Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Slavoj Zizek: Γιατί οι κυνικοί κάνουν λάθος - Το υψηλό σοκ της νίκης του Ομπάμα

Απόσπασμα:

Η νίκη του Ομπάμα ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία. Είναι ένα σημάδι της ιστορίας με την τριπλή Καντιανή έννοια του signum rememorativum, demonstrativum, prognosticum (του σημαδιού της υπενθύμισης, της απόδειξης, της πρόγνωσης). Δηλαδή, είναι ένα σημάδι, μέσα στο οποίο αντηχεί η μνήμη του μακρού παρελθόντος της σκλαβιάς και των αγώνων για την κατάργησή της. Ένα συμβάν, που τώρα αποδεικνύει την αλλαγή. Και μιας ελπίδας για μελλοντικά επιτεύγματα. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που ο Χέγκελ, ο τελευταίος μεγάλος Γερμανός Ιδεαλιστής φιλόσοφος, συμμεριζόταν τον ενθουσιασμό του Καντ στην περιγραφή που έκανε για τις επιπτώσεις της Γαλλικής Επανάστασης:

Αυτή άρα ήταν μια ένδοξη πνευματική αυγή. Όλα τα σκεπτόμενα όντα συμμετείχαν στην αγαλλίαση της εποχής. Συναισθήματα ενός ανώτερου χαρακτήρα ανάδευαν τα μυαλά των ανθρώπων εκείνο τον καιρό. Ένας πνευματικός ενθουσιασμός προκαλούσε ρίγη συγκίνησης μέσα στον κόσμο, σαν η συμφιλίωση μεταξύ του θείου και του κοσμικού να πραγματοποιούταν τώρα για πρώτη φορά.

Δεν γέννησε η νίκη του Ομπάμα τον ίδιο καθολικό ενθουσιασμό παντού στον κόσμο, μ’ ανθρώπους να χορεύουν στους δρόμους από το Σικάγο ως το Βερολίνο ως το Ρίο ντε Τζανέϊρο; Όλος ο σκεπτικισμός, που βγήκε πίσω από κλειστές πόρτες, ακόμη κι από πολλούς στεναχωρημένους προοδευτικούς (και τι αν, στη μυστικότητα του θάλαμου ψηφοφορίας, ξαναναδύεται ο δημόσια αποκηρυγμένος ρατσισμός;) αποδεικνυόταν εσφαλμένος.

Υπάρχει ένα πράγμα για τον Χένρυ Κίσινγκερ, τον έσχατο κυνικό υπερασπιστή της ρεαλιστικής πολιτικής (Realpolitik), που προκαλεί μεγάλη εντύπωση σ’ όλους τους παρατηρητές: Πόσο παντελώς λάθος ήσαν οι περισσότερες από τις προβλέψεις του. Για να πάρουμε ένα μόνο παράδειγμα, όταν έφθαναν τα νέα στη Δύση για το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1991 εναντίον του Γκορμπατσέφ, αμέσως αποδεχόταν το νέο καθεστώς (το οποίο επαίσχυντα κατέρρευσε τρεις μέρες αργότερα) σαν ένα πραγματικό γεγονός. Κοντολογίς, όταν τα σοσιαλιστικά καθεστώτα είχαν πλέον γίνει ζωντανοί νεκροί, ο Κίσινγκερ υπολόγιζε σε μακροπρόθεσμα σύμφωνα συνεργασίας μαζί τους.

Η θέση του κυνικού είναι ότι αυτός, μόνος του, κατέχει κάποιο κομμάτι μιας τρομερής, ωμής σοφίας. Ένας παραδειγματικός κυνικός θα σας πει κατ’ ιδίαν, μ’ έναν εμπιστευτικό χαμηλόφωνο τόνο: “Δεν καταλαβαίνεις ότι στην πραγματικότητα όλα είναι ζήτημα χρημάτων/εξουσίας/σεξ κι ότι όλες οι ανώτερες αρχές κι αξίες είναι απλώς και μόνο άδειες φράσεις που δεν μετρούν για τίποτε;” Αυτό που οι κυνικοί δεν μπορούν να δουν είναι η δική τους αφέλεια, η αφέλεια της κυνικής σοφίας που αγνοεί τη δύναμη της αυταπάτης.

