Γιατί διαβάζουμε;


Επειδή μας το επιβάλλουν, επειδή μας αρέσει ή, απλώς, επειδή για ποκίλους και διαφόρους λόγους δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά; Κι αν, πάλι, λατρεύουμε τα βιβλία και τα συγκεντρώνουμε μετά μανίας στα ράφια των βιβλιοθηκών μας, αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκην και ότι τα διαβάζουμε. Η σχέση με τα βιβλία είναι, όπως κι αν την εξετάσουμε, περίπλοκη. Ο Ουμπέρτο Εκο συνιστά σε όσους δεν έχουν πάψει να τρομάζουν στην ιδέα της ανάγνωσης ενός βιβλίου, να αρχίσουν να διαβάζουν στην τουαλέτα - και τότε δεν αποκλείεται να ανακαλύψουν τα βάθη της ψυχής τους. Οι μελετητές της ιστορίας της ανάγνωσης στον δυτικό κόσμο μάς υπενθυμίζουν ότι κάθε εποχή διαβάζει σύμφωνα με τις δικές της ανάγκες και τις δικές της προσδοκίες τα κείμενα τα οποία της έχουν παραδοθεί. Τέλος, ο Κλαούντιο Μάγκρις, συζητώντας με τον Αλμπέρτο Μανγκουέλ, δεν διστάζει να διακηρύξει ότι οι βιβλιοθήκες αποτελούν ένα μεγάλο ρεύμα ζωής και ελευθερίας. Ας μη μας διαφύγει, πάντως, το γεγονός πως καμία ανάγνωση δεν είναι αθώα και τυχαία και πως τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη λογοτεχνία, οι αναγνώσεις μπορεί να είναι κάλλιστα υπαγορευμένες ή μεθοδευμένες. Το αναγνωστικό παιχνίδι μοιάζει, έτσι κι αλλιώς, ανεξάντλητο.


Σχόλια