Προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομική κρίση

Η πιο συνηθισμένη κριτική-καραμέλα για το ΣΥΡΙΖΑ είναι πως δεν έχει προτάσεις, πως είναι ένα κόμμα διαμαρτυρίας με "ξύλινη γλώσσα". Οσο τα πράγματα δυσκολεύουν για τον δικομματισμό η ίδια κασέτα παίζει και ξαναπαίζει. Εκείνοι που την έφτιαξαν ξέρουν τι κάνουν. Με δεδομένο οτι τα ΜΜΕ δεν "παίζουν" τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, η κασέτα πείθει πολλούς που είτε δεν παρακολουθούν τα όσα συμβαίνουν είτε δεν κάνουν τον κόπο -ένα κλικ αριστερά είναι- για να βρουν αυτές τις προτάσεις.
Μπορεί να διαφωνείς με αυτές ριζικά ή εν μέρει. Μπορεί κάποιοι να πουν οτι θα μπορούσαν να είναι καλύτερες. Μπορεί άλλοι να τις απορρίψουν ιδεολογικά.
Κανένας όμως δεν μπορεί να πει οτι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει προτάσεις και πως το μόνο που κάνει είναι να διαφωνεί και να διαμαρτύρεται.
Το πιο πρόσφατο, επίκαιρο και ουσιαστικό παράδειγμα είναι οι προτάσεις του για την Οικονομία και την αντιμετώπιση της κρίσης.
Τα βασικά σημεία αυτών των προτάσεων είναι:

1. Ένα διαφορετικό, προοδευτικό σχέδιο για την αντιμετώπιση των χρηματοπιστωτικών προβλημάτων και των άμεσων κινδύνων, ιδιαίτερα στη φάση της παρούσας κρίσης, θα πρέπει, πέραν των άλλων, να εξασφαλίζει τα ακόλουθα:

i) να είναι διαφανείς οι όροι και τα κριτήρια με τα οποία θα χορηγηθεί και θα κατανεμηθεί η όποια στήριξη. Η στήριξη να αφορά στην αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων και όχι την επιδότηση των τραπεζών και των κερδών τους,

ii) να συνοδεύεται από σαφείς κανόνες που να δεσμεύουν τις τράπεζες για ουσιαστικές μειώσεις των επιτοκίων, που και πριν την κρίση ήταν υψηλά,

iii) να εντάσσεται σε ένα εναλλακτικό σχέδιο για την αποτελεσματική εποπτεία, τον κοινωνικό έλεγχο και την αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με σαφείς αναπτυξιακές κατευθύνσεις, με νέα κριτήρια αποδοτικότητα και με πυρήνα του έναν ισχυρό δημόσιο τραπεζικό τομέα και βασικό πυλώνα την Εθνική Τράπεζα υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο,

iv) να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα και τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος πράγμα που απαιτεί την ανατροπή του νεοφιλελεύθερου θεσμικού πλαισίου και των πολιτικών που ευθύς εξαρχής ευθύνονται για την κρίση,

v) να διασφαλίζει τον ρόλο των εργαζομένων στις τράπεζες μέσω του σεβασμού των εργασιακών τους δικαιωμάτων, της εξασφάλισης και τήρησης των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, της ανεμπόδιστης συνδικαλιστικής δράσης.

2. Η κεφαλαιακή επάρκεια να αποκατασταθεί με αύξηση των ιδίων κεφαλαίων και όχι με λογιστικά τεχνάσματα. Η αλλαγή του λογιστικού προτύπου με αριθμό 39 δεν είναι ένα τεχνικό απλά ζήτημα, αλλά ανοίγει το δρόμο για την εφαρμογή «δημιουργικής λογιστικής», με στόχο τη συγκάλυψη ζημιών. Έτσι οι τράπεζες θα μπορούν να εμφανίζονται με «υγιείς» ισολογισμούς ενώ τα ίδια κεφάλαιά τους και η κεφαλαιακή τους επάρκεια μπορεί να έχει μειωθεί. Αυτό ακριβώς το ενδεχόμενο, εκτός των άλλων, έρχονται να καλύψουν τα μέτρα της κυβέρνησης. Είναι μέτρα για να συγκαλυφθούν οι ζημιές, να στηριχθούν τα κέρδη, έστω και με τρόπο πλασματικό, να ευνοηθούν κάποιες τράπεζες με αδιαφανείς διαδικασίες, να μην αλλάξει τίποτα στο τραπεζικό σύστημα.

