Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σεμινάριο για τον Ψηφιακό Καπιταλισμό

Το Κοινωνικό Εργαστήριο Θεσσαλονίκης
οργανώνει το 2ο μέρος του Σεμιναρίου για τον Ψηφιακό Καπιταλισμό
με ομιλητή τον
Yann Moulier Boutang
θέμα: Ο άυλος καπιταλισμός και η οικονομική κρίση
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009, ώρα 6.00μμ
ΕΔΟΘ, Προξένου Κορομηλά 51, 4ος ορ.
Ο Γιαν Μουλιέ-Μπουτάν διδάσκει οικονομική θεωρία και βιομηχανικό σχέδιο στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Compiègne. Είναι διευθυντής έκδοσης του περιοδικού Multitudes και μέλος των Γάλλων Πρασίνων. Από το 1980 είχε συμμετάσχει σε πρωτοβουλίες όπως η αυτονομιστικής έμπνευσης επιθεώρηση Camarades και το Διεθνές Κέντρο για τους Νέους Χώρους Ελευθερίας (CINEL) του Φελίξ Γκουαταρί. Έργα του: η βιογραφία του Λουί Αλτουσέρ, το θεμελιώδες De lʼesclavage au salariat [Από τη δουλεία στη μισθωτή σχέση], το La révolte des banlieues ou les habits nus de la République [Η εξέγερση των προαστίων ή τα γυμνά ρούχα της Δημοκρατίας], καθώς και πολλά άλλα έργα για το γνωσιακό καπιταλισμό και την άυλη εργασία (μόνος του ή από κοινού με την Αντονέλλα Κορσάνι, τον Τόνι Νέγκρι και τον Μαουρίτσιο Λατζαράτο).

* Althusser : une biographie (1re partie), Grasset, 1992 (réédition en poche en 2002).

* Des entreprises pas comme les autres : Benetton en Italie, le Sentier à Paris, Publisud, 1993 (avec Maurizio Lazzarato et Antonio Negri).

* Le bassin de travail immatériel (BTI) dans la métropole parisienne : Mutation du rapport salarial dans les villes du travail immatériel, L’ Harmattan, 1996 (avec Antonella Corsani, Maurizio Lazzarato et Antonio Negri).

* La balade des droits civiques, in Papiers, Lʼyeux Ouverts, 1996 (pamphlet). [lire en ligne [archive]]

* De lʼesclavage au salariat. Économie historique du salariat bridé, PUF, 1998.

* Préface, index et édition de Louis Althusser, Lettres à Franca, 1961-1973, Stock-Imec, 1998 (avec François Matheron).

* Le droit dans la mondialisation : une perspective critique, PUF, 2002 (avec Monique Chemillier-Gendreau).

* La révolte des banlieues ou les habits nus de la République, Éd. Amsterdam, 2005. [lire en ligne [archive]]

* Le Capitalisme Cognitif. La nouvelle grande transformation, Éd. Amsterdam, 2007.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…