Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαυρίλα και καταχνιά


Αποκάλεσε φασίστες τους εκπροσώπους 120 εργαζομένων στα κλωστήρια Λαναρά, οι οποίοι μένουν στον δρόμο.

Είναι ο ίδιος που πέρσι είχε πει ότι το μόνο λάθος που έκαναν οι αστυνομικοί στην υπόθεση του ξυλοδαρμού του Κύπριου φοιτητή Αυγουστίνου Δημητρίου ήταν ότι τον χτύπησαν δημοσίως και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, αντί να «τον μπουζουριάσουν» πρώτα...

Σχόλια

  1. Ποιός είναι ο μαν παρακαλώ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διονύσιος Ψωμιάδης

    The Big Brother!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τι; υπαρχει κι αλλος; δε μας εφτανε ενας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. E ναι ..Παρτον ενα και χτυπα τον αλλον !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν το ξέρατε; Και χειρότερος μάλιστα... Πολύ χειρότερος. Στην ουσία είναι "εγκέφαλος" πίσω από τον μικρό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. είναι "εγκέφαλος" πίσω από τον μικρό...
    Μήπως ηθελες να πεις ο "ανεγκέφαλος" πίσω από τον μικρό...;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτός είναι ο ... αριστερός αδερφός. Η οικογένεια ακολουθεί το καρατζαφέρειο σύστημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το μπουμπούκι ήταν επί σειρά (πολλών) ετών πρόεδρος της Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδωνίας (γνωστή ως ΕΠΣΜ). Η παράταξη που ανήκε ήταν το ΠαΣοΚ. Μέχρι τις προπροηγούμενες νομαρχιακές εκλογές, που κατέβηκε ως νομαρχιακός σύμβουλος με τον αδερφό του. Βγήκε πρώτος σε σταυρούς. Το ίδιο συνέβη και την τελευταία φορά. Είχε συμμετάσχει και στην διοίκηση της ΚΑΕ ΠΑΟΚ προ δυετίας-τριετίας, όταν και πουλήθηκαν όλοι οι παίκτες της ομάδας. Αυτός δηλώνει ΠΑΟΚ, ο νομάρχης αδερφός του Ηρακλής και ο τρίτος αδερφός (που πωλεί σημαίες, απ' όπου προμηθεύεται η νομαρχία μεταξύ άλλων για να τις δώσει δωρεάν στο λαό της πόλης) δηλώνει οπαδός του Ηρακλή. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν δήλωνε και... ΚΚΕ, για να έχουν όλα τα πόστα. Νομίζω όμως ότι αυτός πρέπει να είναι ο μόνος ειλικρινής που δηλώνει το τι είναι. Σαν τις παλιές καλές οικογένειες που βλέπαμε στις ταινίες παλιά. Τις «οικογένειες» εννοώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…