Ο λόγος που η νίκη του Ομπάμα γέννησε έναν τέτοιο ενθουσιασμό δεν είναι μόνο το γεγονός ότι, παρά τις δυσκολίες, πράγματι συνέβη, αλλά το ότι καταδεικνυόταν μ’ αυτή η δυνατότητα να συμβεί ένα τέτοιο πράγμα. Το ίδιο ισχύει για όλες τις μεγάλες ιστορικές ρήξεις. Θυμηθείτε την πτώση του Τοίχους του Βερολίνου: Μολονότι όλοι γνωρίζαμε για τη διεφθαρμένη ανεπάρκεια των Κομουνιστικών καθεστώτων, κατά κάποιο τρόπο στην πραγματικότητα “δεν πιστεύαμε” ότι θα διαλυθούν. Σαν τον Κίσινγκερ, όλοι μας, σε μεγάλο βαθμό, ήμασταν θύματα ενός κυνικού πραγματισμού.



Ολόκληρο το κείμενο εδώ:
Slavoj Zizek: Γιατί οι κυνικοί κάνουν λάθος - Το υψηλό σοκ της νίκης του Ομπάμα

Σχόλια

  1. Δεν ξέρω, ρε φίλε, αλλά τώρα μόνο προβλέψεις μπορούμε να κάνουμε. Και επειδή ως άθεος δεν πιστεύω στις μαντικές ικανότητες και τις μαντείες περιμένω να κρίνω εκ των υστέρων (ελπίζω ακέραια και υπό το πρίσμα της σημερινής εποχής και όχι την κρίση και την ηθική του μέλλοντος).

    Εχθές σε ένα κανάλι σύγκριναν τον Λίνκολν με τον Ομπάμα. Το ερώτημα είναι κοινό. Μπορούμε να κρίνουμε έναν δοκιμασμένο (με όποια κρίση θέλουμε) και έναν που τώρα διοικεί ή θα διοικήσει; Ο εκ των υστέρων κρινόμενος (και συχνά μυθοποιημένος) δεν μπορέι να συγκριθεί με τον πα΄ροντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ αισιόδοξο τον βρίσκω τον Ζιζέκ. Πάντως από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση παρατηρώ ότι διατυπώνει όλο και πιο ξεκάθαρες θέσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...Διευρύνει την ελευθερία μας και άρα το φάσμα των αποφάσεων μας..Μεγάλη νίκη αν το σκεφτεί κανείς.Κι ας ρέει ακόμα το αίμα καυτό εκεί κάτω..Το κείμενο που διάλεξες να αναρτήσεις λειτούργησε μέσα μου σαν σανίδα σωτηρίας καθώς όλες αυτές τις μέρες σκεφτόμουν τι νόημα έχει τελικά;Ομως όσο γεννιούνται παιδιά σε αυτό τον κόσμο, όσο πεθαίνουν παιδιά σε αυτό τον κόσμο δολοφονημένα από μια τυφλή εξουσία, όλα έχουν νόημα αρκεί να υποστηρίζουν την ελπίδα και να εναντιώνονται στις κάθε λογής παραιτησίες που έλεγε και ο Ελύτης.Γιατί κάθε ζωή μετράει ακόμα κι αν είναι η τελευταία πάνω στη γη.Σ'ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να καταλάβω ρε παιδιά... Δηλαδή περιμένετε από τον Ομπάμα να φέρει κάποια αλλαγή; Να γίνει η αμερικάνικη κοινωνία πιό δίκαια, ας πούμε; Να εργαστεί για το συμφέρον των κοινών ανθρώπων της καθημερινότητας κτλ ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα!

    Μήπως έτυχε να διαβάσεις το παραπάνω κείμενο στο οποίο παραπέμπει το ποστ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το θέμα του Ζίζεκ δεν είναι ο Ομπάμα, από την πρώτη παράγραφο φαίνεται ποιούς έχει βάλει στο σημάδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. αν εννοείς το κείμενο του zizek, ναι. διαφωνώ. δεν νομίζω ότι το αναμφισβήτητο σοκ από την εκλογή ομπάμα αρκεί για να επιτρέψει να γεννηθούν ελπίδες και σε διαβεβαιώ ότι θα είμαι ο πρώτος που θα χαρεί αν αποδειχθεί η σκέψη μου εσφαλμένη. φαίνεται ότι εντάσσω το θέμα σε άλλο context (πώς το λένε ρε παιδιά στα ελληνικά;).

    Ο ξεσηκωμός των μαύρων στην αϊτή? η ενθουσιώδης υποδοχή τους από τη λαϊκή συνέλευση? ρίγη χαράς και ελπίδας -κι εγώ τα νιώθω. και μετά? ο γκιζίκης! επειδή, απλούστατα, η αλλαγή που προσδοκούμε και έχουμε ανάγκη, θα συμβεί, αν συμβεί, από άλλο δρόμο.

