Ο πάτος της χυδαιότητας


Εχει πιο κάτω;
Και πόσο πιο κάτω;


Σχόλια

  1. Κι όμως έχει. Δεν είναι δα η πρώτη φορά που η «δημοσιογραφία» (αλήθεια; Γιατί η ΕΣΗΕΑ δίνει τόσο εύκολα δημοσιογραφικές ταυτότητες, σε παιδαρέλια που ψάχνουν τα σκουπίδια και μυρίζουν την ματωμένη σερβιέτα της κυρίας Αγνωστίδου, ονομάζοντας το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, εξευτελίζοντας έτσι το λειτούργημα –κι όχι επάγγελμα!– του δημοσιογράφου;) κάνει τέτοια αποκοτιά.

    Η προσβολή νεκρών και ζωντανών, διαδραματίζεται καθημερινά στην τηλεόραση και τα λοιπά έντυπα μέσα ενημέρωσης. Σε λίγο θα δεις: Δραματική αναπαράσταση· επίσκεψη στον χώρο ταφής· προσπάθεια να πάρουν συνέντευξη από την θλιμμένη μάνα («μία δήλωση», «πως νιώθετε που τον έσφαξαν;», «το γνωρίζατε πως ήταν πουσταριό;», «γιατί νομίζεται πως ήταν 21 οι μαχαιριές; Συμβολίζει κάτι;»)

    Όχι, δεν εκπλήσσομαι —τουναντίον απορώ που άργησαν τόσο!

    Προσωπικά δίνω τον δικό μου αγώνα, κι όταν βλέπω τέτοια, απλά αλλάζω κανάλι· αρνούμενος να γίνω συνένοχος στο έγκλημα.

    Χαιρετώ σε. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου