Οι άνθρωποι αρχίζουν να βγαίνουν από το επίχρυσο κουκούλι τους

Κανένας, νομίζω, δεν είναι τόσο αφελής ώστε να πιστεύει πως τα γεγονότα του Δεκέμβρη θα αλλάξουν άμεσα κάτι ουσιαστικό στην πορεία της χώρας. Αποτελούν όμως ένα πελώριο συμβολικό ορόσημο, το οποίο θα επιδράσει καταλυτικά σε συνειδησιακές διεργασίες που βρίσκονταν ήδη από πριν σε εξέλιξη και αφορούν πολύ κόσμο. Μια ολόκληρη κουλτούρα, η κουλτούρα της καταναλωτικής βουλιμίας, της επίδειξης, της ιδιώτευσης και του «να καλοπερνάμε πλήττοντας με στιλ», η κουλτούρα της λογοτεχνίας δωματίου, των μαμάδων βορείων προαστίων και της μεταμοντέρνας διανοητικής ταχυδακτυλουργίας, η κουλτούρα του φανταχτερού τίποτα πνέει τα λοίσθια. Οι άνθρωποι αρχίζουν να βγαίνουν από το επίχρυσο κουκούλι τους, να διασταυρώνουν τα βλέμματά τους και να ανακαλύπτουν σ΄ αυτά κοινές αγωνίες απέναντι σε μια πραγματικότητα από την οποία δεν μπορούν πια να κρυφτούν.

Μπορεί, αν και δεν το βρίσκω πιθανό, να ήταν η ιδέα μου, αλλά και σ΄ αυτήν ακόμα την περίπτωση κάτι θα σήμαινε ότι εκείνες τις ημέρες του Αρμαγεδδώνα έβλεπα γύρω μου φιλικά πρόσωπα και ζεστές χειρονομίες που μου είχαν λείψει για πολύ, πολύ καιρό στην αθηναϊκή καθημερινότητα.

Σχόλια

  1. Μα δεν είπε κανείς ότι τα γεγονότα επρόκειτο να αλλάξουν τίποτα. Κι αν κάποιοι το πίστεψαν, νομίζω προσωπικά, ότι δεν είχαν καλή ενημέρωση και απλώς έκαναν μια βεβιασμένη κρίση. Το θέμα είναι ότι ο Δεκέμβρης του 2008, αφενός μεν, έκανε την εξουσία να τρομοκρατηθεί όσο ποτέ άλλωτε (και είναι δεδομένο ότι τρομοκρατήθηκε, αλλά και πολύ σημαντικό), και αφετέρου, ότι ήταν και είναι το τελεσίδικο μήνυμα απέναντι στην εξουσία και το συνολικό ελληνικό (για να μη λέμε και υπερβολές) κατεστημένο.

    Στο δια ταύτα, η γνώμη μου είναι ότι όλα όσα έγιναν στην Ελλάδα τον Δεκέμβρη ήταν ενστικτώδης αντίδραση και έπεται αναπόφευκτη συνέχεια. Σίγουρα όμως από μόνα τους, δεν ήταν αρκετά.

    Το κείμενο, παρεμπιπτόντως, πολύ ωραίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με βρίσκεις ακόμη μία φορά απόλυτα σύμφωνο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου