Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προμελετημένο Εγκλημα


Οσο περνούν οι ώρες και οι σκέψεις γίνονται, όσο είναι δυνατόν, πιο νηφάλιες, οι σκέψεις ξεκαθαρίζουν. Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου ήταν και προμελετημένη και οργανωμένη από την κυβέρνηση Καραμανλή. Μια κυβέρνηση εγκλωβισμένη στα ίδια της τα σκάνδαλα (υποκλοπές, Ζαχόπουλος, SIEMENS, ομόλογα, ΜΕΒΓΑΛ-κουμπάροι, Βατοπέδιο κτλ) και την αδυναμία της να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Μια κυβέρνηση που έψαχνε ασμένως τον «από μηχανής θεό» για να τη λυτρώσει και να αποδράσει από το πολιτικό της αδιέξοδο. Πως μπορούσε να συμβεί αυτό; Είτε με μία εθνική (Τουρκία, Σκόπια) είτε με μια «εσωτερική» κρίση, με «ταραχές» για παράδειγμα.

Το πρώτο σενάριο δεν της έβγαινε (ακόμη!), οργάνωσε λοιπόν το δεύτερο. Εκμεταλλευόμενη τον «πόλεμο» αστυνομίας-αναρχικών που υπάρχει εδώ και χρόνια, αποφάσισε να τον αναζωπυρώσει. Εκμεταλλευόμενοι τις φωνές "των φιλήσυχων πολιτών" για τους "κουκουλοφόρους" των Εξαρχείων που δήθεν υποθάλπει, μάλιστα, η Αριστερά.

Η δολοφονία του 15χρονου ήταν η σπίθα για να ανάψει και πάλι. Οι δύο αστυνομικοί-δολοφόνοι εκτελούσαν συγκεκριμένη αποστολή. Είχαν πάρει εντολή να ρίξουν στο ψαχνό. Και το έκαναν. Από μόνοι τους δεν υπήρχε ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να σκοτώσουν. Λειτούργησαν σαν εκτελεστές. Εκτελεστές ενός παιδιού και ενός καλά οργανωμένου σχεδίου αποσταθεροποίησης της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που ήδη έχει αποσταθεροποιηθεί από την κρίση, τη φτώχεια και την ανεργία.

Η κυβέρνηση Καραμανλή ουσιαστικά θέλει να κλείσει το στόμα των ανέργων, των απολυμένων, της Εξεταστικής. Και το καταφέρνει δολοφονώντας. Το έχει ήδη καταφέρει: όποιος παρακολουθεί τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα τα Τηλεοπτικά Κανάλια/όργανα της ΓΑΔΑ, το καταλαβαίνει: «Ταραχές» και «κουκουλοφόροι». Αυτό είναι το θέμα τους. Αυτό είναι το αίμα που ζητούσαν οι βρικόλακες της ενημέρωσης. Και η κυβέρνηση τους το πρόσφερε.

Θα τους το προσφέρουν σε μεγάλες δόσεις και όσοι ξεσπάσουν πάνω σε κτίρια και ανθρώπους που καμιά σχέση δεν έχουν με τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ και το κράτος των δολοφόνων. Θα τροφοδοτήσουν το μεγάλο Μιντιακό Τσίρκο τους.

Θέλουν σπασμένες και καμένες βιτρίνες για να γεμίσουν τις οθόνες μας. Αυτό ζητούν και προς τα εκεί σπρώχνουν τα πράγματα.

Εκείνο που ΔΕΝ θα αντέξουν είναι οι μεγάλες ειρηνικές πορείες, οι μεγάλες απεργίες, η αποχή από δουλειές και σχολεία και πάνω από όλα: η υπενθύμιση των σκανδάλων τους.

Αυτό, ΟΧΙ, δεν θα το αντέξουν γιατί αυτό ήταν που ήθελαν να «κουκουλώσουν» και να πνίξουν δολοφονώντας ένα παιδί.

Προνόμιο και υποχρέωση όσων χειρίζονται τα Νέα Μέσα είναι να κρατήσουν στο φως όλα αυτά που κυβέρνηση και κανάλια θέλουν να αποσιωπηθεί: Τα σκάνδαλα. Τα άθλια μέτρα υπέρ των Τραπεζών και τα ψίχουλα στους πολίτες. Η βρωμιά του Βατοπεδίου. Το ότι αυτή η κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατίας είναι μια συμμορία παπάδων, εκβιαστών, πολιτικών «κλόουν», απατεώνων, μιζαδόρων, τώρα ΚΑΙ δολοφόνων!

Εκαψαν, χρεοκόπησαν, διέλυσαν, λεηλάτησαν την Ελλάδα.

Τώρα δολοφονούν.

Αύριο θα δημιουργήσουν και εθνική κρίση.

Πρέπει να φύγουν!


>>>

Με δαύτους όλα είναι πιθανά…


Ζητείται διέξοδος από το Βατοπέδι

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…