Αν οι τράπεζες έχουν ανάγκη από κεφάλαια θα πρέπει να τα βρουν με αύξηση του μετοχικού τους κεφαλαίου. Αν οι μέτοχοί τους είναι απρόθυμοι να συνεισφέρουν τότε δεν έχουν το δικαίωμα να διατηρούν υπό τον έλεγχό τους τα συγκεκριμένα τραπεζικά ιδρύματα. Η λύση είναι μία: Αν μια τράπεζα έχει ανάγκη από κεφάλαιο αλλά οι μέτοχοί της δεν μπορούν ή δεν θέλουν να τα εξασφαλίσουν τότε η τράπεζα αυτή περνά ολοκληρωτικά στον κρατικό έλεγχο χωρίς καμιά αποζημίωση.

3. Στο κέντρο της πολιτικής πρέπει να έλθει η κρίση της απασχόλησης και του κοινωνικού κράτους.

Κάθε μέρα που περνά η χρηματοπιστωτική κρίση μετεξελίσσεται και σε μια κρίση απασχόλησης και του κοινωνικού κράτους.

Η δυσκολότερη και ακριβότερη χρηματοδότηση της οικονομίας θα φέρει πολλές επιχειρήσεις στο «κόκκινο» με τον κίνδυνο να αυξηθούν οι χρεοκοπίες, και οι απολύσεις. Είναι ανάγκη να ληφθούν συμπληρωματικά μέτρα χρηματοδοτικής στήριξης των μικρών ιδιαίτερα επιχειρήσεων και να δημιουργηθούν μηχανισμοί δημόσιας παρέμβασης, στήριξης και αναδιάρθρωσης σε κλαδικό και περιφερειακό επίπεδο με στόχο τη διάσωση θέσεων απασχόλησης.

Υποστηρίζουμε τη λήψη άμεσων μέτρων για την ανάσχεση της κρίσης αλλά και μια στρατηγική ανάκτησης των μέσων και των δυνατοτήτων παρέμβασης και άσκησης δημόσιας πολιτικής με την κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας, το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, την ανάκτηση του δημοσίου ελέγχου σε επιχειρήσεις – εργαλεία αναπτυξιακής πολιτικής.

4. Η Στήριξη των δανειοληπτών για δάνεια που καλύπτουν άμεσες ανάγκες.

Με την άνοδο των επιτοκίων και των δόσεων η θέση πολλών δανειοληπτών έχει γίνει δύσκολη. Πέρα από τα άμεσα μέτρα που έχουμε προτείνει για την προστασία των δανειοληπτών είναι ανάγκη πρώτον να υπάρξουν πιο γενναίες παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση αυτή

Καταθέτες και δανειολήπτες

· Πρέπει να εξασφαλιστεί ότι δεν θα αυξηθεί η επιτοκιακή επιβάρυνση των δανειοληπτών αλλά αντίθετα να μειωθεί.

· Άμεση απαγόρευση των κατασχέσεων και πλειστηριασμών της πρώτης κύριας κατοικίας για στεγαστικά δάνεια, ειδικά για την πρώτη κατοικία, που σήμερα κινδυνεύει για χρέη 1000 και 2000 ευρώ. Προς αυτή την κατεύθυνση επίσης προτείνουμε να ιδρυθεί «Εγγυοδοτικό Ταμείο Στέγασης», το οποίο, με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις, να παρεμβαίνει ανάμεσα στην δανείστρια τράπεζα και τον δανειολήπτη, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε να αποφεύγονται οι πλειστηριασμοί κατοικιών.

