Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι γέροι χωριστά...

...οι νέοι άλλο πράμα
όποιος τους θέλει αντάμα πληρώνει ακριβά


Αυτό ήταν το νέο που μας έφερε ο περασμένος Δεκέμβριος.
Αυτό είναι το νέο που φέρνει ο Ιανουάριος των αγροτικών διεκδικήσεων.
Αυτό συμβαίνει και στα δημοσιογραφικά μας πράγματα.
Αυτό θα συμβεί, αύριο μεθαύριο παντού.

Είναι η πρώτη φορά που μια γενιά αγνοεί τις κομματικές γραμμές, τους κομματάρχες, τους εργατοπατέρες, την κοινή γνώμη, τα παραδοσιακά ΜΜΕ, τους αναλυτές, τους "πνευματικούς" ανθρώπους, τη "Γενιά του Πολυτεχνείου", τις νόρμες, τους κανόνες, τους κήνσορες και τους θεράποντες και μαζί τους την "κοινή γνώμη".

Το καινούργιο έρχεται. Ατσαλα, ασύνταχτα, πολλές φορές άναρθρα. Ερχεται όμως.
Κι όσο λυσσασμένα κι αν αντιστέκεται το "παλιό" στο τέλος θα παραμερίσει.

Κι όποιος αυτό δεν το καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει!

Και είναι γι' αυτό το λόγο που κανείς δεν έχει κάνει, δεν μπορεί να κάνει, κανέναν απολογισμό των όσων έχουν συμβεί, συμβαίνουν τώρα και θα συμβούν και αύριο στην ελληνική (και όχι μονο) κοινωνία.
Ο,τι και να ειπωθεί για τις μεγάλες εξεγέρσεις του Δεκεμβρίου -ακόμη και το πόσο μεγάλες ήσαν ή αν επρόκειτο για εξεγέρσεις- είναι πρόωρο. Διότι το μέγεθός τους είναι απείρως μεγαλύτερο στο εσωτερικό αυτής της γενιάς από αυτό που είδαμε στους δρόμους και στις οθόνες μας.

Τα ίδια ισχύουν και για τις κινητοποιήσεις των νέων αγροτών.

Τα ίδια ισχύουν στον μικρότερο δημοσιογραφικό χώρο.

Το "παλιό" αδυνατεί να ερμηνεύσει, να αναλύσει, να διαχειριστεί και να ελέγξει αυτά τα φαινόμενα.
Ούτε τα εργαλεία έχει, ούτε τη δύναμη. Μιλά και δρα αποσπασματικά, Σχεδόν ανακλαστικά, με το αδύναμο πλέον, προ του τέλους, ένστικτο της αυτο-συντήρησης.
Καταδικάζει. Λοιδορεί. Λασπολογεί. Απειλεί. Νουθετεί.
"Οχι στους δρόμους...", "να ανοίξουν τα σχολεία", "να ανοίξουν τα μπλόκα", "να σταματήσει η κατάληψη της ΕΣΗΕΑ", "να το συζητήσουμε από μηδενική βάση", "να καθίσετε ήσυχα"...

Οταν αυτό δεν πιάνει, το "παλιό"...

Μιλάει για κουκουλοφόρους.
Μιλάει για ταραξίες.
Μιλάει για συντεχνίες που κλείνουν τους δρόμους.
Αυτά ξέρει, αυτά λέει.
Άλλα δεν βρίσκει να πει.

Πεθαίνουν!

Κι έχουν να διαλέξουν. Εναν αργό και βασανιστικό θάνατο για όλους;
Ή μια τιμητική αποστρατεία;

Ο νέος κόσμος προελαύνει.
Σε λίγο θα πάψει να είναι άτσαλος, θα αρθρώσει λόγο, θα συνταχθεί και θα διεκδικήσει το μόνο που αξίζει: την εξουσία πάνω στο ίδιο του το μέλλον.


Οι στίχοι εκδικήθηκαν. Σειρά έχουν τα όνειρα τώρα.