    πώς συγκεκριμένα διευρύνει την ελευθερία μας η νίκη του ομπάμα? ποιές επιπλέον επιλογές μας επιτρέπει?

    η ορκωμοσία του ομπάμα, με όλες τις αναφορές της στον οραματιστή λίνκολν, που, σύμφωνα με δική του δήλωση, αδιαφορούσε παντελώς για την απελευθέρωση των δούλων, θα σημάνει απλώς την έναρξη της δεύτερης πράξης στο πολιτικό έργο που ξεκίνησε την 11 σεπτεμβρίου 2001.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν λέει όμως αυτό ο Ζίζεκ.
    Ο Ζίζεκ δεν μιάει για τον Ομπάμα αλλά για την "εκλογή Ομπάμα".
    Δεν γράφει για το τι προέκυψε αμέσως μετά τη Γαλλική Επαναστάση, αλλά για ΤΗΝ Γαλλική Επανάσταση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ποιά ελευθερία είχε διευρύνει η Γαλλική Επανάσταση για τον απλό λαό;
    Πρακτικά καμία, θα πουν οι ιστορικοί. Μετα από λίγα χρόνια μάλιστα ήλθε ο Ναπολέων κι έφερε πόλεμο και αυταρχισμό.

    Κι όμως...

    Θα είχαν συμβεί οι άλλες επαναστάσεις αν δεν υπήρχε η Γαλλική;

    Οι μεγάλες αλλαγές δεν γίνονται στο επίπεδο του πολιτικού σκηνικού και των προσώπων.

    Η ελευθερία που έδωσε η Γαλλική Επανάσταση είναι η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ της αλλαγής. Αυτό που μέχρι τότε φαινόταν όνειρο τρελό.

    Ελευθερία είναι η δυνατότητα... Οχι η χρήση της...

    Η δυνατότητα του να λες οτι ΜΠΟΡΕΙ και να ΜΗ με κυβερνάει κανένας θεός και κανένας κληρονομικώ δικαίω αυτοκράτορας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος μύθος από την Γαλλική επανάσταση. Ακόμα οι περισσότεροι πιστεύουν πως οι αστοί είχαν σαν στόχο την ancien regime και όχι το ότι είχαν βρει καλύτερους και ασφαλέστερους τρόπους εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και της ανατροπής της σχέσης φύσης-πόλης. Επιμένω εκεί στην αρχή του Ζιζεκοκειμένου που φλερτάρει με τον Καντ και τον Χέγκελ παίζει...Ούτε για την ΄΄εκλογή Ομπάμα΄΄ πολυενδιαφέρεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ilias >>> Μιλάμε για τη Γαλλική Επανάσταση του 1789. Οχι για τον Μάη του '68...
    Διότι με μπέρδεψες με το "εργατική δύναμη"! Τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε το 1789, βέβαια!
    Οσο για την αστική τάξη, τότε ήταν η επαναστατική τάξη, το υποκείμενο της ιστορίας όπως έλεγε (όχι μόνο) ο Μάρξ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλά για τo 1789 μιλάμε. Και λιγάκι για τη 18 Brumaire :)
    Εργατική δύναμη, ονομάζεται ο πρώην αγροτικός πληθυσμός που συσσωρεύεται στις πόλεις, αρχής γενομένης στην αγγλική ύπαιθρο κάποιο καιρό πριν. Ακόμα και ο Μακιαβέλι, πιο πριν αναφέρεται σε αυτά τα κοινωνικά στρώματα με το ρήμα΄΄lavore''. Αλλά το θέμα δεν είναι κάποιος φιλολογικός ντετερμινισμός βέβαια. Για τον μύθο του ΄΄να δείχνεις κάτι ενώ στοχεύεις αλλού μιλάω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. At least... για να μην μπαίνουμε σε διαφοροποιήσεις ορισμών μεταξύ labour class στο μεσαίωνα και working class στον διαφωτισμό το παρακάτω από wikipedia. Μιλάει ήδη για ΄΄αριστερή εργατική δύναμη στα τέλη του 18ου. Οπότε....

    The Making of the English Working Class

    E.P. Thompson's most influential work was and remains The Making of the English Working Class, published in 1963 while he was working at the University of Leeds. It told the forgotten history of the first working-class political left in the world in the late-18th and early-19th centuries.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. . Μακάρι να πάνε όλα καλά, και να είναι η ροή τής Ιστορίας διαφορετική εξ' αιτίας τής "εκλογής Ομπάμα"...

