Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί Εντύπων και Διαφήμισης

Παρακολουθώ εδώ και χρόνια –από την εποχή δηλαδή που το φαινόμενο έκανε την εμφάνισή του και στην Ελλάδα- την «πολεμική» κατά των free-press περιοδικών και εφημερίδων.

Εχοντας εργαστεί κυρίως σε «παραδοσιακές» εφημερίδες και περιοδικά, από αυτά δηλαδή που πουλιούνται στο περίπτερο και σε δύο-τρία μόνο free-zines, θα όφειλα ίσως να υπερασπιστώ τα πρώτα. Και το κάνω. Οπου όμως η υπεράσπιση είναι δίκαιη, δηλαδή όπου αξίζει τον κόπο να υπερασπιστείς μια δουλειά.

Με αφορμή το πιο πρόσφατο από τα άρθρα του Μανώλη Ανδριωτάκη όπου για πολλοστή φορά εξαπολύει επίθεση στα free-press, θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένες σκόρπιες σκέψεις που όλα αυτά τα χρόνια κλωθογυρίζουν στο κεφάλι μου. Ορισμένες από αυτές ίσως φανούν εντελώς κοινότοπες όμως θα πρέπει ίσως να διατυπωθούν εκ νέου:

1. Υπάρχουν και καλά και κακά και μέτρια έντυπα είτε πουλιούνται στο περίπτερο είτε μοιράζονται δωρεάν είτε είναι με συνδρομή…

2. Η ποιότητα ενός περιοδικού ή μιας εφημερίδας βεβαίως και έχει να κάνει με τα έσοδά του (ΚΑΙ τις πηγές αυτών) αλλά κυρίως έχει να κάνει με αυτούς που γράφουν σε αυτό και με αυτά που γράφουν.

3. Υπάρχουν καλά –πολύ καλά μάλιστα!- έντυπα που πουλιούνται στο περίπτερο και τα αγοράζουν ελάχιστοι, καταδικάζοντάς τα σε θάνατο. (Μια τέτοια περίπτωση ήταν για μένα , π.χ., το περιοδικό «αντί» που έκλεισε πριν λίγα χρόνια…)

4. Υπάρχουν κακά –πολύ κακά μάλιστα!- έντυπα που πουλιούνται σαν στραγάλια! (Βλέπε τηλεοπτικά περιοδικά και σκανδαλοθηρικές ή αθλητικές φυλλάδες)

5. Υπάρχουν κακά ή μέτρια free-zines που έκλεισαν!

6. Υπάρχουν free-zines με ορισμένους εξαιρετικούς συνεργάτες και εξαιρετικά κείμενα σε μια αναλογία που υπερβαίνει κατά πολύ την αντίστοιχη ενός μέσου εντύπου περιπτέρου…

7. Υπάρχουν έντυπα που ή δεν πληρώνουν καθόλου ή κακοπληρώνουν τους συνεργάτες τους, είτε πουλιούνται στο περίπτερο είτε μοιράζονται δωρεάν είτε είναι με συνδρομή…

8. Και το αντίθετο…

9. Είναι γεγονός ότι τα free εβδομαδιαία περιοδικά έγιναν η αφορμή για να αποκατασταθεί η σχέση της νέας, κυρίως, γενιάς με τα έντυπα. Μια σχέση που είτε είχε διακοπεί είτε δεν είχε ποτέ ξεκινήσει.

10. Σίγουρα η σχέση αυτή δεν είναι η ίδια με τη σχέση μου είχαν και εξακολουθούν να έχουν όσοι αγοράζουν εφημερίδες και περιοδικά.

11. Σύμφωνα με μια έρευνα ο αναγνώστης ενός free εντύπου κυρίως το φυλλομετρά και διαβάζει ελάχιστα πράγματα, ενώ ενός παραδοσιακού περιοδικού το διαβάζει με περισσότερη προσοχή.