· Περιορισμός του ανατοκισμού (πανωτόκια) για όλους σε όριο όχι πάνω από το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, όπως γίνεται σήμερα με τους αγρότες.

· Άμεση νομοθετική κατάργηση των καταχρηστικών πρακτικών και χρεώσεων των τραπεζών, που επιβαρύνουν τους δανειολήπτες και που πολλές από αυτές έχουν θεωρηθεί παράνομες από τα δικαστήρια.


5. Η δημιουργία Ειδικής τράπεζα για τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις.

i) Μετεξέλιξη του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ) σε τράπεζα ειδικού σκοπού δημοσίου συμφέροντος ή δημιουργία νέας με αντικείμενο τη χορήγηση δανείων σε μικρές, πολύ μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους. Οι όροι των προσφερόμενων δανείων πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε επιχείρησης. Σε κάθε περίπτωση βασικοί όροι οφείλουν να είναι η υιοθέτηση φιλικών προς το περιβάλλον πρακτικών, η δυνατότητα δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας πλήρους και σταθερής απασχόλησης ή η μετατροπή θέσεων μερικής ή ορισμένου χρόνου απασχόλησης σε θέσεις πλήρους και διαρκούς απασχόλησης.

ii) Ενίσχυση της αυτοχρηματοδότησης των πολύ μικρών και των μικρών επιχειρήσεων μέσω της παροχής δυνατότητας για διαμόρφωση αφορολόγητου αποθεματικού του οποίου η διάρκεια και το ύψος θα διαφοροποιείται ανάλογα με το μέγεθος και τον τζίρο κάθε συγκεκριμένης επιχείρησης.


6. Κοινωνική πολιτική κατοικίας

Η κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος απέδειξε με τον ποιο δραματικό τρόπο το γεγονός ότι όταν βασικές κοινωνικές ανάγκες (όπως αυτή της στέγασης) επιλέγεται να καλυφθούν μέσω της αγοράς τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά. Το δικαίωμα στη στέγαση δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο κερδοσκοπίας, αλλά υπόθεση μιας ολοκληρωμένης δημόσιας κοινωνικής πολιτικής.

Πρέπει επομένως να υπάρξουν νέες πολιτικές δημόσιου χαρακτήρα για την ικανοποίηση βασικών αναγκών, όπως χάραξη μιας πολιτικής κοινωνικής κατοικίας η οποία θα μπορούσε να συνδυασθεί και με προγράμματα οργανωμένης δόμησης και αναβάθμισης του περιβάλλοντος.

7. Η Στεγαστική Τράπεζα εργαζομένων.

Στην κατεύθυνση αυτή μπορεί να συμβάλλει και η δημιουργία τράπεζας ειδικού σκοπού όπως για παράδειγμα μια στεγαστική τράπεζα των εργαζομένων με βάση τις δικές τους συνεισφορές στον ΟΕΚ – με τη συμμετοχή του ΟΕΚ, τη συμμετοχή ή τη συνεργασία του Ταμείου Παρακαταθηκών & Δανείων και άλλων κοινωνικών φορέων ή φορέων δημοσίου συμφέροντος.

Και ακόμη:

8) Να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τα μέτρα της κυβέρνησης για τη στήριξη τραπεζών που αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας ή κεφαλαιακής επάρκειας, απουσιάζει απ’ αυτά κάθε ένδειξη μεταμέλειας της κυβέρνησης ή αλλαγή πλεύσης από την πολιτική της ιδιωτικοποίησης του τραπεζικού συστήματος, της μεταφοράς δημόσιων πόρων προς τους τραπεζίτες και τους μεγαλομετόχους των τραπεζών, με τα φορολογικά προνόμια, και την απαράδεκτη και αντισυνταγματική λύση του ασφαλιστικού των τραπεζών. Ζητούμε να σταματήσει αμέσως κάθε κίνηση περαιτέρω ιδιωτικοποίησης στους τομείς των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών.

