Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανοιχτή Επιστολή Κ. Βαξεβάνη προς Κ. Γκιουλέκα

Κύριε υπουργέ.
Η ενημέρωση δεν είναι μια πολυτέλεια της Δημοκρατίας. Είναι συστατικό στοιχείο της και προϋπόθεσή της. Η ενημέρωση, η αλήθεια δηλαδή. Ας πούμε την αλήθεια. Ή μάλλον πείτε την αλήθεια. Έχετε στη διάθεσή σας (και τα μισθολόγια του υπουργείου σας) έναν στρατό από δημοσιογράφους οι οποίοι υπηρετούν ή έχουν συμβάσεις , με τις κατά καιρούς Γενικές Γραμματείες και τις διάφορες γραμματείες των Γραμματειών. Πρόσφατες δημοσιεύσεις σε blogs , αποκάλυψαν πολλά απ τα ονόματα αυτών των δημοσιογράφων. Διαπίστωσα όπως όλοι άλλωστε, πως η πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων, δεν είναι άνεργοι δημοσιογράφοι. Δεν είναι καν, μάχιμοι δημοσιογράφοι. Είναι γνωστοί πολυθεσίτες, αργόμισθοι, υλικά ανακύκλωσης στον φαύλο (και όχι δημοσιογραφικό) κύκλο της διαπλοκής. Πείτε την αλήθεια κύριε υπουργέ. Τι ακριβώς κάνουν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι; Γιατί για τους υπόλοιπους ,οι πάντες γνωρίζουν και βλέπουν τη δουλειά τους. Ποιά ακριβώς είναι η εργασία τους; Δελτία τύπου, τηλεγραφήματα, αποδελτιοποιήσεις; Τι κύριε υπουργέ, που μάλιστα δεν μπορούν να κάνουν τόσοι άνεργοι και άξιοι συνάδελφοι; Αληθεύει κύριε υπουργέ, πως μέσα στις λίστες των Γραμματειών και ανάμεσα σε συναδέλφους που χρησιμοποιούνται ως «ξεκάρφωμα», είναι οι άνθρωποι των παλιών μαύρων κονδυλίων; Αληθεύει πως μέσα στις λίστες καλύπτονται και «εξυπηρετούνται» άνθρωποι άλλων... υπηρεσιών; Και τέλος κύριε υπουργέ, αληθεύει η πληροφορία πως μέσω έμμισθων ανθρώπων σας, που δεν πάτησαν ποτέ στη Γραμματεία αλλά πληρώνονται απ αυτή, και ταυτόχρονα είναι στελέχη του καναλιού όπου εργάζομαι, απαιτήσατε ως κυβέρνηση την απομάκρυνσή μου επειδή «έχω προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία με το Βατοπέδι;». Αν όχι κύριε υπουργέ, περιμένω να απαντήσετε τι κάνει ο καθένας από τους δημοσιογράφους που δουλεύουν στις λεγόμενες «Γραμματείες» σας.

Κώστας Βαξεβάνης


Περισσότερα για το θέμα αλλά και για την αποπομπή του Κώστα Βαξεβάνη από τον ALPHA: http://koutipandoras.gr/

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…