Blog. Ένας νέος δημόσιος χώρος.

Blog. Ένας νέος δημόσιος χώρος

Το Blog είναι ένα είδος ιστοσελίδας που επιτρέπει στον καθένα, εύκολα και δωρεάν, να ανεβάσει τα κείμενά του στο Διαδίκτυο και να δεχθεί –και εδώ βρίσκεται η μεγάλη του καινοτομία- τα σχόλια των αναγνωστών του. Τα blog, ή αλλιώς τα ιστολόγια, έκαναν το 2007 ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους στην παγκόσμια επικαιρότητα. Στην Ελλάδα, έστρεψαν σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις το ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού επάνω τους, κάνοντας σαφές ότι αποτελούν όχι απλά ένα τεχνολογικό φαινόμενο, αλλά και μια κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη μεγάλης σημασίας. Η καρκινοπαθής Αμαλία Καλυβίνου με το καταγγελτικό της ημερολόγιο και οι συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα για τις πυρκαγιές του 2007, που διοργανώθηκαν μέσω SMS και blog, έδειξαν καθαρά ότι τα ιστολόγια δεν είναι απλά ένα εργαλείο επικοινωνίας κι έκφρασης, άλλα ότι συνιστούν κι ένα νέο δημόσιο χώρο, διαμέσου του οποίου αποκτούν φωνή ομάδες του πληθυσμού που ως χθες ήταν αποκλεισμένες απ’ τη δημόσια συζήτηση.

Το ντοκιμαντέρ του Μανώλη Ανδριωτάκη και της Μέντη Μέγα εξερευνά τις ποικίλες όψεις του φαινομένου, δίνοντας το λόγο σε blogger, σκαπανείς του είδους, θεωρητικούς και δημοσιογράφους, που -ο καθένας από τη πλευρά του- επιχειρεί καθημερινά να προσδώσει αξία στο Νέο Μέσο. Επιπλέον επιχειρείται το άνοιγμα ενός διαλόγου πάνω σε φλέγοντα ζητήματα του blogging και του Διαδικτύου, όπως η ανωνυμία και η διαφήμιση, η σχέση των παραδοσιακών Μέσων με το Διαδίκτυο, η καλλιτεχνική τους διάσταση κ.α. Πιο συγκεκριμένα, το ντοκιμαντέρ στοχάζεται πάνω στην φύση του ίδιου του Μέσου, στις ευκαιρίες που παρουσιάζονται με την ανάδυσή του, αλλά και στους κινδύνους που απορρέει η μαζική του χρήση.

Τι είναι τα blog για τον κάθε χρήστη χωριστά; Υπάρχει ανάγκη για κάποιο είδος δεοντολογίας; Ποιός κερδίζει απ’ όλο αυτό το δωρεάν περιεχόμενο; Είναι θεμιτή η «διαχείρηση των σχολίων» μέσω της δυνατότητας του «moderation»; Υπάρχει «κίνημα των blogger»; Πόσο ουσιαστική είναι η συζήτηση των ιστολόγων; Αυτά και άλλα ερωτήματα «αναρτώνται» στο ντοκιμαντέρ με τρόπο που να παραπέμπει τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο ενός blog. Οι ομιλητές αφήνοντας τα σχόλια τους, δημιουργούν διαρκώς τις προϋποθέσεις για τη σύναψη ενός ζωντανού και πολλά υποσχόμενου διαλόγου.

Στην ταινία μιλούν οι blogger old-boy, ψιλικατζού, G700, chaka-khan, murplej@ne, Παναγιώτης Βρυώνης, ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης, οι δημοσιογράφοι Αντρέας Παναγόπουλος και Γκάζι Καπλάνι, ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Πιλάβιος, ο εκδότης Διονύσης Μαραθιάς, και ο Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Dan Gillmor.

Παρασκήνιο, ΕΤ1, Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2008, ώρα 20.00

Σκηνοθεσία: Μανώλης Ανδριωτάκης & Μέντη Μέγα

///

Κείμενα του 2005:



The Promise Land @ drk-angel
FreePaperBlogo-μαχίες! @ gloria mundi
el.blog: Ποιο το παρόν και μέλλον της GR-blog-όσφαιρας; @ goutas.gr
Blog Tales @ Zpi
Ένα ποίημα, καλησπέρα @ Sraosha - Rakasha
A Christmas tale @ vita moderna
A philosophical inquiry ? la mani?re de... @ aspripetraxexaspri