12. Παρ’ όλα αυτά είναι και ΑΥΤΟ μια σχέση. Καλύτερη από το να μην πιάνει ποτέ να διαβάσει κάτι.

13. Καμιά (μα καμιά!) εφημερίδα και ελάχιστα περιοδικά στην Ελλάδα «ζουν» από τις πωλήσεις τους! Κι αυτό δεν είναι καινούργιο. Ισχύει εδώ και δεκαετίες…

14. Όλα (οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα) επιβιώνουν από τις διαφημίσεις τους!

15. ΝΑΙ! Όλα τα free-zines εξαρτώνται αποκλειστικά από τα διαφημιστικά έσοδα.

16. Αλλά ΚΑΙ τα παραδοσιακά έντυπα εξαρτώνται –και πολλές φορές ασφυκτιούν- από πολλούς παράγοντες όπως: το εκδοτικό κατεστημένο, ο τραπεζικός δανεισμός και τις εταιρείες διανομής.

17. Οι εταιρείες διανομής μπορούν να προωθήσουν ή να στραγγαλίσουν και να «θάψουν» ένα έντυπο. Και το κάνουν συχνά!

18. Τα free-zines είναι απελευθερωμένα από τις εταιρείες διανομής αλλά και το κόστος διανομής.

19. Το κόστος διανομής ανέρχεται: σε -5% επί των πωλήσεων που πάει στο περίπτερο συν -10-40% που κρατάει η εταιρεία διανομής. Και μόνο το υπόλοιπο φτάνει στον εκδότη…

20. Ξανά: η εταιρεία διανομής και τα περίπτερα μπορούν να «θάψουν» ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα.

21. Συνειδητά: μέσω χρηματισμού ή εκβιασμού από τον ανταγωνισμό του «θύματος».

22. Ασυνείδητα: θάβοντάς το κάτω από τόνους άλλων εντύπων στα ράφια.

23. Τα free-zines δημιουργούν δικά τους, ανεξάρτητα δίκτυα διανομής πηγαίνοντας εκεί που πάει ή περνάει ο αναγνώστης, σπάζοντας έτσι το ολιγοπώλιο των εταιρειών διανομής (οι οποίες ανήκουν στους μεγαλοεκδότες).

24. Πάμε στο θέμα της διαφήμισης: η «δαιμονοποίησή» της είναι ένα, σχεδόν αποκλειστικά, ελληνικό φαινόμενο. Όχι άδικα!

25. «Διαφήμιση» δεν σημαίνει ντε και καλά εξάρτηση!!! Μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι κάποιος εξαρτημένος από τις διαφημίσεις…

26. «Διαφήμιση» δεν σημαίνει χορηγία και άποψη στο τι γράφεις και τι δεν γράφεις. Αυτό το δικαίωμα δεν το ζήτησαν και το πήραν, τους δόθηκε και το εκμεταλλεύονται.

27. Οι διαφημιστές ΔΕΝ ενδιαφέρονται για το περιεχόμενο ενός εντύπου.

28. Οι διαφημιστές ενδιαφέρονται για δύο πράγματα και ΜΟΝΟ…

29. …Πρώτον: σε ποιους (δημογραφικά) απευθύνεται…

30. …Δεύτερον: πόσα φύλλα πουλάει ή μοιράζει…

31. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσει και παρεμβάσεις και εκβιασμοί πάνω στο περιεχόμενο και τους συντάκτες. Και διωγμοί δημοσιογράφων έχουν υπάρξει. Όμως και αυτό εμπίπτει στην κατηγορία: «Δώσε θάρρος στον χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι».

32. Υπάρχουν έντυπα στα οποία οι διαφημιστές δεν διανοούνται να ζητήσουν ούτε καν μερικό έλεγχο! Και δεν τολμούν να κάνουν τσαλίμια! Στην Ελλάδα ελάχιστα. Στο εξωτερικό πάρα πολλά!

