Είμαι από τον Πλανήτη Πετρούλα

…και είμαι UFO με σκούφο

Κι ενώ η πρώτη στην ιστορία σύγκρουση δορυφόρων συνέβη μόλις 500 μίλια από την επιφάνεια της Γης, την ίδια στιγμή, σε έναν μακρινό πλανήτη, στην άλλη άκρη του Σύμπαντος, που ονομάζεται «Πετρούλα» οι κάτοικοι όταν δεν ασχολούνται με τις δημοσκοπήσεις περνούν την ώρα τους παίζοντας «γύρω-γύρω όλοι, στη μέση ο Μανώλης». Οπου «Μανώλης» είναι ένας εκ των τριακοσίων εκπροσώπων των «πετρουλιανών» στο τοπικό Κοινοβούλιο της Πετρουλιακής Δημοσκοπίας στο οποίο τα τελευταία 50 έτη φωτός κυριαρχούν οι παρατάξεις των «Καραμανλικών» και των «Παπανδρεϊκών». Δύο αρχέγονες οικογένειες της «Πετρούλας» οι οποίες έχουν το μοναδικό χάρισμα της μετεμψύχωσης. Αυτό σε συνδυασμό με ένα ακόμη χάρισμα που διακρίνει όλους τους «πετρουλιανούς», τη συλλογική αμνησία, τους εξασφαλίζει υγεία και μακροημέρευση. Όπως άλλωστε και στο Δημοσκοπικό πολίτευμα του πλανήτη.
Ο πλανήτης «Πετρούλα», σύμφωνα με το θρύλο, αποκολλήθηκε από τον πλανήτη Γη πριν από 38.000 χρόνια, όταν υποτίθεται εντάχθηκε στο Ενωμένο Ηλιακό Σύστημα, αφήνοντας ένα κενό στο σημείο που ο γήινος χάρτης έγραφε κάποτε «Ελλάδα». Υπεύθυνη για την αποκόλληση ήταν η λεγόμενη «Γενιά του Αστεροσκοπείου» που παρόλο που είχε συμβάλει με την εξέγερσή της στην αποτίναξη μια χούντας παρανοϊκών αστρολόγων, την είδε UFO και αποφάσισε να φύγει σε ένα άλλο παράλληλο σύμπαν. Πράγμα που κατάφερε να κάνει με επιδοτήσεις και δάνεια…
Η εκτόξευση του πλανήτη «Πετρούλα» στο διάστημα έγινε αρχικά με σφεντόνα. Κατά τη διάρκεια της πτήσης κι επειδή τα καύσιμα είχαν τελειώσει, οι «πετρουλιανοί» αποφάσισαν να ελαφρύνουν την «Πετρούλα» από διάφορα περιττά βάρη όπως π.χ. την Παιδεία, την Υγεία, το σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, τον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών. Ετσι η «Πετρούλα» πέταξε προς τις άκρες του Σύμπαντος ανάλαφρη και ωραία ως «φούσκα» του χρηματιστηρίου το σκάσιμο της οποίας αντί να διαλύσει, μάλλον καλό έκανε. Γι’ αυτό άλλωστε και δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανείς από τους υπεύθυνους.
Επίσης ένα άλλο που ξεφορτώθηκαν οι «πετρουλιανοί» και ιδιαίτερα η «Γενιά του Αστεροσκοπείου» ήταν, όπως είπαμε και στην αρχή, η Μνήμη. Αρχισαν μάλιστα να σβήνουν από τα βιβλία των σχολείων τους διάφορα ενοχλητικά κεφάλαια όπως η Μικρασιατική Καταστροφή, ο Εμφύλιος και άλλα τέτοια βαριά κι ασήκωτα. Ενίοτε, εκτός από τα σχολικά βιβλία, ξεφορτώνονται και τους ίδιους τους μαθητές αλλά ας μην επεκταθούμε σ’ αυτό το ζήτημα.
