Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

…κάτι απ’ τη νύχτα έχει πάρει!


Όταν είσαι «μέσα» στην οθόνη γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να κρίνεις αυτό που βλέπεις. Βάλε τώρα και το ότι τα ανακλαστικά σου που επιμένουν ούτως ή άλλως να κατακρίνουν το κάθε τηλεοπτικό προϊόν. Βάλε και τις κραυγές δύο θηρίων που είδαν τον πατέρα τους στο γυαλί (ο μικρότερος έπαθε και ένα μικρό κλακάζ από το δισυπόστατο του να είμαι και «εδώ» και «εκεί» και μέχρι να του εξηγήσεις έχεις χάσει ένα δεκάλεπτο τουλάχιστον…). Βάλε και αυτό το ατομικό σπλάτερ που ζω με τα αίματά μου να λερώνουν κάθε λίγο και λιγάκι επιδέσμους, μπλούζες, παντελόνια, κάλτσες και καναπέδες, μου είναι σχεδόν αδύνατο να μιλήσω αναλυτικά για το χθεσινό ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ. Μια αυξημένη δόση Λοναρίντ μου επιτρέπει να πω πως χάρηκα που είδα τα πρόσωπα αγαπημένων συν-ιστολόγων, χάρηκα που βρισκόμουν μαζί τους σε μια εκπομπή που παρακολουθώ από το 1976 –παιδί ήμουν και γέρασα- και που φαίνεται σαν να μην έχει χάσει τη φρεσκάδα της, τη φρεσκάδα εκείνων που την δημιούργησαν πριν 32 χρόνια, του Παπαστάθη και του Λαμπρινού αλλά και όσων άλλων σκηνοθετών συμμετείχαν αυτές τις δεκαετίες. Του Χατζόπουλου, του Λευτέρη Ξανθόπουλου, του Τσάβαλου, του Σταμπουλόπουλου, του Δημητρίου. Δυό γενιές δημιουργών ντοκιμαντέρ που τώρα υποδέχεται μια Τρίτη, αυτή στην οποία ανήκουν και ο Ανδριωτάκης και η Μέντη Μέγα, οι υπεύθυνοι του χθεσινού επεισοδίου με θέμα τα Blogs.

Το θέμα ευρύτατο, θάλασσα, από πού να το πιάσεις και που να το αφήσεις, ένα φαινόμενο που ακόμη παρακολουθούμε τη γέννησή του. Τις αμφιβολίες μου για ένα εγχείρημα καταγραφής του την έχω εκφράσει πολλές φορές, «είναι νωρίς ακόμη», «ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα». Κι επιμένω σε αυτές γιατί ακόμη καθόμαστε πάνω σε ένα ηφαίστειο που δείχνει ότι θα εκραγεί αλλά λάβα δεν έχουμε δει. Ό,τι λέγεται είναι πρόωρο και μάλλον καταδικασμένο να διαψευσθεί, να μεταλλαχθεί, ακόμη και να αντιστραφεί στο μέλλον. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορείς και να το αγνοήσεις, να μην καταγράψεις τα όσα μέχρι τώρα έχουν συμβεί. Προσπαθώ να σκεφτώ πως θα είναι τα πράγματα όταν δει κάποιος το χθεσινό ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ σε επανάληψη μετά από 32 χρόνια (το 1976 δεν υπήρχε ούτε καν έγχρωμη τηλεόραση!!!). Μάλλον θα γελάει (ή θα νοσταλγεί) με τα χρόνια της αθωότητας!

Ναι! Χάρηκα πολύ με τη χθεσινή εκπομπή…

Ηθελα κι άλλο, ήθελα να ακούσω περισσότερες γνώμες, να δω και να ακούσω περισσότερους ιστολόγους αλλά και ειδικούς της επικοινωνίας, ήθελα να δω και το …επόμενο επεισόδιο. Χάρηκα τις διαφωνίες μας –ήθελα κι άλλες, υπάρχουν κι άλλες…- και που αυτό εξασφαλίζει το ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κανονικοποίηση και θεσμοποίηση. Από την άλλη χάρηκα που πολλά θέματα, αν όχι και όλα, έμειναν ανοιχτά για διαπραγμάτευση. Απεχθάνομαι τα πράγματα που καταλήγουν σε συμπεράσματα γιατί αισθάνομαι ότι πεθαίνουν πριν την ώρα τους.