33. Τα περισσότερα ελληνικά έντυπα ΕΙΝΑΙ απολύτως εξαρτημένα από τη διαφήμιση και τους διαφημιστές. Είτε είναι free είτε είναι περιπτέρου! Αυτό οφείλεται…:

34. …στη στρεβλή ανάπτυξη της αγοράς των ΜΜΕ αλλά και της διαφήμισης στη χώρα μας (όπως και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς της αγοράς και της οικονομίας).

35. …στη διαπλοκή των μεγαλοϊδιοκτητών των ΜΜΕ με τις διαφημιστικές εταιρείες.

36. …στην κρατικοδίαιτη οικονομία μας (κρατικοδίαιτα είναι τα περισσότερα ΜΜΕ όπως και οι περισσότερες διαφημιστικές)!

37. …στην ΑΘΛΙΑ τεχνογνωσία και την αγραμματοσύνη των κλάδων του Marketing, Διαφήμισης και Πωλήσεων στην Ελλάδα. (Μπορώ, μετά από 25 συναπτά χρόνια δουλειάς, να διαβεβαιώσω ότι εκείνοι κυρίως που δίνουν «κώλο» και ότι άλλο τους ζητιέται στους διαφημιστές δεν είναι ούτε οι εκδότες ούτε οι δημοσιογράφοι. Είναι οι αγράμματοι και αγχωμένοι Πωλητές και Υπεύθυνοι Διαφήμισης των εντύπων!!!)

38. …στην κακή ποιότητα των ίδιων των εντύπων που μη έχοντας να προσφέρουν τίποτα αξιόλογο σε αναγνώστες αλλά και διαφημιζόμενους ικετεύουν να πάρουν διαφημίσεις.

39. …όπως αντίστοιχα ικετεύουν να τους αγοράσουν οι αναγνώστες δίνοντάς τους προσφορές CD και DVD!

40. …στο ότι εδώ και χρόνια οι Ελληνες γύρισαν την πλάτη στις εφημερίδες και τα περιοδικά, έπαψαν, ουσιαστικά, να τα στηρίζουν!

41. …στους ίδιους τους εκδότες που μη ξέροντας τη δουλειά τους χαριεντίζονται και τουμπάρονται από τους διαφημιστές.

42. Ο δωρεάν τύπος δεν είναι σκάνδαλο. Είναι μια πραγματικότητα. Σκανδαλώδης ή όχι, αυτή είναι και αυτή έχουμε να αντιμετωπίσουμε είτε μας αρέσει είτε όχι. (Αλλωστε σε αυτή τη σκανδαλώδη πραγματικότητα το μόνο σκάνδαλο είναι τα free περιοδικά και οι εφημερίδες;) Μπορούμε ίσως να την ανατρέψουμε, μπορούμε να την αλλάξουμε αλλά εκείνο που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να την αντιστρέψουμε γυρίζοντας σε μια πραγματικότητα που υπήρχε πριν δέκα, δεκαπέντε χρόνια!

43. Η επερχόμενη κρίση θα ενισχύσει αυτή την πραγματικότητα. Στον ήδη επιβαρυμένο καταναλωτή δεν θα του περισσεύουν πλέον τα 1,30, τα 2, τα 5 και τα 10 ευρώ για ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα. Αφού αυτά ήδη έχουν γίνει σχεδόν είδη πολυτελείας!

44. Και το πρώτο μεγάλο ερώτημα είναι αυτό: θέλουμε εφημερίδες και περιοδικά (κανάλια και Internet) που μόνο λίγοι θα μπορούν να πληρώσουν; Μια ενημέρωση για όσους αντέχει η τσέπη τους;

45. Τέλος: για το δωρεάν ή όχι περιεχόμενο στο internet ας μη συζητάμε. Ο,τι και να πούμε ο «αγώνας» έχει κριθεί άπαξ δια παντός είτε μας αρέσει (εμάς τους παραγωγούς περιεχομένου) είτε όχι…

Θα επανέλθω…

Σχόλια

  1. Καλά, κάθεσαι και αναλύεις άρθρο του Μανώλη Ανδριωτάκη; Πας καλά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα συμφωνήσω με τον Αθηναίο -αν και Σαλονικιός!