    . Επισημαίνονται πάντως δύο δείγματα γραφής :

    • οτι τα πρόσωπα που σχηματίζουν σιγά - σιγά την Κυβέρνησή του, ίσως να μπορούσαν να τοποθετηθούν εκεί ακόμα και από την Πέϊλιν, και
    • οτι για την καθημερινή σ φ α γ ή στη Γάζα δεν ακούστηκε από την ανθρώπινη πλευρά του και όχι την Προεδρική, ούτε ένα μικρό σχόλιο.

    . Για το φαινόμενο τής εκλογής Ομπάμα υπάρχει και μιά άλλη εκδοχή, πέραν τής αισιόδοξης οτι σε αυτήν την Μεγάλη Δημοκρατία όπου όλα είναι δυνατά, μπορεί ακόμη και ένας Αφροαμερικάνος ονόματι Χουσεΐν να γίνει Πρόεδρος.
    Η δεύτερη αυτή εκδοχή μπορεί να δείχνει οτι ακόμα και Αφροαμερικανός να είσαι και Μουσουλμάνος και να λέγεσαι και Χουσεΐν, εάν έχεις τόσο πολύ ενσωματωθεί στο Σύστημα, μπορεί να σε χρηματοδοτήσει η Wall Street και ο Soros και άλοι εκπρόσωποι τών κατεχόντων, να σε βοηθήσουν όλα σχεδόν τα ΜΜΕ και να γίνεις τελικά Πρόεδρος ! !

    . Τώρα το οτι εμείς οι άλλοι ελπίζουμε και αρπαζόμαστε από ότι μάς φαίνεται οτι μπορεί να ενσαρκώσει τις ελπίδες και τα οράματά μας είναι άλλον θέμα. Και πρέπει πάντως να είμαστε έτοιμοι να μήν καταρρεύσουμε όταν τον "ελευθερωτή" από την Χούντα ( ; ; ; ) Καραμανλή τον ορκίσει ο Γκιζίκης ( όπως θυμίζει και ο g ), και υπουργοί του γίνουν οι συνομιλητές τής Χούντας ( για να μην ξεσηκωθεί και πάλι ο Στρατός έλεγαν ! ), ώστε να διαιωνίζεται στούς αιώνας το ίδιο καθεστώς με άλλο προσωπείο . . .
    . Βέβαια πάντα κάτι μένει Άνεμε, όπως και από την Γαλλική Επανάσταση, αλλά για σκέψου πόσοι αγωνιστές και επαναστάτες είτε απογοητευμένοι από την συνέχειά της πήγαν σπίτια τους ή κατέληξαν στην Γκιλοτίνα !

    . και για κατάληξη, και ζητώ συγνώμη για το μεγάλο σχόλιο, ακόμη και να ενθουσιαζόμαστε με τέτοιες αφορμές σά την εκλογή Ομπάμα, ταυτόχρονα να έχουμε στο νού μας οτι αυτό μπορεί να είναι μόνο εργαλείο εμψύχωσης για τον καθημερινό αγώνα μας με όποιο μέσο, σε όποιο χώρο και με όση δύναμη διαθέτουμε και να μην περιμένουμε κάποιος άλλος να μάς σώσει . . .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. συμφωνώ με το πνεύμα του Ζίζεκ.. τολμώντας μία σύγκριση, ένιωσα αυτό που περιγράφει μετά τα τελευταία γεγονότα στην Αθήνα: ο κυνικός μας ευατός θα τα προσπερνούσε χλιαρά κι αδιάφορα, ωστόσο η έκταση που πήρε η αμφισβήτηση και η διαμαρτυρία μας έδειξε ότι υπάρχει η δυνατότητα (όπως λέει κι ο Ζίζεκ) να γίνει αυτό το πράγμα, να αντιδράσουμε στις προσλαμβάνουσες με έναν τρόπο διαφορετικό..
    αυτό είναι και το κυριότερο κέρδος της εκλογής Ομπάμα, στο βαθμό που όντως αποτελεί μια ιστορική ρήξη.
    την καλημέρα μου - καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Γκιωνης >>> H ουσία αυτού που συζητάμε βρίσκεται στην πρώτη σου φράση: Δεν ξέρουμε αν τα πράγματα θα πάνε καλά. Ξέρουμε όμως οτι η ροή της ιστορίας θα είναι διαφορετική...

