Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στυλιανίδης ο καραμπουζουκλής






>Ένας Μάγκας στα Μπουζούκια
> Αρθρο του Ελεύθερου Τύπου: Ενας υπουργός στα… μπουζούκια

Ο υπουργός Παιδείας κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης τη νύχτα του Σαββάτου διασκέδαζε σε νυχτερινό κέντρο όπου τραγουδούν ο Πασχάλης Τερζής και η Ελενα Παπαρίζου, μαζί με τον υφυπουργό Εσωτερικών κ. Χρήστο Ζώη και τις συζύγους τους, προσκεκλημένοι ενός κοινού τους φίλου, Νίκου.
Τι το μεμπτό θα αναρωτηθείτε;

Τίποτε, εκτός του ότι στις 9 το ίδιο βράδυ είχε δολοφονηθεί στα Εξάρχεια ένας 15χρονος μαθητής και ήδη είχαν αρχίσει οι πρώτες κινητοποιήσεις και ταραχές, ενώ οι τηλεοπτικοί και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί με έκτακτα δελτία αναφέρονταν εκτενώς στο γεγονός και στις διαδηλώσεις που ακολούθησαν. Κι επειδή προφανώς το πρόγραμμα δεν αρχίζει τόσο νωρίς, η πρώτη απορία που δημιουργείται είναι: Μα καλά, δύο υπουργοί και δεν βρέθηκε κανείς να τους ενημερώσει;

Ο κ. Στυλιανίδης υποστηρίζει ότι μόλις, περί τις 12.30 μετά τα μεσάνυκτα, πληροφορήθηκε το θλιβερό συμβάν έσπευσε να φύγει από το μαγαζί. Αλλες ασφαλείς πληροφορίες, όμως, αναφέρουν ότι η συντροφιά του κ. Στυλιανίδη διασκέδαζε στο τραπέζι νούμερο 8, μπροστά στην πίστα, έως τις 4.30 τα ξημερώματα. Και όχι μόνο αυτό. Την επομένη το βράδυ στις 8 -κι ενώ καιγόταν ήδη όλη η Αθήνα-, ο κ. Στυλιανίδης φωτογραφήθηκε στο ΟΑΚΑ κατά τη διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα της ΑΕΚ με τον Πανθρακικό, ομάδα της εκλογικής του περιφέρειας. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι προσήλθε για να συζητήσει με πολιτικούς του φίλους που είχαν κατέβει από την Κομοτηνή για τον αγώνα. Μόνο που φωτογραφήθηκε στα επίσημα μαζί με τον πρόεδρο της ΑΕΚ κ. Γιώργο Κιντή.

Από συνεργάτες του υπουργού επισημαίνεται ότι τα σχετικά δημοσιεύματα και η διάδοση της πληροφορίας για την παρουσία του στα μπουζούκια προέρχονται από οργανωμένη προβοκάτσια, που ως στόχο έχει να βλάψει την πολιτική εικόνα του υπουργού, ιδιαίτερα τώρα που το υπουργείο του βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων.

ΖΑΓΟΡΙΑΝΙΤΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…