Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Γενιά των Χαριτωμένων

Δεν έμεινε τίποτα. Ουτε η στάχτη τους. Λιγότερο από το τίποτα. Σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα. Μόνο κάτι άθλια αστειάκια, εφηβικές σαχλαμαρίτσες, μια κακομοιριασμένη αμφισβήτηση της συμφοράς. Η αμφισβήτηση της αμφισβήτησης. Μια παραπληγική γενιά σπάει πλάκα με την ημιπληγία των πατεράδων της. Φριχτό θέαμα. Φέρνει στο νου το απεχθές άκουσμα της αηδέστατης, ψευτο-κουτσαβάκικης φράσης: «μαγκιά, κλανιά και κώλος φινιστρίνι» ή της άλλης, εξίσου απεχθούς ηχητικά, αν και περισσότερο φλωράδικης: «μαλλί, γυαλί και παντελόνι Lee». Και θα ήταν χαριτωμένη η επιπέδου Δημοτικού –«και σαν πρώτα φάει καρώτα…»- καζούρα στο Πολυτεχνείο αν είχε μισό δράμι αθωότητας, μισό γραμμάριο αυθεντικότητας, ένα τόσο δα κομματάκι πραγματικής αμφισβήτησης. Τίποτα από όλα αυτά. Τίποτα πέρα από μια βαθιά ριζωμένη κατάθλιψη που καταλήγει σε αυτιστικά σύνδρομα: «μαλάκες, μαλάκες, μαλάκες, κωλοχανείο, κωλοχανείο, κωλοχανείο». Είναι οι φωνές των δυστυχισμένων (…που βλέπουν περισσότερη τηλεόραση) που μέσα από τα καταφύγιά τους ωρύονται για όλα εκείνα που τους προσπέρασαν χωρίς να τους αγγίξουν. Είναι οι φωνές όλων εκείνων που δεν ήσαν ποτέ τους εκεί. Που δεν θα είναι ποτέ τους εδώ. Που γεννήθηκαν απόντες. Εκ γενετής λιποτάκτες. Εκ γενετής προσκυνημένοι. Εκ γενετής τυφλοί και ανάπηροι.

«Δεν φταίνε αυτοί» σε έχω ακούσει να λες. «Εμείς φταίμε!» να συμπληρώνεις ναρκισσιστικά. Κι εγώ να σου απαντάω: «Σε παρακαλώ, μην τα χαϊδεύεις άλλο τα τσογλάνια! Μην τους προσφέρεις άλλοθι. Κακή σπορά είναι. Κακή σπορά».

Μην τον λυπάσαι αυτόν που δεν έχει δει τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Είναι ο ίδιος σκοτάδι. Μαύρο. Πίσσα. Και άξια η μοίρα του…

Πώς να φωνάξει «ΖΕΙ» εκείνος που δεν έζησε;

Πώς να φωνάξει «ΖΕΙ» ο πεθαμένος; Γίνεται;



Σχόλια

  1. καλησπέρα Ανδρέα.. την πρώτη φορά που μπήκα στο Πολυτεχνείο.. τέτοια μέρα πριν έξι χρόνια ανατρίχιασα κι έκλαιγα..χωρίς να έχω ζήσει εκείνα τα χρόνια, χωρίς να έχω μεγαλώσει σ' ένα σπίτι να μιλάμε για πολιτική..
    αν καταλαβα καλά μιλάς για τη δική μας γενιά..δε θα την υπερασπιστώ.. κι εγώ θυμωμένη είμαι, πικραμένη, απογοητευμένη..
    ας αναλογιστούμε όμως πως μας μεγαλώσατε.. πως είδαμε εμείς τη γενιά του Πολυτεχνείου, να αναριχάται στις καρέκλες της εξουσίας χάνοντας κάθε ιδεολογία και ξεπουλώντας κάθε ιδανικό..τυχαία είναι η πολιτισμική μας διαπαιδαγώγηση? η παιδεία, η επιφανειακή, η ρηχή είναι τυχαία;
    έχω τόσα πολλά να καταλογίσω και στη γενιά σας και στη γενιά μας.. δεν είναι όμως αυτό το ζήτημα..ας βρούμε τη χρυσή τομή κι ας τραβήξουμε μαζί για νεους αγώνες..δεν είμαστε κακή σπορά..ό,τι σπείρατε όμως θερίζετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μιλώ περισσότερο για μια κάστα που διαπερνά και τις δύο μετά-το-πολυτεχνείο γενιές. Τη δική σου αλλά και τη δική μου. Μια κάστα αμοραλιστών εξυπνάκηδων που κάνουν καριέρα χαζο-αμφισβητώντας και κριτικάροντας οτιδήποτε τους πέφτει στα χέρια (ή απ' τα χέρια).
    Αστειολόγοι και κυνικοί του κώλου.