Σχόλια

  1. Κοιτα να δεις...Γαμιεμαι ολη μερα εδω μεσα...και δεν με εχει καλεσει ενας μια φοορα για να μου ζητησει τη γνωμη μου...
    Ή κατι δεν κανω σωστα...ή ειμαι πολυ μαλακας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καπιτάν, κανένα "ντοκυμαντέρ" και κανένα βιβλίο δεν μπορεί να περιγράψει τη Μπλογκόσφαιρα. Είναι σα να βλέπεις τη γκουέρνικα και να αναρωτιέσαι με τι νούμερο πινέλο ζωγραφίστηκε. Η σκληρή πραγματικότητα είναι απλή και προβλέψιμη: Τα μπλογκς είναι ένα ακόμη κοινωνικό πείραμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αλίμονο όμως εάν τα ντοκιμαντέρ περιοριζόντουσαν σε θέματα όπως «Όταν κάηκε η Σμύρνη» και «το ψυχολογικό δράμα του γριλανδέζικου μπακαλιάρου»…
    Αλίμονο επίσης αν η κάθε γενιά δεν έγραφε κι από ένα βιβλίο για την Γκουέρνικα και ας μην έβρισκε ποτέ το νούμερο του πινέλου…
    Αλίμονο τέλος αν πάψουν να υπάρχουν κοινωνικά πειράματα (και πειραματισμοί) και γίνουν όλα (και γίνουμε όλοι) επιστημονικά πειράματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Βέβαια, θα μπορούσε να περιγραφεί και ως το ψηφιακό γκουντανάμο όπου σε μερικά κελιά οι δέσμιοι δυνητικοί σάντσο πάντσα, χαμένοι πια, χωρίς Δον Κιχώτη και χωρίς ανεμόμυλους απλά αναρωτιωτιούνται. Τι είναι καλό, κακό, ωραίο, άσχημο, ηθικό, ανήθικο, αλήθεια, ψέμα, πραγματικό, ονειρικό. Θα μπορούσε επίσης να είναι ο παράδεισος, η κόλαση ακόμη και η αυλή του Δον Χουάν όταν έπαιζε με τις σκιές. Θα μπορούσε να είναι η συκιά του Ιούδα, ο μονόλιθος του Κιούμπρικ και το απογαλακτισμένο και σφραγισμένο γελάδι του Χάι Σάπαραλ. Θα μπορούσε επίσης να είναι ο Νίο με το there is no spoon, το νιτσεικό περιβάλλον του blade runner ή ένα ακόμη παράδοξο των Κβάντων: H παρατήρηση αλλοιώνει τη συμπεριφορά του υπό παρατήρηση υποκείμενου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. [+off topic]
    Σύντροφοι, ο Βάρναλης το έγραφε σωστά την δεκαετία του '40--είναι Γκερνίκα. Δε σας κάνω τον έξυπνο, απλώς το επισημαίνω.
    [+totally off topic]
    Αντρέα, καλή τύχη με τους γιατροί, ρε.
    [-modes]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και βέβαια στους δημιουργούς φαίνεται ότι ξέφυγε ο βασικός λόγος της επιτυχίας του blogging. Ότι δηλαδή δίνεται ένα βήμα για να εκφραστούν απλοί άνθρωποι, που δεν έχουν άλλο τρόπο.
    Και οι δημιουργοί του ντοκυμαντέρ, ποιούς καλούν να εκφέρουν τη γνώμη τους ; Ως επί το πλείστον δημοσιογράφους και συγγραφείς, άτομα δηλαδή που έχουν τον τρόπο να δημοσιοποιήσουν τις απόψεις τους.
    Μια φάση σαν τα παράθυρα στα δελτία ειδήσεων, δηλαδή.
    Το χάσατε το νόημα κύριοι.
    Καληνύχτα σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Domingo pou to eides to dokimanter afou den exei akomi paixtei?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Φίλε ανώνυμε, σου αντιγράφω την τελευταία παράγραφο του post:
    Στην ταινία μιλούν οι blogger old-boy, ψιλικατζού, G700, chaka-khan, murplej@ne, Παναγιώτης Βρυώνης, ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης, οι δημοσιογράφοι Αντρέας Παναγόπουλος και Γκάζι Καπλάνι, ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Πιλάβιος, ο εκδότης Διονύσης Μαραθιάς, και ο Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Dan Gillmor.

    Υ.Γ. Μήπως είσαι δημοσιογράφος?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. mas prixane me to kapnisma kante mia na min agorasoume tsigara oloi gia 10 meres na dis ti tha pathpun ta lamogia tis kivernisis.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου