Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μ' αεροπλάνα και βαπόρια...

...και με φίλους παλιούς και καινούργιους. On the road again. Δευτέρα, στον σταθμό του ΟΣΕ. Τα τρένα γεμάτα. Τα ταξί γεμάτα. Σκέφτομαι να πάω με το ΚΤΕΛ στην Αθήνα. Αλλάζω γνώμη. Δεν θα προλάβω. Κλείνω πτήση με την Aegian. Φεύγει σε μιάμισι ώρα. Ισα που προλαβαίνω. Κολλάμε στη Δημητρίου. Τελικά φτάνουμε στην ώρα μας ή σχεδόν στην ώρα μας. Αγώνας δρόμου. Ανοίγω το λαπ-τοπ, γράφω, αναχωρούμε, το κλείνω. Επιβίβαση. Πτήση. Αποβίβαση. Βρέχει. Μετρό. Αποσυμπίεση. Κρατάω σημειώσεις για τις ερωτήσεις που θα κάνω. Ο Φώτης με περιμένει στο σταθμό του Μετρό. "Πάμε να φάμε;". Πάμε. Γίδα βραστή στο Γέρακα. Κρασί. Σπίτι. Καφές. Φιλιά στην Κατερίνα που γιορτάζει. Μέσα στην τρέλα μου έχω σκεφτεί να της πάρω ένα δώρο από το Ντιούτι-Φρι. Free είπαμε; Συμμετέχω στην έκδοση ενός νέου free περιοδικού στη Θεσσαλονίκη. Παρασκευή πρέπει να είναι στο τυπογραφείο κι εγώ δεν έχω πάρει ακόμη την συνέντευξη που κυνηγάω εδώ και δύο μήνες. Φεύγω για Παγκράτι. Πως πάνε Παγκράτι; Κατεβαίνω Αγιο Ιωάννη. Ερχεται και με παίρνει ο Αποστόλης από το Radiobubble. Επιτέλους συναντιόμαστε. Πηγαίνουμε στο "στρατηγείο" του σταθμού. Απίστευτο! Ενας ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ σταθμός. Ενας ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ σταθμός με ...τζάκι! Και τηγανόψωμα, δίπλες, γραβιέρα και ζυμωτό ψωμί. Οικοδέσποινα του σπιτιού η Καλλιόπη. Ερχονται κι άλλα παιδιά που παίζουν στο σταθμό. Μια κολλεκτίβα με ραδιο-μέλισσες. Θα μπορούσα να κάνω την εκπομπή μου ζωντανά. Ομως παίζει ήδη από "κονσέρβα". Το βαβούριασα πάλι σήμερα. Θέλω να μείνω αλλά πρέπει να πάω επειγόντως στο Ναυτικό Νοσοκομείο να δω έναν θείο μου που περνάει δύσκολες ώρες.

Διακόπτω.
Πρέπει να δω σελίδες...

Ναι. ΟΚ. Αθήνα νωρίς το βράδυ της Δευτέρας. Πιο άδειους δρόμους δεν θυμάμαι ποτέ. Μόνο τον Αύγουστο, το Πάσχα και όταν έχει τελικό στο ποδόσφαιρο. Ομως είναι Νοέμβριος και η κρίση έχει χτυπήσει για τα καλά γιατί και ο καιρός είναι χαρά θεού. Προλαβαίνω το επισκεπτήριο στο Νοσοκομείο. Ευτυχώς όλα καλύτερα με τον θείο. Ξαναβγαίνω ανακουφισμένος. Πως έγινε έτσι η Αμερικάνικη Πρεσβεία; Τι τσιμεντοχάλι είναι αυτό δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής; Ξανά στο Μετρό για Παλλήνη. Ακόμη δεν έχω βγάλει τις μπότες μου. Τα πόδια μου καίνε. Κάθομαι να γράψω. Σηκώνομαι γιατί ψήνουν στον κήπο. Κρασιά. Επιτέλους τα λέμε ήρεμα, σαν άνθρωποι. Ομως η κούραση με καταβάλλει. Σωριάζομαι στο κρεβάτι και κοιμάμαι σερί μέχρι τις επτά το πρωί.

Τρίτη. Κατεβαίνω Ομόνοια.

Ξαναδιακόπτω...
Σελίδες...


Σχόλια

  1. ... κι ότι σκεφτόμουν τι έγινε με τη συνέντευξη και τον θείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. όταν ξανάρθεις, θα μείνεις σιδηροδέσμιος μέχρι τη στιγμή που αποδεδειγμένα θα έχεις μεθύσει -είναι επίσημη δέσμευση αυτή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…