    Πάντως με βρίσκεις σύμφωνο και στα 45 σημεία

    (Θεέ μου τι μανιφέστο! Ούτε ο Φιδέλ!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ στο 99% όσων αναφέρεις. Δεν έχεις αφήσει σημείο που να μην άγγιξες. Πολύ σύντομο και ουσιαστικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αντρέα, επιχειρώ μια σύντομη απάντηση στο «πρώτο μεγάλο ερώτημα» που θέτεις: φυσικά και πρέπει να αξιώσουμε ενημέρωση και πληροφόρηση προσιτή σε όλους. Όμως αυτή τη στιγμή που η ενημέρωση προσφέρεται αφειδώς, «ελεύθερη» και δωρεάν σε όλους, ο Τύπος και τα περισσότερα Μέσα παρουσιάζουν μια εικόνα εντελώς στρεβλή ως προς το τι σημαίνει δημοσιογραφία. Δυστυχώς σήμερα το τίμημα μιας ενημέρωσης προσιτής σε όλους είναι η απώλεια της ανεξαρτησίας των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να επαναξιολογήσουμε το δημοσιογραφικό προϊόν, και να το επανατιμολογήσουμε επίσης. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε με καθετί που αφορά στα Μίντια γενικά. Επιπλέον, θεωρώ ότι οι πολίτες πρέπει να μάθουν ότι όσο πιο φθηνή (με οικονομικούς όρους) είναι η ενημέρωσή τους, τόσο πιο εξαρτημένη είναι από φανερά και σκοτεινά ταμεία. Η γνώμη μου είναι ότι χρειαζόμαστε μια μεταδημοσιογραφία, ή αλλιώς μια άξια δημοσιογραφία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σαφώς και διαφωνώ με τις θέσεις σου, όπως καταλαβαίνεις.
    Δεν πιστεύω -και το εξηγώ στο ποστ- οτι η στρεβλή εικόνα της δημοσιογράφιας, που όντως υφίσταται, οφείλεται στα ελεύθερα και δωρεάν έντυπα. Για τον απλό λόγο οτι οι μεγάλες στρεβλώσεις εμφανίστηκαν πολύ πριν την εμφάνιση αυτών των εντύπων. Δεκαετίες πριν!
    Γνώμη μου είναι επίσης οτι το δημοσιογραφικό προϊόν αξιολογείται διαρκώς και επανατιμολογείται επίσης.

