Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μας χαλάνε τις δουλειές!

Κάποιος να τα μαζέψει τα παλιόπαιδα, τους εξεγερμένους μαθητές! Πάνω που είχα στρώσει τα κονέ με τον κ. Ταδόπουλο, Πρόεδρο του ΧιΨι Οργανισμού, σκόρπησαν την αναρχία και πάγωσε η δουλειά…

Είχα καλλιεργήσει το έδαφος για μια διευθέτηση με την πολεοδομία και το δήμο, αλλά μετά τα γεγονότα η άλλη πλευρά τρόμαξε...

Και ο φίλος μου ο Μήτσος, την ψιλοπάτησε. Είχε κάνει τις συνεννοήσεις, για να ανοίξει το μπαρ, παρόλο που του έλειπαν τρεις άδειες, δεν μπορούσαν να βγουν ήταν -λέει- παράνομες… Είχε βρει, όμως, τις άκρες, αλλά τώρα με το μπάχαλο που έγινε, η κατάσταση στράβωσε…

Η μεγάλη ζημιά όμως έγινε με τις υπεργολαβίες που θα έπαιρνα από το Λάκη. Ο Λάκης είχε φτιάξει ένα «σύστημα» με τοπικούς παράγοντες σε όλη την Ελλάδα, απ’ όπου έπαιρνε αναθέσεις, χωρίς πολλά-πολλά στους διαγωνισμούς. Του κόστιζε κάτι παραπάνω, αλλά έβρισκε τον τρόπο να ρεφάρει το πολύ υψηλό κόστος υπέρ τρίτων. Τις τελευταίες βδομάδες, όμως, με τις φασαρίες των μαθητών, το πράγμα μπερδεύτηκε, οι διαγωνισμοί κόλλησαν.

Να τα μαζέψουν γρήγορα τα παιδιά, γιατί όλοι οι γύρω πιέζουν. Οι μεσάζοντες θέλουν τα ποσοστά τους, οι τοπικοί παράγοντες «κλωτσάνε» και τα στελέχη βιάζονται, γιατί -λένε- ανησυχούν πως θα γίνουν αλλαγές και θα χαλάσουν οι ισορροπίες.


Ολόκληρο το ποστ εδώ:Τα παλιόπαιδα, οι μαθητές! Μας χάλασαν κάποια κοντράτα και μερικές μπίζνες…

Σχόλια

  1. Δυστυχώς αυτοί οι "μήτσοι" και οι "λάκηδες" είναι που λένε αυτό το ...ελλάδα ...ελλάδα κουνώντας το κεφάλι. Ολοι οι υπόλοιποι που δεν λάδωσαν ποτέ, που δεν χάιδεψαν τον ώμο βουλευτή που δεν θεωρούν το κράτος πελατειακή σχέση αλλά φωνάζουν για κράτος δικαίου είναι περιθώριο. Οι κηφήνες εναντίον της παραγωγικής τάξης. Αυτά τελειώνουν και μαζί τους μια ολόκληρη εποχή ασυδοσίας και λαμογιάς.

    Η υποτιθέμενη "κρίση" σαφώς και είναι το αποτέλεσμα της λανθασμένης χρήσης των ευρωπαικών προγραμμάτων για ανάπτυξη. Εκτός κι αν θεωρούν τις καγιέν και τις μεζονέτες αναπτυξιακό έργο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…