    Από την άλλη, όχι, δεν μπορούν πάντοτε να μετατοπίζονται οι ευθύνες στους προηγούμενους. Κάποτε θα πρέπει να πάρει ο καθένας το μερτικό που του αντιστοιχεί από αυτή την κατάντια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ει, ξυλινοι καραγκιοζηδες υπαρχουν σε καθε εποχη, σε καθε γενια. Δεν ηταν τοτε ολοι στο Πολυτεχνειο, οπως παλιοτερα δεν ηταν ολοι στην ΕΠΟΝ, οπως ακομα παλιοτερα δεν ηταν ολοι στο αρματολικι. Ετσι και αργοτερα, καποιοι ελειπαν, αλλα η ιστορια δεν σταματησε στο Πολυτεχνειο: φοιτητικα του '79-'80, Χημειο '85, ο χαμος του '90-'91, μαθητικα του '98, Θεσσαλονικη '03, και φοιτητικα του '06-'07 ειναι μονο τα πιο τρανταχτα παραδειγματα. Δεν ειναι λοιπον "η γενια" των Χαριτωμενων, ειναι οι ...Χαριτωμενοι σε καθε εποχη και σε καθε γενια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν πιστεύω πως όλοι μπορούν να βρεθούν στην πρώτη γραμμή οποιουδήποτε αγώνα. Ομως το να κάθεσαι πίσω πίσω (πιο πίσω δεν γίνεται) και να κάνεις πλακίτσα και χιουμοράκι είναι άλλο πράγμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δε διαφωνω καθολου. Απλα λεω οτι αυτο δεν ειναι χαρακτηριστικο της μιας γενιας ή της αλλης :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που δεν φωνάζουν για το παρελθόν, βγάζουν τα λαρύγγια τους για το μέλλον. Όλο για το μέλλον. Το "τώρα" πάει περίπατο. Να περιμένουν να αλλάξει ο καιρός για να πολεμήσουν για αυτά που τους έχουν αρπάξει. Αυτό ένοιωσα εγώ σήμερα. Την άλλη φορά στον μπλοκ των αντιεξουσιαστών. Εκεί κάνουν κάτι τώρα. Καλό ή κακό δεν έχει σημασία. Τουλάχιστον κάνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλό ή κακό δεν έχει σημασία. Τουλάχιστον κάνουν.

    Ε, όχι!

    Το καλό δεν είναι το ίδιο με το κακό. Δεν είναι καν ακριβώς το ίδιο με το "καλό" του διπλανού. Είναι όμως πιό ίδιο με το καλό καποιου άλλου απ ό,τι με το κακό.

    Όχι και να λέμε και πως δεν έχει σημασία η διάκριση.

    Το καλό είναι καλύτερο από το κακό, αλλιώς δεν έχει νόημα να συζητάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και ποιός θα κρίνει τι είναι καλό και τι κακό τελικά σε αυτό τον τόπο και αυτό τον καιρό; Εγώ και εσύ ή οι φωνές που ακούγονται σκόρπια γύρω μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συμφωνώ με τον plagal για τους ξύλινους καραγκιόζηδες όλων των εποχών. Στα δύσκολα, ακόμα και οι πιο "αντιδραστικοί" λακίζουν, ενώ οι περισσότεροι κοιτάνε αλλού, για να μην παραλείψω και τα λαμόγια που το χαίρονται κιόλας (γιατί όχι;).

    Στα στεφάνια είναι όλοι καλοί, είναι εύκολο να έρχεσαι εκ των υστέρων και να απαιτείς μερίδιο ψευδαίσθησης "αγώνα". Αλλά αυτό είναι η χειρότερη ξεφτίλα που μπορεί να ζήσει άνθρωπος.

    Το παρελθόν δεν είναι άλλοθι του παρόντος, δε δικαιολογεί τίποτα.

    Αλλά το παρελθόν που δεν έχει κλείσει δεν πρόκειται να βρει άλλοθι στο μέλλον, πείτε το στο παρελθόν να μη χαίρεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φοβερό το ... "Μην τον λυπάσαι αυτόν που δεν έχει δει τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Είναι ο ίδιος σκοτάδι. Μαύρο. Πίσσα. Και άξια η μοίρα του…" Αλλά θέλω να πιστεύω πως πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μην τους λυπάσαι τους τυφλούς, τους κουφούς και τους ανεγκέφαλους, που αγοράζουν φτηνά άλλοθι στις επετείους. Η βία ήταν πάντα το όπλο της βλακείας, και αυτό γιορτάζουμε στην επέτειο του πολυτεχνείου όλα τα χρόνια μετά από αυτή (από όπου και τα σοβαρά επεισόδια και καταστροφές που έχουν γίνει κατά καιρούς).