9) Να ανακτηθεί ο δημόσιος έλεγχος της Εθνικής Τράπεζας.

Να ενισχυθεί ουσιαστικά ο μετοχικός έλεγχος του δημοσίου στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο σε ποσοστό τουλάχιστον 51%. Να ενισχυθεί η θέση και να διευρυνθεί ο ρόλος των τραπεζών δημοσίου συμφέροντος, και συγκεκριμένα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, της τράπεζας Αττικής, της ΑΤΕ, του Ταμείου Παρακαταθηκών & Δανείων. Να ανακτηθεί ο δημόσιος έλεγχος της Εθνικής Τράπεζας.

10) Εγγύηση καταθέσεων και αντιμετώπιση συστημικών κινδύνων.

Η πρόσφατη κρίση, απέδειξε ότι το ΤΕΚ είναι κατώτερο των περιστάσεων και δεν έχει τη δυνατότητα να εγγυηθεί τις καταθέσεις όταν πραγματικά υπάρχει ανάγκη. Πέραν της ενίσχυσης του Ταμείου αυτού είναι αναγκαίος κι ένας νέος μηχανισμός, ο οποίος θα χρηματοδοτείται από τις τράπεζες με σκοπό την αντιμετώπιση κρίσεων και άλλων συστημικών κινδύνων.

11) Νέοι κανόνες και κριτήρια λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος.

Κεντρικός άξονας των προτάσεών μας είναι η δημιουργία ενός νέου πολιτικού πλαισίου για τη λειτουργία της πίστης και του χρηματοπιστωτικού συστήματος:

i) με νέους κανόνες πλήρους και αποτελεσματικής εποπτείας και ρύθμισης από ενιαία αρχή δημοκρατικά νομιμοποιημένη και ελεγχόμενη.

ii) με νέα κριτήρια αποδοτικότητας μακριά από κερδοσκοπικές λογικές που να βασίζονται στη μεγιστοποίηση της αναπτυξιακής και κοινωνικής αποτελεσματικότητας και όχι των κερδών των μεγαλομετόχων και των μπόνους των μεγαλοστελεχών.

iii) με ένα ισχυρό δημόσιο χρηματοπιστωτικό δίκτυο, με κεντρικό πυλώνα του την Εθνική Τράπεζα, υπό δημόσιο έλεγχο, αλλά και τη λειτουργία άλλων δημόσιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τραπεζών, όπως η Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, καθώς και τράπεζες ειδικού σκοπού, οι οποίες θα καλύπτουν ειδικές ανάγκες και θα αντιμετωπίζουν ειδικά προβλήματα τμημάτων του πληθυσμού και περιφερειών.

12) Νέο πλαίσιο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η χρηματοπιστωτική κρίση που ζούμε έχει εθνικές, ευρωπαϊκές και παγκόσμιες διαστάσεις. Νέα πλαίσια λειτουργίας, νέα κριτήρια και νέες εποπτικές και ρυθμιστικές αρχές απαιτούνται και στα τρία αυτά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναγκαία:

i) η αλλαγή του καταστατικού και του πλαισίου λειτουργίας της ΕΚΤ ώστε οι σκοποί της να μην περιορίζονται στον έλεγχο του πληθωρισμού αλλά να αφορούν και στη μείωση της ανεργίας και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της ισόρροπης περιφερειακά ανάπτυξης.

ii) ο πολιτικός έλεγχος των επιλογών της ΕΚΤ έτσι ώστε οι αποφάσεις να είναι σε αντιστοιχία με αυτούς τους διευρυμένους στόχους της.

iii) το «σύμφωνο σταθερότητας» να αντικατασταθεί από ένα σύμφωνο απασχόλησης, ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής το οποίο να προβλέπει μηχανισμούς αντιμετώπισης τόσο των συστημικών κρίσεων όσο και κρίσεων και κινδύνων που πλήττουν μεμονωμένες χώρες.

iv) Ανάληψη πρωτοβουλιών για την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων.



