Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η κακή χρήση της Ανωνυμίας

Τι γίνεται όταν ένας Ανώνυμος (π.χ. ιστολόγος) παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα ενός επώνυμου (π.χ. ηθοποιού);
Αφορμή για το παραπάνω ερώτημα είναι η "αποκάλυψη" από "ανώνυμους" ή "ψευδώνυμους" ιστολόγους του ονόματος "γνωστής" ηθοποιού η οποία φέρεται να εκβίαζε κάποιον πολίτη. Με την πράξη αυτή κάποιοι "ανώνυμοι" ιστολόγοι -η οποίοι προφανώς υπερασπίζονται το δικαίωμά τους να παραμένουν "ανώνυμοι"- δικάζουν και καταδικάζουν έναν άνθρωπο πριν τον δικάσει ο φυσικός του δικαστής, παραβιάζοντας έτσι ένα στοιχειώδες δικαιώμά του.
Τα "ιστοδικεία" έρχονται να συνεχίσουν και να συμπληρώσουν στην πιο ακραία και αποτρόπαιη μορφή τους τα τηλεδικεία και τους τηλε-εισαγγελείς.
Οι υπερασπιστές λοιπόν ενός δικαιώματος -αυτού της ελεύθερης έκφρασης- παραβιάζουν κατάφορα τα στοιχειώδη δικαιώματα άλλων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με τα προσωπικά τους δεδομένα και το σημαντικότερο: το δικαίωμα να έχουν έναν φυσικό δικαστή και να μην λιντσάρονται δημοσίως...


Η δίκη Τσιπρόπουλου είναι μια καλή αφορμή να προβληματιστούμε ξανά πάνω σε αυτά τα θέματα. Να ξεχωρίσουμε δηλαδή το δικαίωμα της ελεύθερης δημόσιας έκφρασης από το "δικαίωμα" του δημόσιου εξευτελισμού και της υποκατάστασης της δικαιοσύνης.
Οπως και το θέμα των ορίων και του αυτοπεριορισμού στη δημόσια σφαίρα.
Ζητούμενο η υπεράσπιση ενός δημόσιου χώρου ελευθερίας και δημιουργικότητας και σίγουρα όχι άλλη μια ρωμαϊκή αρένα με λιοντάρια και μονομάχους...

Μήπως θα πρέπει την επόμενη φορά που θα υπερασπιστούμε (και καλά θα κάνουμε) το δικαίωμα της ανωνυμίας αυτό δεν θα πρέπει να γίνει "μονόπατα" και χωρίς να μας προβληματίσει η χρήση αυτού του δικαιώματος.

Την απάντηση "τι να κάνουμε, μπροστά σε ένα τόσο σημαντικό δικαίωμα, ας υποστούμε και κάποιες δυσάρεστες συνέπειες από τη χρήση του" την βρίσκω, αν όχι απαράδεκτη, πάντως σίγουρα "εύκολη" και ανεύθυνη.

Η αθλιότητα παραμένει αθλιότητα ακόμη κι όταν είσαι ελεύθερος να την διαπράξεις...

Και είναι τέτοιες άθλιες πρακτικές που κάποια στιγμή θα δώσουν το "πάτημα" για μια συνολική "ρύθμιση" των δικαιωμάτων μας...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…