(Δεν χάρηκα καθόλου με την εικόνα μου. Την τηλεόραση την μισώ και με μισεί. Τα αισθήματα αμοιβαία. Την φτύνω και με φτύνει. Ορκίζομαι ότι δεν μιλάω τόσο αργά. Ορκίζομαι ότι δεν μιλάω όπως ο Χατζηνικολάου στα πρώτα του βήματα και σίγουρα μιλάω πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι γράφω!)

Συγχαρητήρια στους δημιουργούς και σε όσους μίλησαν! Η συζήτηση συνεχίζεται!

Πάω να πάρω άλλο ένα λοναρίντ και να ξαπλώσω…


....

Μπλόγκερ απέναντι στα Δελτία Ειδήσεων

///

Το ντοκυμαντέρ του Ανδριωτάκη στην ΕΤ1 για τα μπλογκς (YouTube)

///

Σχόλια

  1. Δεν πρόλαβα να δω την εκπομπή, μήπως κάποιος την έχει μαγνητοσκοπήσει και μπορεί να την ανεβάσει στο youtube ή στο blogger?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ιανουάριος 22, 2008 στο 1:08 μ.μ

    Μανώλης Ανδριωτάκης>>>

    Για όσους ζητούν επίμονα να δουν το ντοκιμαντέρ, δυστυχώς δεν έχω καλά νέα. Η ταινία ανήκει στην ΕΡΤ και μόνο εκείνη έχει το δικαίωμα της εκμετάλλευσής ή όποιας προβολής της. Αν θέλετε μπορείτε να στείλετε email στην ΕΡΤ και να ζητήσετε να την προβάλλουν ξανά, σε μια βολικότερη ίσως ώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πράγματι θάλασσα το μπλογκοχωριό, που δεν είναι πια χωριό αλλά μια διαδικτυακή κωμόπολη με κοντά 30.000 κατοίκους. Και για τον κάθε μπλόγκερ έχει διαφορετική ακτή αυτή η θάλασσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εξαιρώντας δύο ή τρία λεπτά γιά ένα άκεφο ζάπινγκ, προσηλώθηκα στο Παρασκήνιο. Ηταν σεμνά γυρισμένο, με οπτική ενός άλλου καιρού, αλλά θέλω να δηλώσω εντυπωσιασμένος με την εικόνα σου, αυτήν που σε κάνει να αισθάνεσαι άβολα: μιά άκρως ευγενική φυσιογνωμία, με καλή άρθρωση και ήρεμο φλέγμα.Δεν γνώριζα προσωπικώς και δια χειραψίας κανέναν σας.Ωστόσο, σκηνοθετικά, οι προσωπικότητες αναλύθηκαν όσο ήταν δυνατό. Με τα κάδρα, με το στήσιμο του πλάνου.΄Ενα νομίζω ήταν το πρόβλημα: το μέσο, μέσα σε ένα άλλο μέσο, έμοιαζε τελείως ξεκούδουνο.Ακόμη και οι ριπές από τις ματιές σε πληκτρολόγια και οθόνες, παρέπεμπαν σε μία άφιλη λογική.Πάντως μέσα μου φωτίστηκε ακόμη και το lay out που χρησιμοποιείς εσύ(σε βρίσκω πολύ όμορφο!), ο Old Boy(πολύ πιό νέος απ΄όσο τον φανταζόμουνα), o Arxediamedia(τύπαρος,φευγάτος, χαλαρός), η Ψιλικατζού (είχε κάτι από την τραγουδίστρια των Texas)ο Τριαρίδης (με χειρονομίες και αλπενί ταιριαστά με την βαρειά ,εικαστικώς ,ιστοσελίδα του).Πιστεύω ότι ως μαρτυρία δεν θα μετρήσει, αλλά ως πινελιά θα λειτουργήσει δραστικά.
