Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατάχρηση εξουσίας; Του Θανάση Γεωργιάδη

Θεσσαλονίκη, μεσημέρι της περασμένης Κυριακής.

Εφτακόσιοι και πλέον άνθρωποι, ανάμεσα στους οποίους όλοι σχεδόν οι πεζογράφοι και ποιητές της Θεσσαλονίκης, συγγραφείς από άλλα μέρη, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, εικαστικοί από κάθε μεριά της πόλης, της Βόρειας Ελλάδας και την Αθήνα, όλοι τους, φίλοι της ή όχι, συγκεντρωμένοι στο ΚΘΒΕ με έναν σκοπό, να τιμήσουν τη Στέλλα Βογιατζόγλου, έναν σεμνό άνθρωπο, που έζησε, έγραψε, πέθανε αξιοπρεπέστατα, για να σπιλωθεί εντέλει με διάφορα παιχνιδάκια η μνήμη της, επειδή το θέλησε μονάχα ένας. Ποιος; Ο κ. Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, αλλέως Τσακίρογλου. Υποτίθεται ότι στις 12 η ώρα θα γινόταν ένα Λογοτεχνικό Πρωινό αφιερωμένο στη Στέλλα, στην κηδεία της οποίας (τον παρελθόντα Αύγουστο) το υπουργείο Πολιτισμού απουσίαζε πλήρως, όπως και το ΚΘΒΕ, παρότι υπήρξε συνεργάτης του (επί δύο σεζόν, το 2005 και 2006, το θεατρικό έργο της αλησμόνητης Στέλλας, υπό τον τίτλο “Τσικλιντάν”, παιζόταν στο θέατρο της Μονής Λαζαριστών). Αιφνιδίως, στις 12.15, ανακοινώνεται ότι η εκδήλωση ματαιώνεται με απόφαση, ετσιθελική, του γενικού διευθυντή του θεάτρου. Ειπώθηκε μάλιστα πως ο εν λόγω κύριος είπε “απαγορεύω την εκδήλωση”, λες και επρόκειτο για προσωπικό του θέμα, τερτίπι ιδιώτη θιασάρχη ή κληροδότημα της μάνας και του κύρη του, και όχι εκδήλωση ενός δημόσιου οργανισμού, που τον χρηματοδοτούν οι πολίτες αυτής της χώρας. Δικαιολογία, οι τεχνικοί του θεάτρου και οι ηθοποιοί έκαναν στάση εργασίας, η οποία όμως έληγε στις 12.30. Βέβαια, οι ηθοποιοί ήταν εκεί παρόντες, πρότειναν, αφού δεν παραχωρεί την αίθουσα ο διευθυντής, να γίνει η εκδήλωση στο φουαγιέ και δήλωσαν πως, σε ό,τι τους αφορά, δεν αμείβονται για τη συμμετοχή τους σε λογοτεχνικά πρωινά, επομένως η εκδήλωση δεν αφορούσε τα οικονομικά αιτήματά τους -άλλωστε ολόκληρο το Σάββατο και το πρωινό της Κυριακής έκαναν πρόβες επί ώρες, διαβάζοντας τα κείμενα της τιμώμενης. Κατά τα λοιπά, ο Τσακίρογλου ήταν απασχολημένος με το ανέβασμα ενός νέου έργου και δε φανερωνόταν σε κανέναν, έκλεισε μάλιστα το κινητό του τηλέφωνο, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του (αν όχι κάπου αλλού) τους συγγραφείς της πόλης και τους ξενομερίτες, όπως και τους λοιπούς πολίτες.
Η αλήθεια όμως είναι ότι η απόφαση να μη γίνει το συγκεκριμένο πρωινό είχε ληφθεί ήδη και το μεσημέρι του Σαββάτου ήταν κιόλας γνωστή. Μαρτυρία ρητή αυτή του ποιητή Μανόλη Ξεξάκη, στον οποίο δήλωσε συνεργάτης του κ. διευθυντή πως “η εκδήλωση για τη Βογιατζόγλου δε θα γίνει”. Κι αυτό στη διάρκεια παρουσίασης ενός βιβλίου στο Βιβλιοπωλείο Ιανός. Γιατί, λοιπόν, δεν ειδοποιήθηκαν εγκαίρως οι συγγενείς, οι συνάδελφοι της Στέλλας, οι ομιλητές, οι ηθοποιοί και ο άλλος κόσμος, που συνέρρευσε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών κατά εκατοντάδες; Γιατί αυτή η περιφρονητική στάση; Τι είδους αυταρχισμός και άσκηση εξουσίας είναι τούτη; Για τον κ. Τσακίρογλου έπρεπε να ταλαιπωρηθούν νεκροί και ζωντανοί; Το μέγα ερώτημα όμως είναι άλλο: Ο πολιτισμός μπορεί να είναι ενός ανδρός αρχή; Γίνεται πολιτισμός με αποφασίζομεν και διατάσσομεν; Σε ό,τι αφορά τον κάποτε καλό ηθοποιό, ας θυμηθούμε τον στίχο του Βάρναλη, “Πού ’σαι, βρε νιότη, που ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος;”.


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 3.2.2009

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…