Σχεδόν κάθε τέσσερα χρόνια, η μνήμη των «πετρουλιανών» σβήνει εντελώς και ξεχνούν όλα όσα είχαν συμβεί τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια αυτό συμβαίνει σε όλο και μικρότερα χρονικά διαστήματα. Κανείς τους, για παράδειγμα, δεν θυμάται ένα μεγάλο σκάνδαλο ομολόγων που συνέβη πριν τρία χρόνια, σχεδόν κανένας δεν θυμάται κάποιο παραδικαστικό κύκλωμα που είχε κατά λάθος αποκαλυφθεί πριν δύο χρόνια και ελάχιστοι μπορούν να ανακαλέσουν ένα άλλο σκάνδαλο μιας εξωγαλαξιακής κοινότητας που ονομαζόταν «Μονή Βατοπεδίου». Και κανείς τους δεν θυμάται πως πριν δύο χρόνια είχε καεί ο μισός τους πλανήτης. Αυτό μάλιστα το ξέχασαν ένα μόλις μήνα μετά και από τότε θεωρούν εντελώς φυσικό να ζουν ανάμεσα σε καρβουνιασμένα δέντρα, τόσο που αν δουν μπροστά τους, σε κάποιο παρκάκι, ένα ζωντανό δέντρο σπεύδουν να το κόψουν για να χτίσουν, στη θέση του, ένα τσιμεντένιο πάρκινγκ.
Ούτως ή άλλως, οι «πετρουλιανοί» απεχθάνονται τη φύση την οποία θεωρούν «αναγκαίο κακό». Αντιθέτως λατρεύουν τις χωματερές, τα τσιμεντένια πάρκινγκ, τα Mall και τα γήπεδα. Ονειρό τους είναι η διπλή ανάπλαση ολόκληρου του πλανήτη τους πράγμα που έχει αναλάβει να υλοποιήσει ο δήμαρχος της «Τσιμεντούπολης», πρωτεύουσας της «Πετρούλας», Ομέρ Πριόνης σε συνεργασία με έναν βωβό «πετρουλιανό» αρχιτέκτονα.
Το παράξενο είναι ότι οι «Πετρουλιανοί», παρ’ όλο που δεν θυμούνται τι έφαγαν χθες και τι τους είπε ο Γιάννης Πρετεντέρης (κάτι σαν κι αυτό που οι κάτοικοι της Γης ονομάζουν «δημοσιογράφο») προχθές, δεν ξεχνούν ότι ήσαν ΑΥΤΟΙ που πριν από 2.500 χιλιάδες έτη φωτός είχαν μεταδώσει τον πολιτισμό τους σε ολόκληρο το γνωστό Σύμπαν. Κι αυτό το θυμούνται κάθε νύχτα, μετά τα μεσάνυχτα, οπότε και σηκώνονται από καρέκλες, καναπέδες, κρεβάτια, ντιβάνια, σκαμπό και ανάκλιντρα, διαβάζουν πέντε αράδες από ένα σετάκι βιβλίων και ύστερα πέφτουν σε ύπνο βαθύ με παράξενα όνειρα. Βλέπουν, για παράδειγμα, πως είναι ακόμη γήινοι και πως κάποτε επιστρέφουν στον πλανήτη τους. Τελευταία μάλιστα εμφανίστηκε και μια νέα γενιά, οι απόγονοι της «Γενιάς του Αστεροσκοπείου», η οποία ονειρεύεται ΚΑΙ ξύπνια. Οι «πετρουλιανοί» για να αντιμετωπίσουν αυτό το ενοχλητικό φαινόμενο ψέκαζαν αυτή τη γενιά με τόνους «υπνοστεντόν» και «αταράξ» σε αέριο, χωρίς όμως ιδιαίτερο αποτέλεσμα.
Το κακό είναι ότι το τελευταίο διάστημα μια πρωτοφανής κρίση απειλή να τινάξει στον αέρα ολόκληρο το Σύμπαν. Αυτό έχει φανεί με κάποιες μακρινές λάμψεις στον στενό ορίζοντα της «Πετρούλας». Τους κυβερνώντες τον πλανήτη δεν τους ανησυχεί τόσο η ίδια η κρίση όσο το να μην ξυπνήσουν οι κάτοικοι από τη φασαρία και τους πάρει και τους σηκώσει. Πράγμα που σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να παραδεχτούν πως «έχουν μόλις τελειώσει»!


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Parallaxi, Μάρτιος 2009

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...