    Ξεκουράσου τώρα. Με τις κύστεις υπάρχει ένα πρόβλημα: μερικές φορές ξανάρχονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα διαφωνησω (slightly) με τον αγαπημενο Πετεφρη.Ηταν οντως σεμνα γυρισμενο(και αυτο το σεμνα εχει κι αλλες συνδηλωσεις απο κατω),αλλα με την οπτικη αυτου του καιρου που διανυουμε.Και για μενα ηταν ευχαριστο πολυ,γιατι καλο και αγιο το Παρασκηνιο και οι περγαμηνες που κουβαλαει ολα αυτα τα χρονια,αλλα τη τελευταια δεκαετια ηταν πια ορατη μια μικρη κοπωση,που ειχε να κανει με την οχι και τοσο επαρκη αντιπροσωπευση και εισροη νεου σκηνοθετικου ρευματος και αντιληψης στην ομαδα.Οι καιροι ειχαν,εχουν αλλαξει και ραφες και ραμματα διαφορων τυπων αγκυλωσεων δυσχεραιναν την απαιτουμενη ανανεωση.Που ελπιζω να ελθει πια.Κατα τ'αλλα ας εστιαζουμε στο γενικο συνολο του ντοκιμαντερ το οποιο ηταν παραπανω απο θετικο,χωρις απο καθ'εδρας ιδεολογικους tech μαξιμαλισμους,χωρις ιδεολογικους ολοκληρωτισμους αντιμετωπιζοντας το θεμα με ευρυχωρια και ευθυβολια.Μια χαρα κατα τ'αλλα Αντρεα μου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Περαστικά Καπ πρώτα απ' όλα. Την εκπομπή δεν την είδα γιατί το ξέχασα αλλά και πάλι θα έβλεπα αγαπημένα πρόσωπα να λένε πράγματα που συμφωνώ ή διαφωνώ. Ο μαέστρο έχει δίκιο. Ενα μέσο, μέσα σε ένα άλλο μέσο, μέσα σε ένα άλλο μέσο, μέσα σε ένα άλλο μέσο, μέσα σε ένα άλλο μέσο... Σα να μαθαίνει ο Δον Χουάν τον Καρλίτο να στήνει παγίδες στους νεροπόντικες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ψαχνω παροχεα αξιοπιστο και ασφαλη (μετα οσα συμβαινουν!) και θα ειδοποιησω μολις ανεβασω το βιντεο -αν δεν το πραξει καποιος αλλος νωριτερα. Το εχω σωσει στον υπολογιστη μου. Αν μπορει καποιος που γνωριζει περισσοτερα, ας με κατευθυνει να γλιτωσω χρονο. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Α! και.. εισαι πολυ αδικος με την εικονα σου. Εξετασε το αυτο!;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ούτε εγώ την είδα. Μόνο άκουσα για αυτήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ήταν πολύ καλή η εκπομπή. Και δημοκρατική! Ακούστηκαν οι περισσότερες απόψεις. Για τη διάρκεια που είχε, είχε γίνει εκπληκτική δουλειά. Άντε, σύντομα και το sequel :D
    Υ.Γ. Μια χαρά τα είπες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σήμερα, δύο ημέρες μετά, κι αφού έχω διαβάσει διάφορα σχόλια και διάφορες θετικές και αρνητικές κριτικές για τη δουλειά του Μανώλη Ανδριωτάκη, θα ήθελα να πω το εξής: τέτοιου είδους ντοκιμαντέρ, είναι προφανές, ότι απευθύνονται στους μη ειδήμονες και όχι φυσικά σε εκείνους που βρίσκονται «εντός». Σε εκείνους δηλαδή που «έχουν ακουστά» για τα μπλογκς (στην προκείμενη περίπτωση) ή ακόμη και δεν έχουν ιδέα γι αυτά και λιγότερο σε εκείνους που ασχολούνται με το …άθλημα. Αλλου είδους απαιτήσεις εγείρονται από κάποιον που εμπλέκεται σε ένα φαινόμενο και άλλες ανάγκες έχει κάποιος που το βλέπει από έξω. Επίσης, αλλιώς κρίνει ένας, π.χ. αθλητής μια ποδοσφαιρική φάση από έναν φίλαθλο, αλλιώς «διαβάζει» ένας γιατρός μια επιστημονική είδηση, άλλες απαιτήσεις έχει ένας γνώστης (ή επαγγελματίας) της πληροφορικής για ένα αντίστοιχο θέμα από έναν απλό θεατή ή χρήστη. Παρόμοια νομίζω ισχύουν και για οποιαδήποτε διαπραγμάτευση του θέματος «μπλογκς».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. gerasimos >>>