    Τέλος πιστεύω οτι κακώς οι πολίτες νομίζουν -αν το νομίζουν- οτι όσο πιο φθηνή είναι η ενημέρωσή τους, τόσο πιο εξαρτημένη είναι, διότι αυτό δεν ισχύει.
    Υπάρχει και πανάκριβη ενημέρωση που είναι πολύ περισσότερο εξαρτημένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο δωρεάν Τύπος και γενικά τα δωρεάν Μέσα είναι κατά τη γνώμη μου και αιτία αλλά και σύμπτωμα της γενικότερης κρίσης των Μέσων και της δημοσιογραφίας. Η γνώμη μου είναι ότι αποτελούν μέρος του προβλήματος, παρά της λύσης. Υπόψη, μιλώ για αυτή τη στιγμή. Αναφορικά με το άλλο που λες, ο βαθμός εξάρτησης δε μπορεί να μετρηθεί με κάποιο εξαρτησιόμετρο. Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται διαφάνεια, κανόνες και αξίες. Η ολοκληρωτική υπαγωγή του Τύπου στην εξουσία της Διαφήμισης, των χορηγών και των διαφημιζόμενων (είτε είναι κρατικές εταιρείες, είτε ιδιωτικές) δεν μπορεί να συνιστά διέξοδο για την κρίση. Αλλά όλα αυτά κρίνονται τόσο καθημερινά, όσο και σε βάθος χρόνο. Το ενδιαφέρον είναι ότι τα πράγματα αλλάζουν - ας ελπίσουμε προς όφελος της δημοσιογραφίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λυπάμαι Μανώλη αλλά έχοντας φέτος συμπληρώσει 25 χρόνια δημοσιογραφίας και αρκετά από αυτά σε θέση ευθύνης -που είχαν να κάνουν και με τα έσοδα- τέτοια πράγματα στον βαθμό που τα περιγράφεις ΔΕΝ τα έχω δει και μπορώ να πω οτι ούτε και τα έχω ακούσει...
    Πόσο μάλλον "ολοκληρωτική υπαγωγή" στην εξουσία της διαφήμισης.
    Μας ταλαιπωρούν όσο τους ταλαιπωρούμε κι εμείς και όσο όλοι μαζί ταλαιπωρούμε τον κόσμο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τελικά ο κος ανδριωτάκης αν και επιτίθεται στη διαφήμιση τα κατάφερε με πολύ ωραιο τρόπο να αυτοδιαφημίσει το καινούριο του εγχείρημα. Ο αθήναιος έχει ένα point. Και προτιμώ να διαβάζω Αθήναιο, Ανεμο, Πετεφρή και πολλούς άλλους ΔΩΡΕΑΝ γιατί τούτοι εχουν να μοιραστούν εξαιρετική γραφή σε αντίθεση με τον κο Ανδριωτάκη που δεν μας έχει δώσει ούτε ένα δείγμα καλής γραφής με σεβασμό στον αναγώστη του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άνεμε, δύο μόνο πραγματάκια να αναφέρω. Μιλάγαμε πριν δυο βδομάδες με επικοινωνιολόγο και στέλεχος διαφημιστικής και μας έλεγε α) ότι δεν κοιτάνε ιδιαίτερα τις κυκλοφορίες αλλά σχεδόν αποκλειστικά τις έρευνες αναγνωσιμότητας που παραγγέλνουν και αγοράζουν (με ό,τι αυτό συνεπάγεται) και β) ότι πιστεύει ότι οι δημοσιογράφοι κανονικά μπορούν να αντιδράσουν σε μια οποιαδήποτε παρέμβαση, δλδ στην πραγματικότητα τους παίρνει να πουν όχι. Γιατί πολλές φορές δεν το κάνουν δεν ξέρω, ίσως είναι αυτή η στρέβλωση που λες, ίσως κι άλλα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ετσι είναι!
    Εχω ακούσει παρόμοια από πολλούς διαφημιστές και διαφημιζόμενους. Πολλοί μάλιστα δείχνουν ενοχλημένοι οταν κάποιοι νερώνουν το κρασί τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το να πωλείται ή να μοιράζεται δωρεάν ένα έντυπο είναι θέμα οικονομικής / επιχειρηματικής απόφασης, στην ουσία θέμα μάρκετινγκ για promotion του προϊόντος.

    Καμιά σχέση με θυσία της ανεξαρτησίας δημοσιογράφων και απόψεων. Αυτές έτσι κι αλλιώς θυσιάστηκαν προ πολλού από το εκδοτικό κατεστημένο. O Ανδρέας δίνει μια ψύχραιμη και ρεαλιστική αποτύπωση της πραγματικότητας.

    Ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε και την εποχή της κοσμογονίας του free sharing (κι ακόμη δεν είδαμε τίποτα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολλές φορές, τέτοιου είδους αναλύσεις εξαντλούνται σε ένα θεωρητικό πλαίσιο το οποία απέχει χιλιόμετρα από την καθημερινή εμπειρία.
    Κι εκεί χάνεται η μπάλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…