Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αμερικάνικες Εκλογές και Ελληνική Αμετροέπεια




Κι ενώ η Ελλάδα παρακολουθεί με "κομμένη την ανάσα" τις Αμερικάνικες Εκλογές σαν να είμαστε επαρχία της Νεμπράσκα, η αμετροέπεια χτυπάει ντιλντ και η ανοησία πάει σύννεφο!
Σαν να μη ζήσαμε ποτέ τον ενθουσιασμό με την εκλογή του Τζίμι Κάρτερ...
Σαν να πέσαμε προχθές στον πλανήτη Γη...
Ανιστόρητοι κι αγράμματοι. (Θα μου πεις εδώ την ελληνική ιστορία δεν διδαχθήκαμε ποτέ -έστω και κουτσά ή στραβά- την αμερικανική και την παγκόσμια θα ξέραμε;)

Και καλά την Ιστορία των ΗΠΑ δεν την ξέρουμε -και είναι ΣΠΟΥΔΑΙΑ ιστορία αυτή ενός κράτους που ακόμη βρίσκεται στην εφηβεία του-, στοιχειώδη μνήμη και λογική δεν έχουμε;

Που να τη βρούμε, θα πεις. Στο σπίτι; Στο σχολείο; Στο Πανεπιστήμιο;

Σ' αυτή τη χώρα φτάσαμε στο σημείο που η Μνήμη και η Λογική χαρακτηρίζονται "επαναστατικά". Οποιος θυμάται και όποιος λέει πως ένα κι ένα κάνουν δύο, ανήκει σε κάτι σαν την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Αντίθετα η όποια μαλακία κατεβαίνει της κάθε μουρλοκαμπέρο είναι "προχώ". "Βλέπει μπροστά"...

Γι αυτό κι ΕΝΑΣ δεν γύρισε ποτέ να πει αυτό που ΕΙΔΕ και ΞΕΡΕΙ!

Για πιο πράγμα;

Για αποφάνσεις όπως αυτές:

«ΚΙ ΕΣΕΙΣ γιατί καταπιέζετε τους μαύρους;». Το αμίμητο ανέκδοτο για τον υπαρκτό σοσιαλισμό ανάμεσα στον μικρό Ρώσο και τον φίλο του Αμερικανό κινδυνεύει να μπει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας από την προσεχή Τρίτη. Έστω και σε συμβολικό επίπεδο.

ΓΙΑΤΙ βέβαια η ενδεχόμενη εκλογή ενός μαύρου προέδρου αποτελεί μια κοσμογονική αλλαγή για την αμερικανική κοινωνία όσο και αν υπάρχουν ζωντανά ακόμα τα κατάλοιπα του ρατσισμού.


ή αυτές:

...η συμβολική σημασία της εκλογής ενός Αφροαμερικανού στο ύπατο αξίωμα μιας χώρας η οποία θεμελιώθηκε στην παράδοση της δουλείας, τα τελευταία κατάλοιπα της οποίας, οι φυλετικές διακρίσεις, είναι παρόντα στη μνήμη γενεών που βρίσκονται εν ζωή και ασκούν το δικαίωμα της ψήφου, ξεπερνά κατά πολύ τα αμερικανικά σύνορα. Μοιάζει με εκδίκηση των ονείρων για κάθε άνθρωπο όπου γης.


Να βγει, αυτός ο ΕΝΑΣ που έμεινε ξάγρυπνος τις νύχτες των μεγάλων βομβαρδισμών στο Ιράκα και στο Βελιγράδι: "Αυτοί τι ήσαν; Δεν ήσαν Αφροαμερικάνοι; Δεν ήταν εξόχως συμβολικό που ο ένας έγινε Αρχηγός του Αμερικάνικου Στρατού και Υπουργός Αμυνας και η άλλη Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ;"

It was time



It was time

Δεν θα μείνουν αυτοί για πάντα στη μνήμη των γενεών που έζησαν τους πολέμους που ΑΥΤΟΙ ηγήθηκαν;


ΠΟΣΑ ΘΕΛΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΕΤΕ;

ΑΥΤΟ το περιοδικό που έβαλα εκεί πάνω και που βγήκε με εξώφυλλο It's time θυμάται κανείς ποιο περιοδικό είναι και τι έγραφε όλα αυτά τα χρόνια και ποια οικονομική πολιτική στήριζε;
Κανείς δεν θυμάται;



Κι αν δεν μπορείτε να αντισταθείτε στην ισχύ του χρήματος και των όπλων, αντισταθείτε τουλάχιστον στην ανοησία!


It's time

Μνήμη;
Τι είναι μνήμη;
...σκέφτηκε το χρυσόψαρο κι έκανε άλλη μια βόλτα μέσα στη γυάλα του...

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…