    Εξαιρέσεις; Ψευδαισθήσεις υπάρχουν, εξαιρέσεις δύσκολα. Η βία είναι το όπλο της βλακείας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ποιά βία; Των αναρχικών μόνο ή κάθε είδους βία;

    Και ποιού είδους βία;

    Ανοίγεις μεγάλο θέμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Η βία κάθε είδους και μορφής και για οποιοδήποτε λόγο από οποιονδήποτε.
    Πάντα, βία χρησιμοποιείται όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πουν ή να κάνουν, αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί πυο χρησιμοποιούν βία εξαρχής και όχι εκ των υστέρων. Και οι μεν και οι δε είναι επικίνδυνοι, δημιουργούν ή οξύνουν προβλήματα, και πρέπει με κάθε μέσο και κάθε τρόπο να εμποδίζεται αυτό.
    Οι οχλοκρατικές αντιλήψεις περί "ηρώων" και "ένδοξου παρελθόντος", όταν εκφέρονται τελείως ανέξοδα και δεν ανταποκρίνονται στα τρέχοντα δεδομένα (αλλά γίνονται μόνο για χάρη της "ανόρθβσης του ηθικου"), είναι επίσης επικίνδυνες και μπορεί να οδηγήσουν ή να ενθαρρύνουν σε αναίτια βία, σαν συνέπεια της ενθάρρυνσης του όχλου.
    Όλα αυτά είναι απλώς προβλήματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μια ερώτηση πριν συζητήσουμε για το ΤΙ είναι βία: όταν λες "πρέπει με κάθε μέσο και κάθε τρόπο να εμποδίζεται αυτό" τι εννοείς. Πως σταματάς τη βία χωρίς να ασκήσεις βία; Διότι και οι αναρχικοί με το "Βία στη Βία της εξουσίας" αυτό λένε. Να σταματήσει η βία των κρατούντων με κάθε -ακόμη και βίαιο- τρόπο...

    Φαντάζομαι όμως οτι όλα όσα λες τα τοποθετείς μέσα σε δημοκρατικές συνθήκες. Υπο καθεστώς δικτατορίας ή Κατοχής δικαιολογείς τη βία εναντίον δικτατόρων και κατακτητών;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Με κάθε μέσο, οπωσδήποτε όχι με βία. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί δεν έχουν άλλα μέσα.
    Η βία δικτατόρων κλπ. είναι πολύ σχετική, μπορώ να σου απαντήσω και με τη βία του όχλου, όχι των αναρχικών, που μπορεί να αποτελεί εξίσου μεγάλο πρόβλημα.
    Κοντολογίς, είναι αυτό που λένε οι Αμερικανοί, "δεν ξέρεις τις προθέσεις του άλλου", όταν δεν το ξέρεις ή δεν το αντιλαμβάνεσαι αυτό και παίρνεις σημαντικές αποφάσεις, είσαι δημόσιος κίνδυνος. Έτσι ξεκινάνε οι φαύλοι κύκλοι της βίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Στο Πολυτεχνείο ήταν "όχλος";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Όχι, όχλος είναι αυτοί που τη μια λένε "πρεζάκια" και την άλλη "γιαννίτσαροι", αυτοί που τη μια υποστηρίζουν, στα δύσκολα εξαφανιζόλ, βαράνε κι από πάνω, χαίρονται με ο,τιδήποτε γίνεται με στόχο τον άλλο (γιατί όχι, λέγανε) και μετά έρχονται να φαντασιωθούν ότι οι απεργιακές κινητοποιήσεις και ο αγώνας κατά της χούντας είναι το ίδιο.
    Αυτός είναι ο όχλος. Τυφλά και άκριτα, πρέπει να προσέχει κανείς αυτούς που λυσάνε για "ήρωες" μόνο και μόνο για να τους κατασπαράξουν ζωντανούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Στην τελική, πολύ ωραία με τον "αγώνα", προκειμένου να συγκρατηθεί αυτό θα πέσει καμιά πραγματική χούντα πάνω στα κεφάλια τους και δε θα ξέρουν από πού τους ήρθε. Δεν πετάμε έτσι ό,τι να ναι, ιδίως για χούντες και ρέστα.
    Ο "λαός" κοιμάται βαθύτερα από ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Σε έχασα τώρα; Ποια πρεζάκια και ποιοί γενίτσαροι; Για ποιούς μιλάς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Οι αναρχικοί, που ακόμα και αυτοί στα δύσκολα λακάνε. Αν στα δύσκολα τρέχεις, για να έρθεις μετά να λες για "αγώνες" και "ανατροπές", χαιρετίσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ναι, τρέχουν προς τις ζαρντινιέρες για να γίνουν "κιμάς"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δηλαδή θεωρείς οτι δεν ζούμε μία πραγματική Χούντα;