Σχόλια

  1. "Πάει καιρός, από τα νιάτα σου τα ανέμελα, τώρα σε σκάβουν τα προβλήματα συθέμελα. Γλυκειά σου νιότη, πίσω προδότη. Θα κλειδώσω την πόρτα αφού την κάνατε πρώτοι" Τα σπασε το post. Κανονικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άνεμε, το κείμενο, και αυτό που αποπνέει, είναι εξαίσιο. Είμαι λίγο μονότονη αλλά είναι που πολλές φορές σε διαβάζω και βλέπω σε λέξεις ό,τι νιώθω (και σκέφτομαι - με αυτή τη σειρά)...
    Να'σαι καλά.
    Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. όπως τα λες ...

    αυτό νιώθω. αυτό Είναι.

    Η αγορά, εδώ στα μέρη μου είναι μπουρδέλο κανονικό, και έχει "πλάκα" [ έχει πλάκα ; ] ν ακούς από άσχετους και σχετικούς, μικρούς και μεγάλους, ότι όλοι έχουμε ευθύνη !!! και να δούμε τι θα κάνουμε...
    ξαφνικά είναι μαζί με τους αγρότες, δίνουν δίκιο στους μαθητές, βρίζουν τα κανάλια...

    είναι συγκλονιστικό μεγαλέμποροι να βρίσκοντε σε αδιέξοδο.

    Μ αρέσει.
    Νιώθω τις αναταράξεις.

    trapped

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΑΚΟΥΣ ΖΗΣΗ?

    ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΣΤ, ΥΠΟΘΕΤΩ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΖΗΣΗ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ.

    Διότι το μέγεθός τους είναι απείρως μεγαλύτερο στο εσωτερικό αυτής της γενιάς από αυτό που είδαμε στους δρόμους και στις οθόνες μας.


    ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΝΑΥΤΙΛΕ, ΜΕΣΑ Σ΄ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ, ΑΦΕΝΤΗ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑΤΙ ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΠΩΣ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥΣ.


    ΥΓ, ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΜΕ ΤΟ
    Οι στίχοι εκδικήθηκαν. Σειρά έχουν τα όνειρα τώρα.

    ΑΠ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ Τ΄ΑΥΤΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κι όμως μού πέρασες λίγη από την αισιοδοξία σου.

    Εκδίκηση, λοιπόν!

    Σ;-)))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είμαι αισιόδοξος γι αυτά τα παιδιά. Οχι για εμάς...
    Είμαι 45 χρονών. Αυτό σημαίνει οτι είμαι "εχθρός" τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. κλαπ, κλαπ, κλαπ. Από τα κείμενα που πρέπει να υποκλιθεί το κοινό και όχι ο γράφων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κανείς να μην υποκλιθεί. Ορθιοι και ίσια η πλάτη!!!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Έπειτ', έφη, αδικήσομεν αυτούς, και ποιήσομεν χείρον ζην, δυνατόν αυτοίς ον άμεινον";
    ....
    "Έπειτα, είπε, θα αδικήσουμε αυτούς και θα τους κάνουμε να ζουν χειρότερα, ενώ έχουν τη δυνατότητα να ζουν καλύτερα";
    ΠΛΑΤΩΝΑ Πολιτεία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σωστά, ο 'Στρατηγός Λάμαχος' είναι ώρα να θαυμάσει ή να πάει για ύπνο ...
    [ εγώ είμαι 53 αλλά δεν αισθάνομαι - ακόμα - εχθρός ]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Είμαι κι εγώ αισιόδοξη από τη φύση μου όμως επ' αυτού
    "Κι έχουν να διαλέξουν. Εναν αργό και βασανιστικό θάνατο για όλους;
    Ή μια τιμητική αποστρατεία;"

    νομίζω ότι θα συμβεί το πρώτο καθώς η μόνη τιμή που τους νοιάζει είναι αυτή που παράγει τις υπεραξίες τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…