    Μια θάλασσα που μεγαλώνοντας αλλάζει διαρκώς!
    Το ντοκιμαντέρ αποτύπωσε μια συγκεκριμένη στιγμή της που είναι ήδη παρελθόν. Τώρα το «μπλογκοχωριό» έχει περάσει σε μια επόμενη, πιο άγρια φάση…

    ΠΕΤΕΦΡΗΣ >>>

    Ακριβώς! Μια δραστική πινελιά! Όχι ολόκληρος ο πίνακας (και πως θα μπορούσε;)!

    Ελπίζω αυτή η κύστη να μην ξαναέλθει!!!

    greek-GAYLOLITA >>>

    Το Παρασκήνιο παραμένει μια πολύ ενδιαφέρουσα «ρωγμή» στο τηλεοπτικό καρκατσουλιό!
    Να είσαι καλά για την ενθάρρυνση!!!

    Dark Angel >>>

    Παγίδες και ρωγμές!
    Οσο μπορούμε πιο πολλές!

    Rodia >>>

    Δεν τα κατέχω αυτά, δυστυχώς!

    Πάντοτε είχα ένα πρόβλημα με τις εικόνες. Και πιο πολύ με τη δική μου. Μετρίως μέτρια τη βρίσκω!
    1/23/2008 03:29:00 πμ

    ο δείμος του πολίτη >>>

    Δεν πειράζει… Τα μπλογκς θα ξαναγίνουν θέμα. Σύντομα. Σε άλλες φάσεις…


    Μαρία >>>
    Όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα και χειρότερα!
    Ναι, πιστεύω ότι ήταν μια προσεγμένη δουλειά για ένα τόσο μεγάλο θέμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μου άρεσε πάρα πολύ η εκπομπή. Ήταν ό,τι καλύτερο έχει γίνει πιστεύω γύρω από τα blogs. Και μακάρι να γίνουν και άλλες τέτοιες κινήσεις, όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά και μόνο για να φέρουν σε επαφή με το διαδίκτυο περισσότερους ανθρώπους. Το διαδίκτυο είναι το μέσο του μέλλοντος, και κάθε πρωτοβουλία που φέρνει τον κόσμο σε επαφή με αυτό είναι πιστεύω καλή.

    Είχα ξαναπέσει παλιότερα στο blog σας, τώρα σας γνώρισα μέσω της εκπομπής και θα αρχίσω να σας παρακολουθώ.

    Καλό απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. βρε συ Αντρέα, εσύ έχεις μαλλιά! Παίρνοντας από εμένα, νόμιζα ότι όλοι θα ήμασταν φαλακροί. Φτού!
    :)
    (πέρα από τη πλάκα)
    Νομίζω ότι ακόμα δεν υπάρχει ορισμός για το τι ακριβώς είναι ιστολογείν...
    Προσωπικά μου αρκεί ότι είναι η ίδια η ζωή, ή ίδια η ανάσα της καθημερινότητας, οι καπνοί ενός καφενείου, μια Αγορά. Δηλαδή πράγματα που υπήρχαν πάντα και συνοδεύουν το άνθρωπο. Μόνο που τώρα, "στον περίπατο" αυτό του ανθρώπινου είδους συμπεριλαμβάνετε και ο Ιστός.

    Αυτά τα ολίγα, τα Ροΐδια, ενός μπλόγκερ που ζει εκτός Ελλάδας, και που το blogging τον βοηθά να μην το αισθάνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…