Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μήπως;

"Καλές οι εσωκομματικές εκλογές, αρκεί ο "δικός μας" να βγαίνει πρώτος!"
"Καλό το καταστατικό που εγκρίναμε και ψηφίσαμε όλοι μαζί αλλά να μην εφαρμόζεται οταν δεν μας αρέσει!"
"Καλά τα συνέδρια αλλά από την επόμενη ημέρα καλύτερα να τα ξεχνάμε!"
"Καλή η ανανέωση και οτιδήποτε "ανανεωτικό" αρκεί να μην μας αγγίζει!"

Αυτά ακούμε τους τελευταίους μήνες και ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες από την ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Ή μήπως όχι;

"Επρεπε" να βγει πρώτος ο Παπαδημούλης. Ντε και καλά και με το στανιό. Αχώνευτο το οτι δεν βγήκε και καταλαμβάνει την "τρίτη", "επισφαλή" θέση του ευρωψηφοδελτίου. Τώρα γιατί "επισφαλής" κανείς δεν το εξηγεί; Μήπως διότι προβλέπουν συρρίκνωση; Κι αν την προβλέπουν, τι κάνουν για να την αποτρέψουν; Γκρινιάζουν!

...ή μήπως...;

"Πρέπει" να βγαίνουν και να ξαναβγαίνουν οι ίδιοι βουλευτές, για μία, δύο, χίλες δεκαδύο θητείες. Κι ας λέει το υπάρχον καταστατικό για δύο μόνο θητείες. Κι ας το ψήφισαν, κι ας το αποδέχονται όλοι το καταστατικό. Δεν το είχαν σκεφτεί τότε που είχαν όλη τη ζωή μπροστά τους και τώρα το θυμήθηκαν;

...ή μήπως...;

Η λογική της Ψωροκώσταινας και της Ψωροαριστεράς. Η λογική τους αραία-αραία να φαινόμαστε καμιά πενηνταρέα. Η λογική του "δεν πα να καεί το Σύμπαν, εμάς να μας αφήσετε στην ησυχία μας". Η λογική της κακομοιριάς και της μιζέριας. Και καλύτερα να καεί η πίτα παρά να μην την φάμε ολόκληρη.

...ή μήπως...;

Υποθέσεις κάνουμε...
Οπως υποθέσεις -βάσιμες όμως- κάνει και το κομμάτι που ακολουθεί:







Μήπως;

Βασίλης Μουλόπουλος | Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009

Διακρίνω ότι οι κλιμακούμενες και ενορχηστρωμένες επιθέσεις που δέχεται, μέσα και έξω από τον Συνασπισμό, έχουν εκνευρίσει τον Αλέξη Τσίπρα. Κάνει λάθος. Επρεπε να χαίρεται. Για να τον χτυπάει όλο το οικονομικοπολιτικό «εστάμπλισμεντ» και οι «οργανικοί διανοούμενοί» του, σημαίνει ότι τον φοβούνται.

Οτι βλέπουν σε αυτό που εκπροσωπεί έναν κίνδυνο αποσταθεροποίησης του συστήματος. Και το σύστημα όταν αισθάνεται ότι απειλείται δεν παίζει. Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, κυρίως αθέμιτα, για να εξαλείψει την απειλή. Γι΄ αυτό ο πρόεδρος του Συνασπισμού θα πρέπει να αναμένει, όσο πλησιάζουν οι εκλογικές αναμετρήσεις, πολλαπλασιασμό των επιχειρήσεων πολιτικής και ηθικής εξόντωσής του. Θα κατηγορηθεί το επόμενο διάστημα ότι είναι τρομοκράτης, τραμπούκος, δεξιός, πλούσιος, αντιπαναθηναϊκός, διαπλεκόμενος, πράκτορας, βιαστής, ομοφυλόφιλος, παιδόφιλος. Μέσα και έξω από το κόμμα του.

Οι «πολιτικά ορθοί» πολιτικοί και διαμορφωτές γνώμης δεν θα διστάσουν να είναι politically incorrect, να στρεβλώσουν γεγονότα, να επικαλεσθούν εθνικούς κινδύνους, να κάνουν ανίερες συμμαχίες για να εξορκίσουν το κακό και τους κακούς της αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος.

Δεξιοί, αριστεροί και αριστεροδεξιοί εκσυγχρονιστές καθώς και πραγματιστές πρώην επαναστάτες δεν τα θέλουν, δεν τα μπορούν αυτά τα «κωλόπαιδα του Συνασπισμού», γιατί αμφισβητούν τον κομφορμισμό τους, αποκαλύπτουν τους συμβιβασμούς τους. Γιατί όταν λένε ότι θέλουν να πολεμήσουν το σύστημα, να αλλάξουν τον κόσμο, το εννοούν. Και τουλάχιστον το προσπαθούν, έστω κάνοντας λάθη. Και αυτό προκαλεί προβλήματα στους βολεμένους αριστερούς. Τους χαλάει το παραμύθι της υπευθυνότητας, της σταθερής διακυβέρνησης, της κοινωνικής ειρήνης. Γιατί επαναφέρει τις διαχωριστικές γραμμές και τις κοινωνικές συγκρούσεις.

Και είναι μεν αστείο να διαβάζεις τα προς «τσιπράκια» μαθήματα συνεπούς αριστεροσύνης εκείνων που εδώ και δεκαετίες είχαν αναγγείλει το τέλος της Αριστεράς υπογράφοντας τον κλινικό θάνατό της, αλλά είναι λυπηρό να βλέπεις να συμφωνούν και να υπερθεματίζουν σε αυτό εκείνοι που υποτίθεται ότι βρίσκονται από την ίδια πλευρά του οδοφράγματος.

Ή μήπως όχι; Μήπως δεν βρίσκονται από την ίδια πλευρά, μήπως οι διαχωριστικές γραμμές, τα οδοφράγματα, τους τρομάζουν; Μήπως αισθάνονται πιο κοντά σε εκείνους που βρίσκονται από την άλλη πλευρά;

Μήπως η εσωκομματική αντιπολίτευση αποδομεί μεθοδευμένα την ομάδα Τσίπρα για να ηττηθεί ο Συνασπισμός στις εκλογές; Ετσι θα «δικαιωθούν», θα προσπαθήσουν να πάρουν πάλι την ηγεσία, θα διαλύσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και θα ξανακάνουν τον Συνασπισμό ένα κόμμα του περιθωρίου. Θεωρίες συνωμοσίας, θα μου πείτε. Αλλά μήπως;

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΤΟ ΒΗΜΑ»

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…