Κι όμως! Κινείται!


Αθήνα…

Για το Διαρκές Συνέδριο της Αριστεράς. Για τους φίλους. Για τους αγαπημένους. Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ. Κι εκείνος ο παλιός πόνος σαν να χάθηκε από χθες το απόγευμα. Ναι, κάτι συμβαίνει… Στους δρόμους, στα τηλέφωνα, στα μέιλ που γεμίζουν την οθόνη. Η οθόνη που βουλιάζει. Δεν έχει να κάνει με τις πληροφορίες που καταγράφονται σε μαγνητόφωνα και σκληρούς δίσκους, σε φωτογραφικές μηχανές και σε κάμερες. Είναι κάτι πιο βαθύ αυτό που συμβαίνει. Ολα αλλάζουν και όλα ξαναβρίσκουν τη συνέχειά τους.

Φυσάει κόντρα.

Βοριάς…

Θα προσπαθήσω να το περιγράψω στη συνέχεια… Τώρα ζούμε…

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...