Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η αξία της συμμετοχής και το στοίχημα του ΣΥΝ

Εχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια από τότε που ο Συνασπισμός καθιέρωσε τα πρώτα εσωκομματικά δημοψηφίσματα στην Ελλάδα. Ηταν η πρώτη φορά που ένα κόμμα, μια οργάνωση, ένας πολιτικός φορέας αρνιόταν το "κεκλεισμένων των θυρών" όπου η "διαδικασία λειτουργούσε μέσα εκεί αλλά η Δημοκρατία ήταν απ' έξω", παραφράζοντας τους στίχους του Σαββόπουλου. Πόσοι άραγε το γνωρίζουν αυτό και πόσοι μετρούν τη σημασία του; Οχι για τον ίδιο τον Συνασπισμό, αυτό είναι το λιγότερο, αλλά για ολόκληρη την Αριστερά...

Από τότε, κανείς δεν τόλμησε να υιοθετήσει αυτές τις διαδικασίες με εξαίρεση το ΠΑΣΟΚ που έστησε κάλπες το 2004, πριν τις εκλογές και το 2007 για την εκλογή του αρχηγού του. Και τις δύο φορές όμως με έναν και μοναδικό υποψήφιο. Παρ' όλα αυτά δεν μπορεί να μην παραδεχτεί κανείς τη μεγάλη συμμετοχή στα δύο αυτά δημοψηφίσματα, δείγμα οτι ο κόσμος και ενδιαφέρεται και επιθυμεί να έχει λόγο παρά τα όσα λέγονται για κρίση της πολιτικής.

Σήμερα και αύριο τα μέλη του Συνασπισμού ψηφίζουν για την ανάδειξη των υποψηφίων του κόμματος που θα συμμετάσχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Το στοίχημα είναι και πάλι η συμμετοχή, το οτι αυτές οι διαδικασίες μπορούν να λειτουργήσουν. Το οτι η Δημοκρατία δεν είναι απλώς ένα (ακόμη) σύστημα διαχείρησης της κοινωνίας αλλά μια στάση ζωής. Μια στάση που πάει κόντρα στην παθητικότητα και στην αποδοχή των αποφάσεων "από πάνω", από έναν αρχηγό ή από ένα κογκλάβιο λίγων. Μια στάση που δεν έχει να κάνει με "πελατειακές" σχέσεις ή άλλες σχέσεις συμφέροντος.

Πάνω από όλα η Δημοκρατία δεν είναι μια σταθερή, παγειωμένη συνταγή αλλά κάτι που βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη, σε συνεχή διαμόρφωση. Οχι μόνο στα εύκολα, αλλά, κυρίως, στα δύσκολα...

Το σημερινό δημοψήφισμα στον Συνασπισμό σίγουρα θα περάσει στα μικρά των εφημερίδων και δεν θα βρει ούτε δευτερόλεπτο στα τηλεοπτικά κανάλια. Οπως άλλωστε έγινε και με το πρόγραμμά του. Κι αυτό γιατί δεν βολεύει τις εύκολες ταμπέλες, τους εύκολους τίτλους για "κόμμα διαμαρτυρίας", για "άλλο ένα κόμμα με εσωτερικά προβλήματα και τάσεις". Λες και οι διαφορετικές απόψεις να είναι κάποιου είδους ασθένεια...

Αξίζει όμως να προσεχθεί από όλους εκείνους που ενδιαφέρονται για τα κοινά. Οχι για να το αποδεχτούν ως έχει, ντε και καλά. Αλλά ακόμη και για να απορρίψουν τη διαδικασία και να αντιπροτείνουν μια άλλη.
Οπως αξίζει να προσεχθεί και συνολικά το δύσκολο πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις αδυναμίες του -και δεν είναι λίγες- αλλά και τις νέες δυνατότητες που μπορεί να αναδείξει.

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…