν "εμφύλιοι" μεταξύ συγκροτημάτων...

Οι τυχάρπαστοι "εκδότες" και "καναλάρχες" που έκαναν την εμφάνισή τους τα τελευταία 10-15 χρόνια αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που παρουσιάζονται, μη ξέροντας την ίδια τη λογική των Μέσων και χάνοντας και την πολιτική δύναμη που είχαν αποκτήσει...

Προς το παρόν την πληρώνουν κατά κύριο λόγο οι δημοσιογράφοι...

Οπως έγραψε και ο @SaveAs στο twitter:
Κούλογλου ξουτ, Βαξεβάνης ξουτ, θα μείνουμε με την Πετρούλα και την Καλομοίρα... Congrats, η τηλεόραση που μας αξίζει!


Ερχεται όμως και η σειρά των "μεγαλοδημοσιογράφων" και των ίδιων των επιχειρηματιών...

Το σίγουρο είναι πως όταν περάσει αυτή η κρίση -μέσα στην επόμενη δεκαετία- τίποτα δεν θα θυμίζει το σημερινό σκηνικό στο χώρο του Τύπου και της Τηλεόρασης.

Ολα αυτά δεν σημαίνουν βέβαια και τον θάνατο των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. Κάθε άλλο. Ποτέ πριν δεν υπήρχε τόσο ενδιαφέρον γι' αυτά και ποτέ άλλοτε δεν υπήρχαν τόσα πολλά Μέσα.

Σημαίνει τον θάνατο των παλιών, "παραδοσιακών" ΜΜΕ που δεν συνειδητοποίησαν τις αλλαγές που έρχονται!

Σχόλια

  1. Ευτυχώς Αντρέα μυο, εγώ βλέπω μόνο 4Ε, οπότε δεν προβληματίζομαι! :D

    Καλησπέρα boy!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Ιταλία πάντως προηγείται κατά μία δεκαετία + από μας σε αυτήν την εξέλιξη. Η άνοδος των νέων μέσων μπορεί να είναι ένα σωσίβιο για την διατήρηση του δημοκρατικού φρονήματος (όχι μόνο με όρους αστικοδημοκρατικούς, αλλά και με όρους μίας νέας χειραφετημένης αμεσοδημοκρατικής κοινωνίας) στον ελληνόφωνο χώρο, αλλά δεν διασφαλίζεται μόνον απ' αυτά. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να συγκεντρώσουμε τις προσπάθειές μας σε δύο ζητούμενα. Το πρώτο, την υποστήριξη εναλλακτικών δικτύων και καναλιών πληροφόρησης από τον ως άνω αναφερθέντα χώρο (π.χ. τα "ίντυ" και το "tvxs") και το δεύτερο να μελετήσουμε σοβαρά το ιταλικό παράδειγμα. Το "Τούτι Φρούτι" των Μπερλουσκοκάναλων και του ΣΑΤ, έχει π.χ. αντικατασταθεί ως λειτουργία κοινωνικών προτύπων από την Πετρούλα και τα τσοντοσάιτ. Η αλλαγή όμως του προσανατολισμού της κοινωνίας προς τα βίαια ένστικτά της, όχι προς όφελος της ισορροπίας από την πνευματική καταπόνηση και υπέρ της ολοκλήρωσης της ανθρώπινης κατάστασης, αλλά προς τον ακατέργαστο πρωτογωνισμό, στοχεύοντας εις βάρος της επίπονης κατα-νόησης και στην τελική εις βάρος του διαλόγου πάνω σε ισότιμη βάση, είναι κοινός τόπος της μετάλλαξης της Ιταλίας του τότε και της Ελλάδας του σήμερα. Βέβαια, θα πει κανείς πως η ισότιμη βάση δεν υφίσταται και θα μπορέσει να αναφέρει δεκάδες παραδείγματα που ξεκινάνε από την ταξική θέση του καθενός και καταλήγουν στην διαφορετική παιδεία και την διαφορετική κοινωνικοποίηση του καθενός. Αλλά έστω και η κοινή βάση υπέρ ενός κοινού τοτέμ που θα το ονομάζουμε κράτος ή νόμος ή κοινωνία, είναι ένα προοδευτικό αίτημα, ακόμα και σήμερα. Ειδικότερα σήμερα, ειδικότερα τώρα. Τώρα το έχουμε ως θετικό πρόταγμα ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά και ας μην υποτιμήσουμε, ας μην φανούμε υπερόπτες απέναντι στον κίνδυνο του εκφασισμού και αυτού του κομματιού της γης. Χρειαζόμαστε κοινό δημοκρατικό (με την ως άνω διατύπωση) μέτωπο. Όπως στην Ισπανία του '36 και τη Γαλλία της ίδιας εποχής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…