(Ολόκληρο το κείμενο-παρουσίαση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της κρίσης εδώ)


Πρέπει να είναι πολύ κακόπιστος κάποιος για να βλέπει μόνο διαμαρτυρία και όχι προτάσεις...

Και είναι τώρα η ώρα να ανοίξει η συζήτηση πάνω σε αυτές τις προτάσεις για να δούμε τι μας ενώνει και τι μας χωρίζει. Αλλά πολύ περισσότερο να δούμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα πραγματικά προβλήματα πριν μας πνίξουν.


Σχόλια

  1. Νομίζω πραγματικά ότι αυτό που θίγεις είναι ένα από τα πιο κομβικά σημεία (αναδημοσιεύω το post σου). Αμέτρητες οι φορές που η ψήφος στο Συριζα αναφέρεται στα ΜΜΕ σαν ψήφος διαμαρτυρίας. Το δε "χτίσιμο" της εικόνας ότι ο Συριζα δεν έχει προτάσεις είναι συστηματικό. Σε αυτό το context, τίθενται συχνά εντελώς γενικόλογες ερωτήσεις σε εκπροσώπους του σε εκπομπές (πχ "αν ήσασταν κυβέρνηση, τι θα κάνετε για τη δημόσια τάξη"), στις οποίες απαιτείται υποτίθεται συγκεκριμένη απάντηση!! Αν μη τι άλλο ένα μικρότερο κόμμα είναι εκ των πραγμάτων πολύ πιο συνεκτικό από ένα κόμμα-οργανισμό εξουσίας που απλώνεται από τη μια πλευρά του πολιτικού φάσματος ως την άλλη. Κι όμως ο Συριζα εμφανίζεται συνέχεια από τα ΜΜΕ να έχει ανύπαρκτες ή ασαφείς προτάσεις. Πάντως, για όσους θέλουν να ενημερώνονται, υπάρχουν τρόποι. Για τους υπόλοιπους, δεν υπάρχει ελπίδα ούτως ή άλλως. Για αυτό, νομίζω ότι το πιο σημαντικό απ' όλα είναι να πείσει ο Συριζα ότι οι προτάσεις του είναι ρεαλιστικές και πραγματοποίησιμες και όχι απλώς (συναισθηματικά) συμπαθητικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νομίζω ότι μόνο αριστερές προτάσεις μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή τη θύελλα που έχουμε μπει.

    Οι νεοφιλελεύθεροι (και οι νεοφιλελεύθεροι γενίτσαροι της αριστεράς) είναι τώρα σαστισμένοι με την ουρά στα σκέλια. Δεν ήταν προετοιμασμένοι για το κακό που τους βρήκε. Και κυρίως δεν έχουν τα εργαλεία για να μας βγάλουν από την άβυσσο.

    Καιρός δεν είναι για μια αριστερή στροφή; Και κυρίως για μια ριζική στροφή. Τα επιδερμικά μέτρα που θα κληθεί να πάρει η φιλελεύθερη ολιγαρχία στην επόμενη σύνοδο θα είναι και η νεκρώσιμη ακολουθία της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. όσο δεν γίνονται κινήσεις σε ρεαλιστικό πολιτικό επίπεδο, να βρεθεί η δύναμη που τα υποστηρίζει όλα αυτά στην διακυβέρνηση, τότε θα παραμένουν μια ωραιότατη έκθεση ιδεών και διαμαρτυρίας σε ένα site του internet...να τα βλέπουμε και να τα καμαρώνουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. gpapoul, τι εννοείς; Δεν είναι συγκεκριμένες οι προτάσεις που παρέθεσε ο ΑΝemos; Το διάβασες το κείμενο ή απλά τον τίτλο και είπες να αφήσεις την κεντροαριστερή σου προκατάληψη; Στα λέει ένας μη ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν διαφώνησα για το αν οι προτάσεις είναι συγκεκριμένες. Το θέμα είναι να εφαρμοστούν και να μην μείνουν προτάσεις.
    Στα λέει ένας προκατειλημμένος ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου