Η κατάρα (και τ’ άδικο) είναι, τελικά…


…ΓΑΪΔΑΡΑ κι επιστρέφει στον αφέντη της!




Δεν πιστεύω στην εκδίκηση.

Ούτε διορθώνει ούτε επαναφέρει ούτε χρήμα χαρίζει ούτε δόξα ούτε έλεος ούτε και συγχώρεση. Το καρφί βγαίνει, η τρύπα μένει. Και είναι χαμένος κόπος, χαμένη φαιά ουσία και χαμένος χρόνος να σχεδιάζεις να εκδικηθείς αυτόν που σε έβλαψε.

Η συγκεκριμένη «κυρία» μας συκοφάντησε, μας έσκαψε το λάκκο και κατάφερε να μας ρίξει μέσα. Χάλασε ομάδες, όνειρα, σχέδια. Πολλοί άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους και κόντεψαν να κλείσουν τα σπίτια τους. Ετσι! Από ένα καπρίτσιο.

Τόσο καιρό δεν μίλησα, δεν έγραψα, δεν είπα. Δεν είχε νόημα. Ούτε και τώρα έχει…

Η εκδίκηση δεν έχει νόημα. Το είπαμε αυτό!

Όταν όμως η αδικία γυρίζει μπούμερανγκ.

Όταν σε στέλνει για «πολτοποίηση»…

…ε, τότε να πω ότι δεν νιώθω εκείνο το ευφρόσυνο μυρμήγκιασμα στο στομάχι; Ανθρώπινο είναι!

Κι ακόμη, δεν είδαμε τίποτα! Θα έχει και συνέχεια…

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου