Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Μικρομαγαζάτορες του πνεύματος

Μικροί. Σαφώς μικρότεροι από τους μικρομαγαζάτορες του κέντρου της Αθήνας. Σαφώς πιο μικρόψυχοι. Τουλάχιστον οι δεύτεροι είχαν κάτι να χάσουν και (αδίκως!) το έχασαν. Και φωνάζουν και αντιδρούν για το "έχει" τους που κάηκε. Ο,τι και να πουν, δύσκολα χάνουν το δίκιο τους. Που και να το χάσουν, τι είχαν, τι έχασαν. Ακόμη κι όταν τυφλοί από τις στάχτες και την κάπνα δεν βλέπουν οτι εκείνο που τους καίει το μαγαζί δεν είναι μόνο η μολότοφ του οργισμένου αλλά κυρίως οι βόμβες μεγατόνων των Mall και των πολυκαταστημάτων. Είπαμε: στον σπαραγμό, στην αγωνία, στον πόνο παραμερίζεις.
Ομως...
...τι είδους ζόρι τραβάνε τούτοι εδώ;
Αυτό βρήκαν να πουν μέσα στον κακό χαμό;
Αυτές τις λέξεις βρήκαν και αράδιασαν από την πλούσια συλλογή τους;
Πως, για παράδειγμα, η εκτέλεση του Αλέξη είναι ένα "τραγικό γεγονός";
Αυτό! Μόνο! Τραγικό!
Τραγικό γεγονός είναι να πεθάνεις από καρκίνο, από τρακάρισμα, από σεισμό, από, από, από...
Τραγικό δεν είναι να πηγαίνεις από σφαίρα!
Αυτό και λογοτέχνης να μην είσαι το λες έγκλημα!
Τραγικό γεγονός είναι που τέτοιοι εκπροσωπούν το πνεύμα της γενιάς των -ήντα!
Μια γενιά που προφανώς δεν κινδυνεύει από σφαίρες αλλά από κάτι όντως τραγικό: ή από πέσιμο ή από χέσιμο!

> η επιστολή των Απόστολου Δοξιάδη, Τάκη Θεοδωρόπουλου και Πέτρου Μάρκαρη.
> το ποστ του Γιάννη Χάρη.
>η σχετική ενδιαφέρουσα συζήτηση στο buzz.

Σχόλια

  1. Δεν παίζονται οι τύποι! Αν πράγματι η Τέχνη ήταν αυτά που της αποδίδουν, οι υποκριτές, θα τα έκλειναν τα θεατρά τους, έστω για κάποια περίοδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ απλά, αγαπητέ, αυτοί εδώ αποδεικνύουν ότι δε θέλουν να κατανοήσουν, ότι δε θέλουν καν να πλησιάσουν τη νεολάια. Δεν μπορούν να δουν ούτε το κέιμενο των υπογραψάντων καλλιτεχνών, ούτε καν το χάσμα που μεγαλώνει όσο αυτοί το ατενίζουν και το μηρυκάζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αναρωτίεμαι πως ετσι ευκολα "δεν παίζονται αυτοι οι τύποι" και γιατι "πάιζονται" οι πασης φυσεως ομάδες που ετσιθελικά εδω και αρκετό καιρό επιβάλουν (περι αυτου προκειται) την άποψη τους σε πληθος περιπτώσεων. Να θυμίσω τις αναριθμητες εισβολές σε ραδ. σταθμούς, στο δελτίο της ΝΕΤ, τις ατελειωτες καταλήψεις, το σπάσιμο καλπων στα πανεπιστημια και τους προπηλακισμους, την κάλυψη ή και συμμετοχή σε εμπρησμούς βιβλιοπωλείων. Η διακοπή παραστάσεων ειναι απλώς μια συνέχεια των παραπάνω. Τελος, όποιος ανέχεται έστω και κατι απο αυτα, δεν βλεπω τον λογο της μανιώδους επίθεσης σε μια αντιθετη άποψη. Παρολα αυτα οι τρεις συγγραφείς αποκαλεστηκαν προσκυνημένοι, λυσσασμένοι, υποκριτες, δοσίλογοι, σε αλλα sites πανε 20 και 30 χρόνια πίσω να ανακαλυψουν τι κανανε και λεγανε, κτλ, κτλ. Τωρα που το ξανα σκεφτομαι δεν με εκπλήσσει η ταύτιση τόσων με τις πιο πάνω βαθυτατα φασιστικές πράξεις. Φάνηκε απο την στιγμιαία αντιδραση τους ακριβώς στην αντίθετη άποψη και την θέληση καποιων να αντιδράσουν. Θα ήθελα ομως να τους δω όλους αυτούς στην περίπτωση που η νεολαία πχ ΛΑΟΣ εκανε κατι αντιστοιχο ή μια άλλη ομάδα; Επίσης, αν στο εργασιακό ή ιδιωτικό τους περιβάλλον παρέμβαινε ο οποιοσδήποτε για να κοινωνήσει τις "σκέψεις του και τις αγωνίες του". Εκτος αν στην ελευθερια εκφρασης και επαναστατικότητας υπαρχουν αποκλεισμοί, δυο μετρα και δυο σταθμά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…