Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καταγγελία της Πολιτικής Επιτροπής Α΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού για την επίθεση «αγνώστων» με γκαζάκι στα γραφεία του ΣΥΝ

Η Πολιτική Επιτροπή Α΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού καταγγέλλει την επίθεση «αγνώστων» με γκαζάκι στα γραφεία του ΣΥΝ, στην Θεσσαλονίκη, όπως και τις άλλες δύο επιθέσεις που έγιναν νωρίτερα στα «Νέα» και την «Αυριανή».
Αρρωστημένο αποτέλεσμα «σκέψης»(;) αρρωστημένων εγκεφάλων που θέλουν να «τιμωρήσουν» ή να τρομοκρατήσουν τον ΣΥΝ για τη δράση του.
Φαίνεται ότι οι επιθέσεις των δύο τελευταίων μηνών στον ΣΥΡΙΖΑ και στον ΣΥΝ ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά της πιο καθυστερημένης πολιτικής σκέψης και δράσης όσων ενοχλούνται από την παρέμβαση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Σε μια ώρα (18.45) που η πολυκατοικία στην οποία στεγάζονται τα γραφεία του ΣΥΝ έχει κίνηση και μπορεί να θρηνούσαμε θύματα.
Σε μια στιγμή που η κοινωνία έχει την ανάγκη της πιο έντονης δράσης της Αριστεράς, της δράσης του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας.
Όσοι ελπίζουν ότι με τέτοιες ενέργειες θα πτοήσουν τον ΣΥΝ, να είναι σίγουροι ότι θα έχουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.
Εμείς θα συνεχίσουμε με ακόμα περισσότερο πάθος, με ακόμη περισσότερη δύναμη να παλεύουμε στην ίδια κατεύθυνση.
Ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τον δικομματισμό, ενάντια στην καταστολή και τον περιορισμό των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των εργαζομένων, της νεολαίας, των τμημάτων που πλήττονται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Θα συνεχίσουμε για να ανοίξει ο δρόμος για την αριστερά.
Καλούμε το λαό της Θεσσαλονίκης να υπερασπιστεί τη δημοκρατία ενάντια σε όσους απεργάζονται σχέδια εκτροπής.
Να δυναμώσουν τον αγώνα τους μέσα από τους φορείς τους ενάντια στην κυβερνητική πολιτική.
Θα είμαστε σταθερά δίπλα τους.
11/2/2009 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…