Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε λίγους μήνες και πάλι μαζί!

Αυτούς που βλέπεις...

...πάλι θα τους ξαναδείς!

Θα τους γνωρίσεις! Πάλι!




Ε-ε-έρχονται!
Πάλι!
Ξανά!
Μανά!

Ελπίδα!
Ελπίδα μας!

Μαζί!

Σε λίγο -θα μείνουμε- και πάλι χαζοί!

Γκάου!

wow!

Σχόλια

  1. χαχαχα
    βάλε βρε άνθρωπε τουλάχιστον άτομα που θα είναι σε ψηφοδέλτιο, και που λένε έστω και μια ...καλημέρα με τον παπανδρέου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλά σου λέει βρε Αντρέα ο gpapoul :))
    Κι εμένα με φρικάρουν αυτοί (όπως και τους περισσότερους). Δεν είναι όλοι έτσι όμως στο συγκεκριμένο κόμμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιατί; Τους έδιωξε ο "άλλαξέ τα όλα"; Πότε;
    Κουστούμια ράβουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τον Κιμωνακο τον σούταρε. Τους αλλους δύο δεν τους έχει παροπλίσει (ακόμη)... Όπως και να το κάνεις δεν τους έχει και στην πρώτη γραμμη...
    Σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονός πως το πασοκ σέρνει πίσω του πρόσωπα και καταστάσεις που πολλοί (και πολύ) θέλουμε να ξεχάσουμε. Και μην ξεχνάς ο "αλλαξέ τα όλα" αν όντως τα άλλαζε όλα, θα έμενε ενδεχομένως με καμιά 50αριά νοματέους. Προσωπικά, πάντως, ο "αλλαξε τα όλα" με πείθει. Εντάξει, εντάξει και στον ΣΥΡΙΖΑ με πείθουν πολλοί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλά, άλλη λύση δεν υπάρχει; Κάτι νόστιμο βρε αδελφέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χέι Καπ! ξέχασες τον Πετσάλινικο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. είσαι ένας... :Ρ
    με τις συγκεκριμένες φάτσες πάντως...αγρίεψα κι εγώ... φαντάζομαι δηλ οι υπόλοιποι... :Ρ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για να γνωρίζεις ένα πρόσωπο καλά, κρύβε το χαμόγελο και πρόσεχε τα μάτια. Τα μάτια ελάχιστων πολιτικών δεν είναι αρπαχτικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. μαζευτήκαμε σε μια ταβέρνα πριν μερικές μέρες, μπαίνει ο Λευτέρης καθυστερημένος ως σηνήθως, και του λέει ο Παναγιώτης,
    "άντε ρε , που είσαι, άργησες. Ελα κάτσε να τσιμπίσουμε & να πιούμε γιατί έρχοντε..."
    "ποιοί έρχοντε;" απορεί ο Λευτέρης και μαζί του όλοι οι υπόλοιποι, στο τραπέζι


    "οι πασόκοι" !!!


    trapped

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…