    Επίσης γράφεις: "Η δεύτερη αυτή εκδοχή μπορεί να δείχνει οτι ακόμα και Αφροαμερικανός να είσαι και Μουσουλμάνος και να λέγεσαι και Χουσεΐν, εάν έχεις τόσο πολύ ενσωματωθεί στο Σύστημα" κι αυτό συνήθως αναφέρεται ως αρνητικό.
    Μήπως να σκεφτούμε και λίγο ανάποδα ή "λοξά"; Ενα Σύστημα που μπορεί να ενσωματώνει έναν Αφροαμερικανό, Μουσουλμάνο που τον λένε Χουσεΐν μήπως έχει περισσότερες δυνατότητες από ένα Σύστημα που ΔΕΝ μπορεί να το κάνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Απόστολος Σαμπαζιώτης >>>Καλως όρισες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. . Η ροή τής στορίας ε υ ε λ π ι σ τ ο ύ μ ε οτι θα είναι διαφορετική ! Δεν μπορούμε να ξέρουμε.

    . Κι εξαρτάται από το τι προτεραιότητες βάζουμε και ποιά ανάγνωση κάνουμε στα πράγματα. Γιατί "άλλη ροή τής Ιστορίας" μπορεί και να είναι και ένας άλλος τρόπος για τη χειραγώγηση τών "μαζών".

    . Και εδώ βρίσκεται και η απάντησή μου για τις περισσότερες δυνατότητες ενός Συστήματος συγκριτικά με ένα άλλο :
    . Εξαρτάται πώς διαβάζεις την λέξη "Σύστημα". Εάν εννοείς Σύστημα, την διάρθρωση Πολιτικών, Οικονομικών, Πολιτιστικών κανόνων και συμπεριφορών σε ένα Δημοκρατικό και ελεύθερο Πολίτευμα, τότε πραγματικά ένα τέτοιο Σύστημα όπου ο καθένας μπορεί να γίνει Πρόεδρος μετά από εκλογές, είναι προτιμότερο από ένα άλλο.
    . Άν όμως στην θέση τής προηγούμενης ερμηνείας βάλεις όχι την "πολιτική οργάνωση" αλλά την οργάνωση και συνάρθρωση τών συμφερόντων τών λίγων απέναντι στούς πολλούς τούς οποίους εκμεταλλεύονται, όχι· δεν έχει καμμιά υπεροχή αυτό το Σύστημα. Γιατί αυτός που ενσωματώνεται από αυτό το Σύστημα, αυτούς που το απαρτίζουν, ενσωματώνεται για να το αναπαράξει. Όχι να το αλλάξει.

    . Το Σύστημα που όπως λές "ΔΕΝ μπορεί να το κάνει", θα πεθάνει, ετούτο εδώ θα εξελιχθεί. Προς ποιά κατεύθυνση ; τη δική μας ή την δική του ;

    . Και να θυμηθούμε πώς το μόνο που σίγουρα ξέρουμε όσοι δεν πιστεύουμε στις "Πολιτείες τών Ιδεών" και έχουμε μιά μικρή επαφή με μαρξιστική ανάλυση ( όχι εγώ· πολύ απέχω από ...αναλυτής ! ), δεν υπάρχει Δημοκρατικό και ελεύθερο Πολίτευμα απαλλαγμένο συμφερόντων που κρύβονται μέσα στις Διακηρύξεις, τις χειραψίες, πίσω από τις οθόνες και τις σελίδες τών ΜΜΕ, τις προεκλογικές καμπάνιες εν κατακλείδι....

    . Πραγματικά ΔΕΝ θέλω να είμαι ο μόνιμα απαισιόδοξος, ούτε ο γκρινιάρης τής παρέας, ούτε μηδενιστής. Κι ούτε με μόνιμα αρνητικές αποστροφές όπως η ηγεσία τού ΚΚΕ. Απλά με την μικρή μου συμβολή στην κουβέντα, να θυμίζω οτι όπου ακούς πολλά κεράσια...

    . Και οτι αυτό που πρέπει να είναι στην πρώτη προτεραιότητα, είναι η καθημερινή μας συμπεριφορά και στάση. Σαν καταναλωτές, σαν εργαζόμενοι, σαν γείτονες, σαν δημότες, σάν Πολίτες.

    . Και πάλι συγνώμη για την πολυλογία μου. Μάλλον είμαι πολύ καινούριος σ' αυτες τις ...συνομιλίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…