    Σε κανονική χουντάρα ζούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Χρειάζεται να ξαναπώ τι γνώμη μου για τις ζαρντινιέρες; Αναρχικός ήταν στη ζαρντινιέρα ή άσχετος φοιτητής που πλήρωσε για τον κύκλο βίας που είχε ανοίξει; Όσο για τους "ζαρντινιέρος", κανένα σχόλιο για να μην τα πάρω. Όχι στη βία σημαίνει όχι στη βία, ελληνικά μιλάω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Πού είναι η πραγματική χούντα; Ξέρεις τι μπορεί να ακολουθήσει με μερικές τέτοιες "εξυπνάδες"; Ξέρεις ποιος θα την πληρώσει; Οι "αντι-χουντικοί" της πλάκας, αυτοί που στα δύσκολα λακάνε, να ρθουν να πληρώσουν καμιά φορά, όχι σε πορειούλες και εξυπνάδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της σημερινής "χούντας", ξέρεις τι σημαίνει χούντα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Σε μένα απευθύνεται το ερώτημα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Και μιας καιο λέγαμε για χούντα, λίγο να πας να χαλαρώσεις, τρέχουν τα σκουπίδια και συσσωρεύονται.

    Να, τώρα που λέγαμε για χούντα, μόλις είδα ότι διαγράφηκα από το sync.gr, χωρίς αιτιολόγηση; Ποιος έβαλε το χεράκι του, αν όχι κάποιο από τα καθάρματα με τα κοστούμια που παρακολουθούν παράνομα συνομιλίες, συκοφαντούν ανεξέλεγκτα κλπ.;

    Αυτό είναι ένα δείγμα ανεγκέφαλου χειρισμού, αν θες να ξέρεις. Αν προσπαθούν να φιμώσουν κάποιον έτσι, απλώς δηλώνουν ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ. Αν δεις κανένα από δαύτα τα υποκείμενα, πεστους το, όχι για ήρωες και παρελθόντα. Μεγαλύτερη κοτσάνα από αυτή δεν μπορεί να υπάρξει. Έτσι κλιμακώνουν τα αποκλιμακούμενα. Είναι ζώα, καμιά αμφιβολία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Θα σου έλεγα τι σημαίνει δημοκρατία, όχλος, ομαλές διαδικασίες κλπ., αλλά βλέπω ότι έχω να κάνω με ζώα και δε χρειάζεται. Μεταχειρίζεσαι τεχνικές στάβλου από εκεί και πέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Τίποτα, είδα τη διαγραφή από το sync και το ανέφερα σαν δείγμα χουντικής συμπεριφοράς. Αυτό είναι βλακεία (και δε θεωρώ υπεύθυνους το sync.gr).

    Συνεχίζουμε παρακάτω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Η διαδικασία είναι η εξής: υπάρχει ένα θέμα, ακολουθεί κλιμάκωση κλπ., λειτουργία όχλου, παρεμβαίνει ο κρατικός όχλος για να ελέγξει την κατάσταση, "αισθάνονται ισχυροί", αισθάνεσαι τρόμο μπροστά στην ανευθυνότητα και την επιπολαιότητά τους, λένε "δεν ξέρουν τις προθέσεις", ξέρεις με σαφήνεια τις δικές τους, αποκλιμακώνεις, αλλά επιμένουν. Είναι εντελώς ζώα, και τα ζώα είναι αυτά που καταφεύγουν σε βία, χούντες κλπ.
    Απλά γνώμη μου είναι να προσπαθεί κάποιος να φερθεί σαν να υπήρχε περίπτωση να κάνει με ανθρώπινα όντα, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο τελικά. Άσε πίκρα.

    Μια απεργία δεν είναι το ίδιο με την κατάλυση της χούντας. Είδες και τι έγινε με το ασφαλιστικό έτσι;
    Όταν οι συνδικαλιστές λειτουργούν όπως λειτουργούν και το κάθε λαμόγιο διεκδικέι το βόλεμά του, με τα μεγαλο-λαμόγια να βολεύονται καλύτερα, πώς να μιλήσεις για χούντα και ελευθερίες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Σου θυμίζω το post http://iremidynami.blogspot.com/2008/11/blog-post_5036.html
    και σου προτείνω το βιβλίο
    Witchcraft, Sorcery, Rumors and Gossip (New Departures in Anthropology), σχετικά με τη λειτουργία όχλων, τις "λαϊκές αποφάσεις" (είναι πολύ περισσότερο λάθος από όσο φαντάζονται οι περισσότεροι, και θα είχαν τραγικές συνέπειες για τους ίδιους) και τη "λαϊκή βούληση".
    Το κατεβάζεις στο http://mihd.net/dl.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…