Η τελευταια αράδα

Θεωρώ κέρδος το κάθε βιβλίο που έχω διαβάσει στη ζωή μου είτε πρόκειται για κλασσική λογοτεχνία είτε για αστυνομικό «βίπερ». Υπάρχουν όμως και βιβλία για τα οποία αισθάνομαι πραγματική ευγνωμοσύνη. Ανάμεσα τους προστέθηκε από χθες αργά το βράδυ που το τελείωσα, η «Μαρία των Μογγόλων» της Μαριάννας Κορομηλά. Τελειώνοντας την τελευταία αράδα, χάζεψα λίγο τις φωτογραφίες, το έκλεισα και το φίλησα… Και είχα εκείνη τη γεύση της πληρότητας, της ευγνωμοσύνης αλλά και της στέρησης μετά τον αποχωρισμό…


Και επανέρχομαι μετά από δύο μακροβούτια…

Εκείνο που μου χάρισε αυτό το βιβλίο ήταν η διατύπωση ενός πράγματος που χρόνια κλωθογυρίζει στο κεφάλι μου και που έτσι, διατυπωμένο πλέον, μου λύνει ένα σωρό ερωτηματικά: «Από την Αλωση μέχρι σήμερα έχουν περάσει ΜΟΛΙΣ 560 χρόνια, όταν από τον Κωνσταντίνο τον Μέγα μέχρι τον τελευταίο Κωνσταντίνο, τον Παλαιολόγο είχαν περάσει πάνω από χίλια εκατό χρόνια».

Ούτε στα μισά δεν είμαστε… ή μάλλον, ΑΚΡΙΒΩΣ στα μισά! Σχεδόν στο μεθαύριο… Γι αυτό και τα συνεχιζόμενα μαύρα μας μεσάνυχτα!

>>>

Οι δύο γυναίκες

Σχόλια